ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว นิยาย บท 26

หลังจากนอนโรงพยาบาลหนึ่งคืน ซูหว่านก็ไข้ลดลงจนเป็นปกติแล้ว จะมีก็แต่ร่างกายที่ยังอ่อนแออยู่บ้าง แต่ไม่จำเป็นต้องนอนโรงพยาบาลต่ออีก

เธอจึงให้ซานซานไปทำเรื่องของคืนค่าห้อง ทั้งสองคนทำเรื่องออกจากโรงพยาบาลเสร็จ ก็กลับบ้าน

ทันทีที่กลับมาซานซานก็วุ่นวายอยู่ในครัว ซูหว่านอยากช่วย แต่ซานซานไม่ให้ทำ

"เธอขึ้นห้องไปนอนเถอะ ตรงนี้ฉันจัดการเอง"

ซานซานโบกมือไล่ให้เธอออกไป

ซูหว่านไข้ลดแล้ว แต่ดูเหมือนอาการหัวใจล้มเหลวกลับแย่ลง

เธอรู้สึกเจ็บหน้าอก เวียนหัว เลือดไม่ไหลเวียน ออกซิเจนต่ำ ร่างกายอ่อนเพลีย แม้แต่จะยืนยังไม่มั่นคง

สภาพนี้ก็คงช่วยอะไรซานซานไม่ได้ จึงได้แต่เชื่อฟัง พยุงร่างของตัวเองกลับไปที่ห้องนอน

เมื่อทิ้งตัวลงบนเตียง ก็ตั้งใจจะว่านอนหลับ แต่จู่ๆโทรศัพท์ที่ตั้งอยู่บนหัวเตียงก็มีเสียงข้อความเข้า เป็นข่าวบันเทิงที่เธอติดตามอยู่

นับตั้งแต่อยู่กับจี้ซือหาน เธอไม่ค่อยรู้ตารางงานเขานัก แต่บางครั้งก็เห็นเขาออกข่าว ก็เลยติดตามเพจข่าวไว้บ้าง

เธอเปิดขึ้นดู ก็เห็นปาปารัซซี่ถ่ายรูปที่จี้ซือหานอุ้มหนิงหว่านเข้าห้องฉุกเฉิน แล้วเขียนพาดถึงรักถ่านไฟเก่าของทั้งคู่

เธอค่อยๆเลื่อนลงมาทีละนิด คอมเมนต์ด้านล่างมีแต่คนชื่นชมและอิจฉาถึงหน้าตาและฐานะทางบ้านของทั้งคู่ บ้างก็บอกว่าเหมาะสมกันราวกับกิ่งทองใบหยก

ซูหว่านเห็นแล้วก็คิดแบบนั้นเช่นกัน ชายหนุ่มผู้สูงศักดิ์เย็นชา กับหญิงสาวที่สง่างามจิตใจดี พวกเขาเหมาะสมกับจริงๆ

เธอยิ้มขมขื่น แล้วปัดเนื้อข่าวนี้ทิ้ง ตั้งใจจะปิดหน้าจอ แต่กลับเห็นข้อความนึงที่เธอไม่ทันได้อ่าน

เธอเปิดข้อความนั้นออก มันถูกส่งมาโดยเบอร์ที่ไม่รู้จัก ในนั้นเขียนว่า "เธอไปโรงพยาบาลทำไม?"

ซูหว่านชะงัก คนที่ส่งข้อความนี้รู้ได้ยังไงว่าเธอไปโรงพยาบาล?

เธอมองเวลา มันถูกส่งมาเมื่อคืน ซึ่งเป็นเวลาที่เธอนอนอยู่โรงพยาบาลแล้วเพิ่งฟื้นขึ้นมาพอดี...

ซูหว่านอ่านข้อความนั้นซ้ำไปมา อย่างไม่อยากจะเชื่อ

เมื่อคืนคนที่เธอเจอตอนอยู่ที่โรงพยาบาล ก็มีแค่จี้ซือหาน หรือเขาเป็นคนส่ง?

มือของเธอเริ่มสั่น พิมพ์ข้อความตอบกลับไป "คุณคือ?"

เธอนึกว่าอีกฝ่ายคงจะไม่ตอบข้อความกลับมาเร็วขนาดนั้น แต่ยังไม่ถึงวินาที อีกฝ่ายก็พิมพ์ตอบกลับมา

ครั้งนี้เขากดรับอย่างรวดเร็ว แต่ในน้ำเสียงทุ้มต่ำของเขาเผยความรำคาญเล็กๆ "กำลังประชุมอยู่ มีอะไร?!"

ซูหว่านไม่คิดว่าเขากำลังประชุมอยู่จริงๆ จึงรีบตอบกลับไปสั้นว่า "ไม่มีอะไร" แล้วรีบวางสาย

ประสาทหรือไง ประชุมอยู่แล้วยังจะเอาเบอร์แปลกส่งข้อความมาหาเธออีก ว่างมากหรอ

พอคิดไปถึงเมื่อก่อนหลินเจ๋อเฉินก็ชอบเปลี่ยนเบอร์แล้วโทรมาคุกคามเธออยู่บ่อยๆ ซูหว่านก็เลยไม่ได้คิดอะไรมากอีก

เธอวางโทรศัพท์ลง ตั้งใจจะเมินเขา แต่ไม่ทันไรข้อความก็เด้งเข้ามาอีก

วนกลับมาที่คำแรกจนได้ "ตอบมา ไปโรงพยาบาลทำไม?"

ซูหว่านรู้สึกว่าหมอนี่มันประสาทชัดๆ เมื่อกี้โทรไปก็ไม่พูด เอาแต่ส่งข้อความอยู่ได้

เธอไม่อยากสนใจเขาอีก แต่ก็กลัวว่าถ้าเมิน จะทำให้หมอนั่นโกรธ จึงต้องจำใจกัดฟันพิมพ์ตอบ "ไข้ขึ้น ไปให้น้ำเกลือที่โรงพยาบาล"

เธอนึกว่าอีกฝ่ายจะถามต่อมาอีกเป็นพรวน แต่กลายเป็นว่าเขาไม่ตอแยเธออีก

ซูหว่านจึงคิดซะว่าโรคประสาทของเขากำเริบ จากนั้นวางโทรศัพท์ลง แล้วผล็อยหลับไปอย่างหมดแรง