ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว นิยาย บท 56

กู้จิ่งเซินพาคนมากมาย รถเพื่อการพาณิชย์คันหนึ่งนั่งไม่ได้ ซูหว่านจึงต้องเรียกรถเพื่อการพาณิชย์อีกคัน

ผู้บริหารระดับสูงนั่งรถคันอื่น กู้จิ่งเซินและบอดี้การ์ดของเขานั่งอยู่ในรถของเธอ

ซูหว่านไม่ได้คุยกับกู้จิ่งเซินตลอดการเดินทาง ขับรถอย่างตั้งใจและส่งเขาไปที่ร้านอาหารระดับห้าดาว

ในกล่องที่หรูหรา หนิงหว่านและรองประธานหลายคนของ อิงฮว่ามาถึงแล้ว มีเพียงจี้ซือหานเท่านั้นที่ยังไม่มา

หลังจากหนิงหว่านจัดให้กู้จิ่งเซินนั่งลงแล้ว ก็เดินออกมาถามซูหว่านว่า "ที่อยู่ส่งให้ประธานจี้หรือยัง"

ซูหว่านพยักหน้า "ส่งแล้วค่ะ"

แม้ว่าเธอจะไม่แน่ใจว่าจี้ซือหานเห็นไลน์หรือไม่ แต่เธอก็ส่งที่อยู่ให้เขาแล้ว เขาจะมาหรือไม่ ไม่เกี่ยวกับเธอ

"ประธานหนิง งั้นฉันก็ไปก่อนนะ"

คนรับถึงแล้ว เธอไม่จําเป็นต้องอยู่ต่ออีก

เธอหันไปอยากจะไป แต่หนิงหว่านกลับหยุดเธอไว้

"เสี่ยวซู อย่ารีบจากไปนะ คุณไปจองโรงแรมให้ประธานกู้ พอเสร็จแล้ว ยังต้องรบกวนคุณให้ส่งพวกเขากลับโรงแรมค่ะ"

"ฉัน..."

พอซูหว่านอยากจะเอ่ยปากปฏิเสธ หนิงหว่านก็แสดงสีหน้าขอร้องว่า "ฉันรู้ว่าคุณอยากลาออก แต่ก่อนลาออก นี่ก็เป็นงานของคุณเช่นกัน ไม่ใช่หรือ วันนี้คุณต้อนรับประธานกู้ให้ดี กลับไปฉันจะอนุมัติคําขอลาออกของคุณแล้ว โอเคไหม?"

คําพูดของหนิงหว่านพูดออกมามีลักษณะคุกคามเล็กน้อย แต่เมื่อคิดถึงการกลับไปก็สามารถลาออกได้ ซูหว่านก็ไม่ได้ปฏิเสธ

หลังจากเธอขอข้อมูลประจําตัวของผู้ช่วยของกู้จิ่งเซินแล้ว เธอก็นั่งอยู่นอกกล่อง หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและจองโรงแรม

งานเลี้ยงอาหารค่ำนี้จัดตั้งขึ้นเป็นพิเศษโดยอิงฮว่าเพื่อไกล่เกลี่ยความสัมพันธ์กับตระกูลกู้

คนที่มาร่วม ย่อมเป็นประธาน ผู้บริหาร อะไรทำนองนี้

ผู้ช่วยเล็ก ๆ อย่างเธอก็ไม่ต้องเข้าร่วม เฝ้าอยู่ข้างนอกรอคําสั่งก็พอแล้ว

หลังจากเธอจองโรงแรมเสร็จ เธอวางโทรศัพท์ลงและวางแผนที่จะไปห้องน้ำ

ลุกขึ้นมาแรงเล็กน้อย หน้ามืด เกือบล้มลงกับพื้น

โชคดีที่มือกว้างข้างหลังจับเอวของเธอได้ทันเวลาและพยุงเธอไว้ทั้งหมด

"คุณซู เกิดอะไรขึ้นกับคุณนะ"

ซูหว่านอาศัยกำลังของเขา เอนตัวไปในอ้อมแขนของเขา และผ่อนคลายอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็เงยหน้าขึ้นมองคนที่พยุงเธอไว้

สาเหตุมาจากเลือดไปเลี้ยงสมองไม่เพียงพอ ทำให้เกิดอาการวิงเวียนศีรษะ แม้กระทั่งสายตายังเบลอ

เธอแค่สามารถมองเห็นโครงร่างได้อย่างชัดเจนและรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นกู้จิ่งเซินจึงรีบผลักเขาออกไป