ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว นิยาย บท 193

หลังจากซูชิงพูดจบ ก็เงยหน้าขึ้นมองจี้ซือหาน

เขายังไม่มีสีหน้าใด ๆ ใบหน้าที่ประณีตเหมือนมีดเหมือนก้อนน้ำแข็งที่แกะสลักออกมาเย็นมาก

เขาไม่รู้ว่าประธานจี้ไม่ได้ยินสิ่งที่เขาพูด หรือไม่เอาความเป็นความตายของคุณซูมาอยู่ในสายตา ปฏิกิริยาใด ๆ ก็ไม่มีเลย

หลังจากซูชิงกระสับกระส่ายอยู่ที่ประตูสักพัก เขาก็พูดอย่างกระอักกระอ่วนว่า "แล้วประธานจี้ ผมจะไม่รบกวนการพักผ่อนของคุณแล้วครับ"

เขาหันไปอยากไป แต่ข้างหลังเขามีเสียงมืดมนมา

"คุณบอกว่าใครเสียแล้ว?"

ซูชิงขมวดคิ้ว เขาเพิ่งพูดได้ค่อนข้างชัดเจน หรือว่าประธานจี้ได้ยินไม่ชัดจริง ๆ เหรอ

เขาพึมพําในใจ แล้วหันกลับมาอีกครั้ง และเผชิญหน้ากับชายที่ยืนอยู่ในห้องและหนาวเย็นไปทั้งตัว

"ซูหว่าน คุณซูค่ะ"

กลัวว่าเขาจะยังได้ยินไม่ชัด ซูชิงจงใจเน้นชื่อของซูหว่าน

สีหน้าของจี้ซือหาน เย็นลงทุกตารางนิ้ว "คุณล้อเล่นอะไร เธอสบายดี จะเสียชีวิตได้อย่างไร"

ซูชิงตะลึงอยู่ที่เดิม ที่แท้ประธานของเขาไม่ได้ยินอย่างชัดเจน แต่ไม่เชื่อว่าคุณซูเสียชีวิตแล้ว

เขาถ่ายทอดคําพูดที่อลันบอกเขาให้จี้ซือหานฟังว่า "ประธานจี้ คุณซูหัวใจล้มเหลวแล้ว"

จี้ซือหานยิ้มเย็นชา "เธอแค่เป็นโรคหัวใจ จะล้มเหลวได้อย่างไร"

ซูชิงยังอยากจะบอกว่าเป็นช่วงปลาย แต่จี้ซือหานปิดประตูและ 'ปัง' แยกเขาออกจากประตู

ทันทีที่ประตูปิด เขาดูเหมือนจะเห็นมือของประธานจี้ที่ถือโทรศัพท์มือถือสั่นอยู่

จี้ซือหานทําให้มือที่ไม่สามารถควบคุมได้มั่นคง เปิดโทรศัพท์และโทรไปยังหมายเลขที่จําไว้แล้วในใจ

เขาไม่เชื่อว่าซูหว่านตายแล้ว เขารู้สึกว่าเธอกําลังโทษตัวเองที่ตบเธอและจงใจโกหกเขา

เพื่อทําให้หัวใจของเธอเต็มอิ่ม ซานซานรับโทรศัพท์ของจี้ซือหาน

หลังจากสูดหายใจเข้าลึก ๆ ซานซานก็พูดกับคนที่อยู่ปลายสายว่า"หว่านหว่านไม่อยู่แล้ว ต่อไปคุณไม่ต้องโทรมาอีกแล้ว"

จี้ซือหานรอซูหว่านตอบ แต่ไม่ได้ยินเสียงของซูหว่านตามที่หวัง แต่กลับเป็นเสียงผู้หญิงที่ไม่คุ้นเคย

เขามองข้ามประโยคที่ว่า 'หว่านหว่านไม่อยู่แล้ว' แล้วกระซิบว่า "ให้ซูหว่านรับสาย"

ซานซานได้ยินคำนี้ทันใดนั้นก็โกรธ "คนๆ นี้ตายแล้ว รับสายได้อย่างไร!"

วันนี้เป็นคนที่สามแล้วที่บอกเขาว่าซูหว่านตายแล้ว มันน่ารังเกียจจริง ๆ

เขาบีบโทรศัพท์ให้แน่นและถามเสียงเย็นว่า"คุณเป็นใคร"

ซานซานตอบไปอย่างอดทน "พี่สาวของซูหว่าน เฉียวซานซาน"

เขารู้ว่าเธอมีเพื่อนที่พึ่งพาอาศัยกันแบบนี้ แต่ก็ยังไม่เชื่อคําพูดของอีกฝ่ายว่า "คุณเฉียว ใช่มั๊ย รบกวนคุณบอกเธอว่า ถ้าเธอกลัวผมพัวพัน ก็บอกผมตรงๆ ว่าอย่าเล่นแบบนี้ ผมจะไม่เชื่อ"