ซูหว่านมองปราดเดียวก็เห็นความคิดของเวินเหิง
ตั้งใจจัดงานเลี้ยงอาหารค่ำ และยังเชิญกู้จิ่งเซินมาร่วมด้วย คาดว่าเพื่อจับคู่น้องสาวของตัวเอง
แต่กลับไม่คิดว่ากู้จิ่งเซินจะพาคู่ครองมา ย่อมมีความคิดเห็นบางอย่างกับเธอ
แต่ถึงกระนั้นเขาครอบครัวมีการศึกษาที่ดี เวินเหิงก็ยังไว้หน้าเธออย่างพอเพียง งั้นตัวเองก็ต้องร่วมมือกับเขาให้ดี
เธอจับมือเวินเหิงกลับมาและยิ้ม "สวัสดีค่ะ"
เวินเหิงจึงปล่อยมือและหันสายตาไปที่ร่างกายของกู้จิ่งเซิน "พวกเราไม่ได้เจอกันนานแล้ว ไปดื่มไวน์สักแก้ว แชทไปเถอะ"
กู้จิ่งเซินกังวลซูหว่านนิดหน่อย พูดกับเธอว่า "เข้าไปกับผมเถอะ"
ซูหว่านมองเวินเหิงที่เขียนว่าไม่พอใจด้วยตาเต็มตา และปฏิเสธว่า "ฉันหิวนิดหน่อยแล้ว ไปกินอะไรก่อนนะ"
ก่อนที่กู้จิ่งเซินจะมีเวลาพูด เวินเหิงก็หยุดคนรับใช้คนหนึ่ง"คุณพาคุณซูไปกินอะไรหน่อย อย่าละเลยเธอนะ"
คนรับใช้รีบพูดกับซูหว่านว่า "คุณซูโปรดตามฉันมาค่ะ"
พอจัดการแบบนี้ กู้จิ่งเซินก็ปฏิเสธเพื่อนไม่ได้อีก เลยกําชับซูหว่านว่า "อย่าไปสุ่มสี่สุ่มห้า รอผมกลับมาครับ"
ซูหว่านไม่มีสีหน้าใด ๆ พยักหน้าและภายใต้การนําของคนรับใช้มาถึงพื้นที่ประทานอาหาร
อาหารเต็มตา จัดเรียงกันเป็นแถวยาวเหยียด ทั้งฝรั่ง จีน มีทั้งหมด
ซูหว่านย่อยอาหารไม่ดีและไม่สามารถกินอะไรได้เลย แต่ภายใต้การต้อนรับของคนรับใช้ เขายังคงกัดฟันและดื่มซุปเห็ดเห็ดเล็กน้อย
เมื่อเธอยืนดื่มซุปในพื้นที่ประทานอาหารอย่างเงียบ ๆ ทันใดนั้นเธอก็เห็นรถหรูหลายคันขับเข้ามานอกสวน
ซูชิงเป็นคนแรกที่เดินลงจากรถ ดึงประตูของโคนิเซคคันหนึ่ง และเชิญผู้ชายที่มีเกียรติมากที่นั่งเบาะหลังลงมา
ภายใต้แสงสีเหลืองอบอุ่น มีชายชุดสูทสีดําทําร้ายร่างกายด้วยสองมือเสียบกระเป๋าและยืนอยู่หน้าประตูรถ
ใบหน้าที่ละเอียดอ่อนมีมิติราวกับแกะสลักโดยพระเจ้ามีมุมเชิงมุมจนไร้ที่ติ
ดวงตาที่พลุ่งพล่านของคลื่นใต้น้ำนั้น แสงที่เปล่งออกมานั้น หนาวกว่าก้อนน้ำแข็งในฤดูหนาว
ทันทีที่เขาปรากฏตัว ผู้มีอํานาจในสวนทั้งหมดก็ต้อนรับไป
เธอสนใจกู้จิ่งเซินแล้ว ไม่ง่ายเลยขอร้องพี่ชายเชิญกู้จิ่งเซินมา ไม่คิดว่าพ่อให้เธอไปเอาใจอะไรจี้เหลียงชวน!
จี้เหลียงชวนคนนั้นเห็นก็เป็นเพลย์บอย จะยอมแต่งงานกับเธอได้อย่างไร
เวินหลานถอนหายใจด้วยความโกรธ เวินเหิงส่งสัญญาณให้เธอออกไปซ่อนตัวก่อน เวินหลานจึงแอบออกไป
เวินหรูเทียนชมจี้ซือหานตลอด เกือบถึงขั้นเลียหน้า ทําให้เวินเหิงรู้สึกเสียหน้ามาก
เขามองให้กู้จิ่งเซิน ส่งสัญญาณให้เขาออกไปดื่มเหล้าข้างนอก
กู้จิ่งเซินอยากไปตั้งนานแล้ว แต่เพราะความสุภาพไม่ได้จากไปโดยตรง
ตอนนี้เห็นเวินเหิงมองตัวเอง จึงรีบหันหลังและจากไป
ยังไม่ทันเดินออกจากห้องจัดเลี้ยง ก็ถูกจี้เหลียงชวนเรียกหยุด "ประธานกู้"
จี้เหลียงชวนเดินไปหาเขาและถามเขาในฐานะพี่ชายว่า "ถ้าจําไม่ผิด ครึ่งปีก่อน พวกคุณตระกูลกู้สนใจมาคุยเรื่องแต่งงานที่บ้านผม แต่ตอนนี้คุณมาร่วมงานเลี้ยงนัดบอดของคุณเวิน นี่หมายความว่าอะไรนะ?"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว