ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว นิยาย บท 197

คําพูดของกู้จิ่งเซิน นิ้วที่ขดตัวเล็กน้อยของจี้ซือหานก็บีบแน่นทันที เล็บก็จมลงในฝ่ามือ

ความเจ็บปวดจากการกดแรง ๆ แบบนั้นไม่สามารถระงับความเจ็บปวดที่โจมตีหัวใจได้

ความเจ็บปวดที่ไม่เคยมีมาก่อน ลุกลามอย่างรวดเร็วจนกระดูกทั้งสี่

เหมือนกระแสไฟฟาด ทําให้เขาเจ็บไปทั้งตัว

แต่ถึงแม้จะเจ็บปวดถึงขนาดนี้ เขาก็ไม่เชื่อว่าซูหว่านเสียชีวิตแล้ว

เธอจะตายได้ยังไง ก่อนที่เขาจะได้เห็นเธอซะอีก

เธอจะไม่ตาย! เธอต้องซ่อนตัวอยู่แน่ๆ

ดวงตาที่แสบตาสีแดงเข้มของจี้ซือหาน ข้ามมุมมองที่กู้จิ่งเซินและมองไปที่ซานซาน

เมื่อซานซานแตะตาสีแดงเลือดคู่นั้น ก็อดไม่ได้ที่จะตกใจ

ผู้ชายที่มีน้อยใจแบบนี้ คาดไม่ถึงว่าจะแสดงสีหน้าแบบนี้ออกมาเหรอ

ก่อนที่เธอจะละสายตาไป เขาก็จับมือเธอทันที

"พาผมไปบ้านคุณ!"

จี้ซือหานพูดจบก็ลากเธอออกไปนอกสุสานโดยตรง

"จี้ซือหาน! คุณจะทําอะไร?"

กู้จิ่งเซินรีบเข้าไปห้าม แต่ถูกซูชิงหยุดไว้

บอดี้การ์ดของเขาเห็นแนนนี้แล้ว ก้าวไปข้างหน้าเพื่อรับมือกับซูชิงทันที

บอดี้การ์ดที่เดินตามหลังซูชิงก็ออกหมัดอย่างรวดเร็ว

บอดี้การ์ดทั้งสองฝ่ายต่อสู้กัน แต่มีคนน้อยมากที่กู้จิ่งเซินพามาและถูกปราบลงบนพื้นอย่างรวดเร็ว

"จี้ซือหาน ถ้าเจ้ากล้าทําอะไรกับซานซาน กูจะไม่ปล่อยเจ้าไปแน่นอน"

จี้ซือหานไม่ได้ยิน ลากซานซานไปที่รถหรูของบอดี้การ์ดอย่างรวดเร็ว

หลังจากผลักเธอขึ้นไปแล้ว ก็ขับรถไปที่อพาร์ตเมนต์ด้วยตัวเอง

ซานซานนั่งอยู่ในรถ มองไปที่จี้ซือหานที่แต่งตัวสงบ แต่หน้าซีด

ความปรารถนาอันแรงกล้าบังคับให้เขารวบรวมความกล้าหาญและผลักดันประตูเปิด อยู่ภายในสะอาดและอบอุ่นสิ่งของทั้งหมดมีเพียงเธอเท่านั้นที่ไม่อยู่

หัวใจของจี้ซือหานจู่ๆ ก็จมลง แต่ก็ยังไม่ยอมเชื่อ เดินเข้าไปดึงตู้เสื้อผ้า

นิ้วเรียว ปัดเสื้อผ้าเป็นแถว แต่ไม่พบอะไรเลย

ห้องนั่งเล่น ห้องครัว ระเบียง ห้องน้ำ ห้องนอนใหญ่ ห้องนอนที่สอง ล้วนไม่มีเธอ

เขามองกลับไปหาซานซานด้วยความสิ้นหวัง “คุณซ่อนเธอไว้ที่ไหน”

ซานซานไม่ได้ตอบ มองไปที่จี้ซือหานที่ไม่ยอมรับหว่านหว่านเสียชีวิต ทันใดนั้นก็รู้สึกว่านี่เป็นกรรมที่เขาสมควรได้รับ

จี้ซือหานพยุงตัวและเดินไปหาซานซานทีละก้าว พูดกับเธอด้วยเสียงแหบแห้งว่า "คุณเฉียว คุณช่วยผมบอกเธอว่า ตราบใดที่เธอเต็มใจที่จะออกมาพบผม ผมจะไม่รบกวนเธอและซ่งซือเยว่อีกในอนาคต ผมยอม..."

เขาหายใจเข้าลึก ๆ และพูดทีละคําว่า "ปล่อยมันไปตลอดกาล..."

ซานซานติ๊กมุมริมฝีปากและเปิดปากด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ "ก่อนที่เธอจะตาย เธออดทนลมหายใจสุดท้ายเพื่ออยากพบคุณอีกครั้ง แต่โทรศัพท์ที่คุณขอให้คู่หมั้นของคุณรับ แม้แต่หมายเลขโทรศัพท์มือถือของเธอก็ไม่ได้เก็บไว้ อย่างน้อยเธอก็อยู่กับคุณมาห้าปีแล้ว คุณจะตกหลุมรักได้อย่างไร"

ซานซานพูดถึงเรื่องนี้ เบ้าตาก็แดงแล้ว "ประธานจี้ที่สูงส่ง เธอมาพร้อมกับความเสียใจและไม่ยอมจากไป คุณมีคุณสมบัติอะไรที่จะให้เธอมาพบคุณอีก อีกอย่าง คนที่ตายแล้ว จะมาพบคุณได้อย่างไร"