ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว นิยาย บท 154

กู้จิ่งเซินและซานซานคุยกันสองสามคําและพูดถึงซูหว่านอีกครั้ง สีหน้าของกู้จิ่งเซินก็ค่อย ๆ มืดลง

"หลายปีมานี้ หว่านหว่านกับจี้ซือหาน ไม่ใช่คู่รักอะไร ก็เพราะข้อตกลงกระดาษแผ่นหนึ่ง"

"แต่หว่านหว่านตกหลุมรักจี้ซือหานนั้นเป็นเรื่องจริง ถ้าไม่ใช่เอาใจเขา กลัวแค่หว่านหว่านจะเดินออกมายาก..."

ซานซานก็ไม่ปิดบังเขาและบอกความจริงแก่เขาด้วยหวังว่าเขา จะรีบออกมาจากความรู้สึกนั้น

ปรากฎว่าทุกอย่างเปลี่ยนไปเพราะเธอเพื่อลืมเขา นี่จึงตกหลุมรักจี้ซือหาน

กู้จิ่งเซินไม่สามารถบอกได้ว่าตอนนี้เป็นความรู้สึกอย่างไร แต่รูในก้นบึ้งของหัวใจก็ใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ และดูเหมือนจะกลืนกินเขาทีละน้อย

"คุณพลาดเธอครั้งเดียว ก็พลาดทั้งชีวิต ปล่อยเธอเร็วหน่อยเถอะ..."

เมื่อซานซานพูดจบก็ผลักประตูลงจากรถ

กู้จิ่งเซินล้มลงบนเก้าอี้รถและหลับตาสีแดงสด

บอดี้การ์ดได้รับโทรศัพท์จากเมืองหลวงและรีบขึ้นไปเคาะหน้าต่างรถ

"ประธานกู้ ท่านประธานโทรมาแล้ว"

กู้จิ่งเซินจืดชืด รับโทรศัพท์ที่บอดี้การ์ดส่งมา

ข้างในมีเสียงที่แก่ชราและไร้พลังของท่านประธานกู้ "จิ่งเซิน ถึงเวลากลับเมืองหลวงแล้ว"

กู้จิ่งเซินไม่ได้ตอบกลับ แค่เงยหน้าขึ้นและมองอพาร์ทเมนต์นั้น

ก็เพราะตระกูลกู้ เขาจึงเสียซูหว่านไป

ตอนนั้นเขาโทษซูหว่านขายตัว ทะเลาะกับเธออย่างรุนแรง ทําให้เธอโกรธจนหนีไป ครอบครัวตระกูลกู้มาหามาพอดี

คราวนั้นพี่ชายคนโตของเขาไม่มา คนที่มาเป็นแม่บ้านก็จับเขากลับไปไม่ว่าจะเต็มใจหรือไม่ก็ตาม

เขาได้แต่กระโดดลงจากรถ ทรมานขนาดนี้ ก็ยังไม่เปลี่ยนแปลงอะไร ก็ยังถูกพากลับไป

เมื่อพากลับไปเขาก็ความจำเสื่อมแล้วและจําอะไรไม่ได้เลย

พี่ชายคนโตของเขาบอกเขาว่าพวกเขาเป็นฝาแฝดและเมื่อพวกเขาเกิดมีการเปลี่ยนแปลงบางอย่างในครอบครัว

มีลุงคนหนึ่งผูกครอบครัวของพวกเขาเพื่อแย่งมรดกของตระกูลกู้

เกิดอุบัติเหตุระหว่างการลักพาตัว แม่ของเขาเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ พ่อของเขากลายเป็นผักคน

ส่วนเขาถูกพ่อค้ามนุษย์เก็บไปขายได้ 2 ปี พ่อแม่บุญธรรมเสียชีวิตไป ย้ายไปสถานสงเคราะห์

พี่ชายคนโตของเขาค่อนข้างโชคดีที่ถูกพ่อปกป้องไว้และรอดชีวิตมาได้ จากนั้นถูกพ่อบ้านพบและพากลับบ้าน

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน