ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว นิยาย บท 163

ซูหว่านเห็นว่าซานซานมีสมองที่ชัดเจนและไม่มีหัวใดกระโจนเข้าไปในคําพูดหวาน ๆ ที่เจียงยวู่ปลูกฝัง ในใจของเธอสบายใจขึ้นมาก

เธอกลัวว่าหลังจากเธอจากโลกนี้ไป ซานซานจะถูกเจียงยวู่ทรยศอีก แล้วเธอจะทําอย่างไรดี

เมื่อนึกถึงที่นี่ สีหน้าของซูหว่านก็มืดลง ความเศร้าโศกนับไม่ถ้วนก็หลั่งไหลเข้ามาในใจ ทําให้เธอกระสับกระส่าย

ซานซานเห็นเธอยังเป็นห่วงตัวเองอยู่ รีบพูดว่า "วางใจเถอะ ฉันไม่ใช่สมองแห่งความรัก จะไม่ไปขุดผักป่าเพื่อผู้ชายค่ะ"

เธอพูดจบก็สะบัดม้วนคลื่นที่สะบัดหน้าอก หยิ่งผยองมากว่า "พี่สามารถหยิบขึ้นมาวางได้ค่ะ"

จากนั้นก็เปิดประตูรถออกมา โบกมือต่อซูหว่าน "พี่ไปหาเงินได้มากมายแล้วค่ะ"

ซูหว่านถูกซานซานโดนแซวก็ยิ้มและโบกมือให้เธอว่า"ขับรถต้องระวังความปลอดภัยนะ"

ซานซานพยักหน้าและสวมแว่นกันแดด ขึ้นรถ รถถอยสวยๆและขับออกจากโรงพยาบาล

หลังจากซูหว่านเห็นซานซานจากไป เธอก็หันกลับเข้าโรงพยาบาลอีกครั้ง ทันทีที่ออกจากลิฟต์ ก็ได้ยินเสียงตบเสียงดัง

ซูหว่านมองผ่านเสียงพอดีเห็นผู้หญิงแต่งตัวหรูหราสวยยืนอยู่ที่ประตูห้องคณบดี ตบอลันอย่างแรง

เธอรีบเดินไป ดึงอลันที่ยอมถูกตบมากกว่าตอบโต้

"คุณหมอโจว คุณเป็นอะไรไหม"

มองหน้าบวมของอลันถูกตบ ซูหว่านปวดใจเล็กน้อย

"ฉันไม่เป็นไรค่ะ"

อลันส่ายหัวต่อเธอด้วยสีหน้าเฉยเมยและมองไปที่ผู้หญิงคนนั้น

"คุณเหลียน คุณตบฉันสิบครั้ง ก็น่าจะพอได้แล้วใช่ไหม"

คุณเหลียน เธอเหลือบมองซูหว่านที่ยืนขึ้นมาช่วยเธอ ใบหน้าตึงๆ มีความดูถูกเหยียดหยามด้วย

เธอหมุนข้อมือที่ใช้แรงเกินไป เหยียบรองเท้าส้นสูง เดินไปหาอลันทีละก้าว

"คุณควรรู้ใช่ไหมว่าใครให้ฉันสอนคุณค่ะ"

อลันนิ่งเงียบพยักหน้าไม่กล้าขัดขืนแม้แต่น้อย

คุณเหลียน ได้หัวเราะและยกมือตบแก้มเบาๆ อีกครั้ง

อลันทํางานให้กับจี้ซือหาน ตามหลักแล้วในฐานะลูกพี่ลูกน้องของเขา เป็นไปไม่ได้ที่จะลงมือกับคนของเขา

อลันกลับพูดว่า "เธอแค่ทําตามคําสั่งค่ะ"

ผู้ที่คิดจะตบเธอไม่ใช่เหลียนซิงหรู แต่เป็นแม่ของจี้ซือหาน ซึ่งเหลียนซิงหรูนางจีสีหาน

ส่วน... ทําไมแม่ของจี้ซือหานอยากตบเธอ งั้นก็ได้แต่หนิงหว่านขัดขวางแล้ว

อลันจับหน้าตัวเองแล้วพูดกับซูหว่านว่า "การบาดเจ็บเล็กน้อยไม่เป็นอะไร อย่ายั่วยุเธอ"

เธออยากพาซูหว่านเข้าไปในห้องคณบดี ถ้าเหลียนซิงหรูไม่อยากจะปล่อยพวกเขาไปแบบนี้

"เดี๋ยว..."

เธอเหยียบรองเท้าส้นสูง บิดเอวที่อ่อนนุ่มเหมือนงูน้ำ เดินไปหาซูหว่านทีละก้าว

สายตาที่หยิ่งผยอง มองซูหว่านขึ้น ๆ ลง ๆ ดูเหมือนจะมองเหยื่ออะไร สายตาค่อย ๆ แปลก ๆ

"หน้าตาก็ดีนะ เหมาะที่จะไปขายตัวที่คลับฉัน..."