ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว นิยาย บท 214

กู้จิ่งเซินซื้อดอกเบญจมาศช่อหนึ่งและมาที่สุสาน

ยังไม่ทันเดินไป ก็เห็นร่างสูงใหญ่ตั้งตรงไกลๆ กําลังคุกเข่าข้างหนึ่งอยู่หน้าป้ายหลุมศพ

ชายคนนั้น ผมยุ่งเหยิงมาก หน้าซีดจนไม่มีสีเลือด ทั้งซีดเซียวจนเกือบจะทําให้กู้จิ่งเซินจําไม่ได้

เขาคิดว่าจี้ซือหานจะพูดอะไรกับซูหว่าน เลยหยุดเดิน

แต่รอมานาน เขาก็ไม่ได้เปิดปาก แค่จ้องมองรูปถ่ายสุดท้ายนั้นและมองอย่างเงียบ ๆ

กู้จิ่งเซินก็ยกก้าวขึ้น เดินไปและวางดอกเบญจมาศไว้หน้าหลุมฝังศพ

สังเกตเห็นว่ามีคนมา ดวงตาของจี้ซือหานสั่นเล็กน้อย แต่ไม่ได้เงยหน้าขึ้น ดูเหมือนจะรู้ว่าใครมา

ผู้ชายสองคนของพวกเขายืนอยู่หน้าป้ายหลุมฝังศพแบบนั้น ดูรูปถ่ายมรดก ไม่ได้คุยกันหรือเกลียดชังจนไล่กันออกไป

หลังจากเงียบไปนาน กู้จิ่งเซินก็พูดก่อน "คุณรักเธอไหม"

จี้ซือหานปวดใจเหมือนถูกห่อหุ้มด้วยความเสียใจใด ๆ ทําให้เขาไม่สามารถถอนตัวได้เหมือนตกลงไปในเหวลึก

เขายกมือที่สั่นขึ้นและกดข้อมือขวาอย่างแรงจนเลือดออก เขาถึงรู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย

เมื่อเห็นแผลบนข้อมือของเขา กู้จิ่งเซินดูเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่าง "ดูเหมือนว่าคุณรักเธอ..."

จี้ซือหานยังคงเจิมริมฝีปากบาง ๆ และไม่ตอบ แต่มือที่กดข้อมือขวายิ่งแรงขึ้น

กู้จิ่งเซินมองเขาอยู่ ไม่ได้หยุดเขาทําร้ายตัวเอง แต่ถามเขาต่อไปว่า "คุณคิดว่าเธอรักคุณไหม"

คําพูดนี้เหมือนกระตุ้นจี้ซือหาน ในที่สุดเขาก็เงยหน้าขึ้น ใช้ดวงตาสีแดงเข้มคู่นั้น มองไปที่กู้จิ่งเซิน

"คนที่เธอรัก ก็คือคุณเสมอ..."

ห้าปีที่ผ่านมา เธอหลับอยู่ เรี่ยกชื่อซ่งซือเยว่ทั้งหมด ไม่เคยเรี่ยกเขาแม้แต่ครั้งเดียว จะรักเขาได้อย่างไร

"เธอไม่ใช่ของคุณ เธอเป็นของผม ผมไม่อนุญาตให้พวกคุณแต่งงาน!"

เขาฉีกทะเบียนสมรสออก กู้จิ่งเซินก็ไม่โกรธ แค่มองเขาอย่างใจเย็น "เมื่อเธออยู่ข้าง ๆ คุณ เห็นได้ชัดว่ามีโอกาสมากมายที่จะให้ชื่อเธอ แต่คุณกลับให้เธอเป็นคนรักเท่านั้น คุณพลาดเธอไปเอง และมีคุณสมบัติอะไรที่ไม่อนุญาตให้ผมแต่งงานกับเธอ"

ประโยคนี้เหมือนมีดนับไม่ถ้วน แทงเข้าไปในหัวใจของจี้ซือหานอย่างรุนแรง

ใบมีดที่แหลมคมแบบนั้น ครั้งแล้วครั้งเล่า แทงเขาจนเจ็บ

เขาพยายามควบคุมอารมณ์อย่างสิ้นหวัง แต่กลับพบว่ายิ่งควบคุมยิ่งทําให้เขาพังทลายลง

เขาดูเหมือนจะถูกผลักลงไปในเหวลึกที่ไม่มีวันหวนกลับ เจ็บปวดจนยากที่จะถอยตัว

กู้จิ่งเซินเห็นท่าทางแบบนี้ก็ไม่เห็นใจเลย แต่กลับนั่งยอง ๆ อยู่ข้าง ๆ เขาในท่าคุกเข่าข้างหนึ่งเหมือนกัน

เขามองจี้ซือหานที่ตาแดงจนเกือบจะร้องไห้และพูดทีละคําว่า "คุณรู้ไหม ผมไม่เคยแตะต้องเธอเลย"