ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว นิยาย บท 199

จี้ซือหานปิดตาด้วยมือเดียว ไม่ให้ซานซานเห็นความทุกข์ยากของเขาในขณะนี้

แต่ซานซานเห็นของเหลวไหลออกมาจากปลายนิ้วนั้น บอกไม่ได้ว่ารู้สึกอย่างไร

อยากจะตอบโต้ด้วยคําพูดอย่างรุนแรงต่อไป แต่ก็รู้สึกว่าจี้ซือหานในขณะนี้ไม่สามารถต้านทานได้เลย

เธอคิดถึงสิ่งที่หว่านหว่านทิ้งไว้ เดินไปดึงลิ้นชักและส่งกระดาษจดหมายที่เขียนเพียงไม่กี่คําให้เขา

"ถ้าไม่ใช่หว่านหว่านเคยเขียนของแบบนี้ให้คุณฟัง ฉันคงไม่พาคุณเข้ามา"

หลังจากซานซานยัดกระดาษจดหมายใส่มือแล้วหันหลังเดินออกจากห้อง

จี้ซือหานมองกระดาษจดหมายในมืออย่างใจจดใจจ่อ ทันใดนั้นก็ไม่มีความกล้าที่จะเปิด

เขาพิงกําแพง เงียบไปสิบกว่านาที แล้วค่อยๆ คลี่กระดาษจดหมายออก

[จี้ซือหาน

เขาบอกว่า อย่าคิดว่าผมจะรักเธอ

ปรากฎว่าเขาไม่ได้รักฉัน]

แค่สามประโยคก็ทําให้เขาพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง ความสํานึกผิดอย่างท่วมท้น โจมตีมาทั้งหมด

มือบีบกระดาษจดหมายหยุดสั่นไม่ได้ แต่อดไม่ได้ที่จะสัมผัสแบบอักษรที่สวยงามซ้ำ ๆ

เธอไม่ได้ทิ้งประโยคพิเศษไว้แม้แต่ประโยคเดียว แค่ใช้ข้อความสั้น ๆ กล่าวหาว่าเขาไร้ความปราณี

เขาจำได้ว่าคืนนั้นเขาอุ้มเธอและทำสิ่งนั้นกับเธอ แต่พูดสิ่งที่ไม่น่าฟังนั้นเพราะโกรธ

เห็นได้ชัดว่าเขาไม่อยากให้เธอกับซ่งซือเยว่ไป แต่คําพูดที่สงวนไว้ถึงปากกลับเปลี่ยนคําพูดทันที

ถ้าเขารู้ว่าเธอจะจากโลกนี้ไปก่อนกําหนด เขาจะละทิ้งความภาคภูมิใจในตนเองที่น่าเศร้าและไร้สาระนั้นและบอกเธอว่า...

จริง ๆ แล้วเมื่อนานมาแล้ว เขาเห็นเธอแวบแรกก็รักเธอแล้ว

ไม่ใช่เที่ยงคืนที่มีฝนตกหนัก มันอยู่ที่ประตูใหญ่ของมหาวิทยาลัยเมืองเอ

เขาเต็มไปด้วยเลือด นั่งอยู่ใต้ร่มไม้ รอจี้เหลียงชวน

เธอคงมาหาคนที่มหาวิทยาลัย เห็นเขาได้รับบาดเจ็บ ใจดีให้น้ำหนึ่งขวดแก่เขา และแนะนําให้เขารีบไปรักษาที่โรงพยาบาล

ตอนนั้นเขาหันหลังให้เธอโดยไม่หันหลังกลับ เธอก็ไม่ได้ตั้งใจมองเขา วางน้ำไว้ข้างหลังเขา แล้วรีบเข้ามหาวิทยาลัย

หลังจากเธอจากไป เขาก็ยังหันกลับมามองและเห็นเพียงใบหน้าด้านข้างที่ขาวสดใส แต่วาดโครงร่างของเธอเข้ามาในใจ

ต่อมาพบใหม่ คืนนั้นเขาบังเอิญเดินผ่านประตูไนท์คลับและเห็นเธอคุกเข่าอยู่บนพื้น

เขาควบคุมไม่ได้ที่จะหาเธอและทดสอบเธอทีละขั้นตอน

จริง ๆ แล้วเขาแค่อยากรู้ว่า ห้าปีที่ผ่านมา เธอเคยชอบเขาหรือไม่

ถ้าเธอชอบ เขาจะพยายามทุกวิถีทางเพื่อกําจัดตระกูลจี้ ตระกูลเหลียนและพาเธอไปไกลแน่นอน

เขาไม่ถึงกับขอร้องให้เธอรักตัวเองเหมือนรักซ่งซือเยว่ แค่ชอบเขานิดหน่อยก็พอแล้ว

แต่การหยั่งเชิงครั้งแล้วครั้งเล่า คําตอบที่เขาได้รับ ก็คือไม่เคยรัก...

ถึงขนาดนั้นเขาก็ฝ่าฟันความผิดปกติทางจิต ไม่สนใจและขอเธอด้วยวิธีโง่ ๆ

เขาเพิ่งตระหนักว่าเขาไม่เพียงแต่โลภร่างกายของเธอเท่านั้น แต่ยังทําให้เธอใส่ใจและไม่สามารถช่วยได้

แต่ความภาคภูมิใจในตนเองที่ไร้สาระของเขาทําให้เขาไม่สามารถพูดความรักกับผู้หญิงที่ไม่รักเขาได้

ตอนนี้เขาเห็นคําพูดไม่กี่คําที่เธอทิ้งไว้ให้เขาและทันใดนั้นก็รู้สึกว่า...

ถ้าเขาเปิดปากก่อนเธอก็จะตอบกลับมาว่า จริงๆ แล้วเธอก็ชอบเขาเหมือนกัน

น่าเสียดายที่ทุกอย่างสายเกินไป เขาฆ่าเธอและปล่อยให้เธอคิดว่าเขาไม่รักเธอจนตาย