ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว นิยาย บท 169

สิ่งที่เธอไอคือฟองสีชมพูทั้งหมด และไอลงไปในน้ำทั้งหมด ทำให้น้ำชักโครกกลายเป็นสีแดง

เมื่อเห็นสิ่งนี้ บอดี้การ์ดก็ตกใจ คิดว่าเธอไอเป็นเลือดจึงรีบบิดตัวเธอขึ้นมา

การสูดอากาศเข้าไปอย่างกะทันหันทำให้ซูหว่านฟื้นตัวช้าๆ แต่เธอยังคงไออยู่

สิ่งที่ไอออกมายังคงเป็นเสมหะฟองสีชมพูซึ่งเป็นอาการระยะสุดท้าย

เหลียนซิงหรูไม่รู้ เขาคิดว่าเธอทำให้ท้องของเธอเจ็บจากการจมน้ำ ความโกรธของเธอลดลงเล็กน้อย แต่เธอก็ยังกัดฟันและจ้องมองเธอ

"นี่คือผลกรรมที่คุณสมควรได้รับสำหรับตัวคุณเอง คุณสมควรที่จะสำลักตาย!"

หลังจากที่เหลียนซิงหรูพูดอะไรบางอย่างอย่างเลวร้าย เธอก็เงยคางไปทางบอดี้การ์ด และบอดี้การ์ดรีบปล่อยซูหว่าน

"คราวนี้ฉันจะปล่อยคุณไป คราวหน้าถ้ากล้าขัดขืน อย่าคิดที่จะเดินออกไปแบบมีชีวิตด้วยซ้ำ!"

เหลียนซิงหรูวางคำพูดที่รุนแรงเหล่านี้ลงแล้วคว้าแขนของหนิงหว่านแล้วก็หันหลังจะจากไป

โดยไม่คาดคิด ก่อนก้าวเดินออกไปสองก้าว คอของเธอก็ถูกรัดคอด้วยมือเปียกจากด้านหลัง

ก่อนที่เหลียนซิงหรูจะมีเวลาหันกลับมา เธอก็ได้ยินเสียงที่อ่อนแอแต่กัดฟันของซูหว่านดังมาจากด้านหลังหูของเธอ

"คุณเหลียนยังไม่ได้ชิมน้ำชักโครก แล้วเธอจะจากไปแบบนี้ได้อย่างไร..."

ร่างกายของเหลียนซิงหรูตัวสั่น และทันทีที่ความคิด "อีดอกคนนี้จะป้อนน้ำชักโครกให้เธอหรือไม่" ก็แวบขึ้นมาในใจของเธอ ศีรษะของเธอก็ถูกกดลงในชักโครก

ซูหว่านใช้กำลังทั้งหมดของเธอผลักเหลียนซิงหรูเข้าในชักโครก จากนั้นใช้มือทั้งสองข้างบีบหลังคอของเธอแล้วไม่ยอมปล่อย

บอดี้การ์ดรีบวิ่งไปข้างหน้าเพื่อจับเธอไว้ แต่เธอดุเขา: "ถ้าไม่อยากให้เธอตายก็มาจับฉันสิ!"

สิ่งที่เธอถืออยู่คือชีวิตของเหลียนซิงหรู หากพวกเขากล้าที่จะรีบวิ่งไป เธอจะสำลักเธออย่างแรง

เธอกำลังจะตายอยู่แล้ว ดังนั้นจึงเป็นไปได้ที่จะมีคุณหนูเป็นผู้สนับสนุนของเธอ!

หนิงหว่านไม่คาดคิดว่าซูหว่านซึ่งปกติจะดูอ่อนโยนและอ่อนแอ จะแข็งแกร่งและสิ้นหวังขนาดนี้

หลังจากส่งสัญญาณให้บอดี้การ์ดไม่ขยับ เธอก็เดินไปรอบๆ อย่างเงียบๆ ข้างหลังซูหว่าน คว้าผมของเธอแล้วดึงเธอกลับไปในขณะที่เธอไม่ได้สนใจ

ความเจ็บปวดชาบนหนังศีรษะ ทำให้ซูหว่านลดความแข็งแกร่งของมือโดยไม่รู้ตัว

เหลียนซิงหรูใช้โอกาสผลักซูหว่านออกไป นอนตะแคงข้าง และหายใจเข้าอย่างเมามัน

ซูหว่านซึ่งสูญเสียการควบคุม ทำได้เพียงจัดการกับหนิงหว่านเท่านั้น

ขณะที่ทั้งสองกำลังต่อสู้กัน เธอก็ผลักหนิงหว่านโดยไม่ได้ตั้งใจ

เมื่อเห็นว่าหนิงหว่านกำลังจะล้มลงกับพื้น มืออันแข็งแกร่งก็จับเอวของเธอไว้

"ซือหาน คุณมาถึงที่นี่ทันเวลาพอดี เสี่ยวซูคนนี้แค่ไม่เคารพซิงหรูในโรงพยาบาล เธอเพิ่งผลักหัวของซิงหรูเข้าไปในชักโครก ไม่มีใครสามารถปราบเธอได้ โปรดช่วยซิงหรูด้วยสอนบทเรียนให้เธอนะ!"

จี้ซือหานไม่ตอบสนอง แต่ยกมือขึ้นและตบมือเธอเพื่อปลอบเธอ

การกระทำนี้ทำให้หนิงหว่านรู้สึกมีความสุขอย่างอธิบายไม่ถูก เมื่อคิดว่าเขายังมีเธออยู่ในใจ เธอจึงเคลื่อนร่างของเธอเข้ามาใกล้เขามากขึ้น

ความรังเกียจในดวงตาของจี้ซือหาน มาครู่หนึ่ง แต่ถูกปกปิดอย่างรวดเร็ว และกลับไปสู่ความเย็นชาและความแปลกแยก

เขาหันกลับมา เหลือบมองซูหว่านเบา ๆ แล้วมองเหลียนซิงหรูอย่างเย็นชา

"เกิดอะไรขึ้น?"

ซูหว่านคิดว่าเขากำลังถามตัวเอง และค่อยๆ เงยหน้าขึ้น แต่เห็นว่าชายคนนั้นไม่ได้มองเธอด้วยซ้ำ

ปรากฎว่าเขาไม่ได้ถามเธอ แต่เป็นเหลียนซิงหรู...

ถูกต้อง เขาจะริเริ่มถามเธอต่อหน้าหนิงหว่านได้อย่างไร

เธอที่ตอนนี้ ในสายตาของเขา เธออาจเป็นคนแปลกหน้า หรืออาจเลวร้ายยิ่งกว่าคนแปลกหน้าด้วยซ้ำ

ประโยคที่เขาพูดว่า"คุณคิดว่าคุณเป็นใคร"ได้รับการหลงใหลในหูของเธอทําให้เธอเจ็บปวด