ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว นิยาย บท 205

หลังจากพวกเขาจากไป จี้ซือหานก็มองลุงโจวที่ยืนอยู่ข้าง ๆ และมีใบหน้าหงอกตกใจ "เชิญคุณหมอให้อลันคนหนึ่งมาครับ"

ลุงโจวพยักหน้าอย่างรีบร้อน "โอเค ผมจะไปเรียกหมอมา..."

ลุงโจวเดินออกไปอย่างรวดเร็ว อลันนอนอยู่บนพื้นซึ่งไม่สามารถขยับได้ กลอกตาด้วยความยากลําบากและมองไปที่จี้ซือหาน

เห็นมือขวามีผ้าก๊อซพันอยู่ เพราะเมื่อกี้ถือปืนอยู่ ทําให้เลือดไหลแรง สีหน้าแสดงออกหยุดสักครู่

"ประธานจี้ ฉันจะช่วยห้ามเลือดคุณก่อนเถอะ"

เธออยากจะดันตัวเองขึ้น แต่เขาหยุดเธอด้วยเสียงเย็นชา: "ไม่จำเป็น"

จี้ซือหานทิ้งคำพูดเหล่านี้ หันหลังกลับแล้วเดินไปที่ โซฟาที่จะนั่งลง ดวงตาที่ไม่แยแส มองดูแสงอัสดงของพระอาทิตย์ตกอย่างเย็นชา

อลันเห็นว่าดวงตาของเขาสลัวราวกับว่าพวกเขาสูญเสียสีสันของชีวิตและไม่สามารถสดใสได้อีกต่อไป

เมื่อเห็นจี้ซือหานเช่นนี้ ความรู้สึกผิดลึกๆ ก็พลุ่งพล่านเข้ามาในใจของเธอ...

เธอเปิดมุมปากที่แดงก่ำจากการถูกเข็มขัดตบ และขอโทษ: "ฉันขอโทษ ประธานจี้....."

เธอคิดมาโดยตลอดว่าเขาไม่สนใจคุณซู จนกระทั่งเขาพูดกับเธอทางโทรศัพท์ด้วยน้ำเสียงทำอะไรไม่ถูก

อลัน คนอื่นไม่รู้ก็เท่านั้น คุณก็ไม่รู้เหมือนกันหรือ

เธอเพิ่งเข้าใจ ที่แท้เขาแคร์คุณซูมาก แค่เก็บส่วนแคร์นั้นไว้ก้นบึ้งของหัวใจ

แต่เนื่องจากการคาดเดาตามอําเภอใจของเธอ ทําให้เขาไม่รู้สภาพร่างกายของคุณซู และพลาดเวลาอยู่กับเธอเป็นครั้งสุดท้าย

และเพราะเธอจงใจปกปิด ทําให้เขาไม่ได้เห็นคุณซูเป็นครั้งสุดท้าย ทําให้พวกเขาแยกหยินและหยางออกจากกันด้วยความเสียใจ

อลันนึกถึงสิ่งเหล่านี้ ความรู้สึกผิดและความบาปในใจก็เทมา "ประธานจี้ ฉันขอโทษคุณ และยิ่งขอโทษคุณซู ถ้าไม่ใช่เพราะฉันทําให้คุณซูรุกรานเหลียนซิงหรู เธอก็คงไม่เสียชีวิตเร็วขนาดนั้น ฉันฆ่าเธอ..."

อลันเงียบลง จี้ซือหานก็เรียกสายตากลับมาและมองออกไปแสงอัสดงของพระอาทิตย์ตกนอกหน้าต่างอย่างช้า ๆ

ดูเหมือนว่าเขากําลังรอการมาถึงของกลางคืน แสงภายนอกมืดลงเล็กน้อย ความเกลียดชังในสายตาของเขาก็ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

จนกระทั่งลุงโจวพาหมอเข้ามา เขาจึงลุกขึ้นและจากไป เงาของเขาโดดเดี่ยวราวกับว่าเขาอยู่คนเดียวในโลก

จี้ซือหานมาที่ห้องหนังสือ เปิดลิ้นชักที่ล็อคไว้ หยิบหน้ากากสีทองแดงหนึ่งกล่อง น้ำพืชสีเขียวหนึ่งกล่องออกมาจากข้างใน

เขาหยิบพู่กันหันหน้าไปทางคอของตัวเอง พู่กันแล้วพู่กัน พรรณนาลักษณะของมังกรเขียว...

พอวาดเสร็จ ก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและโทรออกไป

อีกฝ่ายก็ติดต่อกันอย่างรวดเร็วและถามด้วยความเคารพว่า"ท่านครับ มีคำสั่งอะไร"

เขาจ้องมองกลางคืนที่ตกลงมานอกหน้าต่างอย่างเย็นชา เสียงเย็นชา"อาเจ๋อ เป้าหมายของคืนนี้ เหลียนซิงหรู หนิงหว่าน"