ซูหว่านถอนหายใจลึก ๆ ด้วยความโล่งอกเมื่อเขาเห็นแผ่นหลังที่เย่อหยิ่งหายไปจากสายตา
เธอคิดว่าพอทะเลาะกับจี้ซือหานแข็งขนาดนี้ เขาก็จะส่งคนไปส่งเธอกลับไป
แต่เขาไม่เพียงแต่ไม่ส่งคนไปส่งเธอแล้ว ยังให้ลุงโจวดูแลเธออย่างดีด้วย
ตัวเขาเองไม่เคยปรากฏตัวอีกเลยและดูเหมือนจะลืมเธอไปโดยสิ้นเชิงแล้ว
อลันใช้ยาพิเศษรักษาโรคหัวใจล้มเหลวให้เธอเป็นเวลาหลายวันติดต่อกันและร่างกายของเธอก็ฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว
สามารถเดินลงไปบนพื้นได้แล้ว แต่ร่างกายกลับดูไม่เหมือนเมื่อก่อน แค่ตื่นนอนเข้าห้องน้ำก็สามารถฆ่าเธอได้ครึ่งชีวิต
อลันกล่าวว่ายาพิเศษสามารถบรรเทาความเจ็บปวดได้ แต่ไม่สามารถบรรเทาการนับถอยหลังของชีวิตได้ เธอถูกลิขิตให้ตายตามกําหนดและไม่มีใครช่วยได้
เมื่อเธอประคองกําแพงออกมาจากห้องน้ำ อลันกําลังเก็บอุปกรณ์และเห็นเธอเหงื่อออกเย็น ๆ และรีบเดินไปประคองเธอ
"คุณซู คุณไปโรงพยาบาลเรับการรักษาครั้งสุดท้ายดีกว่า อย่าฝืนใจเลย คุณจะทนไม่ไหว..."
"ไม่เป็นไรค่ะ"
ซูหว่านส่ายหัวอย่างมั่นคง
อลันถอนหายใจ "หากคุณยังเป็นแบบนี้ต่อไป จะถูกประธานจี้ค้นพบแน่นอน"
ซูหว่านเจิมริมฝีปากล่างและฝืนใจหัวเราะให้อลัน "ดังนั้น... คุณหมอโจว คุณพาฉันออกไปจากที่นี่ได้ไหม"
อลันยิ้มอย่างจนใจ "ไม่มีใครกล้าพาคุณออกไปโดยไม่ได้รับอนุญาตจากฤดูกาลประธานจี้คะ"
ซูหว่านก็ไม่ลําบากใจอลันอีกต่อไป ภายใต้การพยุงของเธอและนั่งลงบนเตียงอีกครั้ง
อลันยกแก้วน้ำที่อยู่ข้าง ๆ ขึ้นมาและยื่นให้ซูหว่าน "ตอนนี้คุณควรกินอะไรได้ไม่มาก ดื่มน้ำให้มากขึ้นเถอะ"
ผู้ป่วยหัวใจล้มเหลวระยะสุดท้ายกินอาหารมากเกินไปและมีเลือดออกในกระเพาะอาหารได้ง่ายและต้องพึ่งพาน้ำเพื่อรักษาสัญญาณชีพ
แต่ใช้เวลาไม่นาน คาดว่าเธอคงไม่สามารถดื่มน้ำได้ ถึงตอนนั้นชีวิตก็จะมาถึงจุดสิ้นสุดแล้ว
เมื่อซูหว่านรับน้ำ เธอเงยหน้าขึ้นและอยากจะขอบคุณอลัน แต่เห็นรอยขีดข่วนบนใบหน้าของเธอ

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว