จี้เหลียงชวนมองผ่านกระจกมองหลังและมองไปที่จี้ซือหานที่เย็นชาและห่างเหิน
ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ยังรวบรวมความกล้าถามว่า“พี่รอง พี่จะแต่งงานกับหนิงหว่านเมื่อไหร่?”
เขามักจะรู้สึกว่าพี่รองกับหนิงหว่านแต่งงานกันเสร็จ ทุกอย่างก็ตกลงกันแล้ว ไม่ต้องกังวลกลัวอีกต่อไป
จี้ซือหานดูเหมือนจะยิ้มแล้ว แต่รอยยิ้มไม่ถึงตา "คุณก็อยากให้ผมแต่งงานกับเธอเหรอ?"
จิตใต้สํานึกของจี้เหลียงชวนส่ายหัว "ไม่หวัง แต่..."
แต่ไม่มีวิธีไม่ใช่หรือ?
เมื่อจี้เหลียงชวนพิจารณาว่าจะพูดอะไร จี้ซือหานก็พูดเบา ๆ ว่า "ผมจะแต่งงานกับเธอครับ"
เสียงของเขาเบามากเหมือนไม่มีความรู้สึกใด ๆ เหมือนเครื่องจักรที่หนาวเย็นจนไม่มีสติ
จี้เหลียงชวนถอนหายใจลึก ๆ ในก้นบึ้งของหัวใจ พี่ชายคนที่สองดูเหมือนจะไม่เคยมีความสุขเลย
กู้จิ่งเซินส่งซูหว่านกลับบ้าน
ก่อนลงจากรถ กู้จิ่งเซินส่งครีมให้เธอ "อาการบวมครับ"
หลังจากซูหว่านกล่าวขอบคุณแล้ว ก็ปฏิเสธอย่างอ้อมค้อมว่า "ฉันกลับไปใช้น้ำแข็งก็พอแล้วค่ะ"
พูดจบเธอก็หันหลังและจากไป กู้จิ่งเซินมองเงาเล็ก ๆและสีหน้าก็ย้อมความเหงาอีกครั้ง
เขารู้สึกว่าซูหว่านเต็มไปด้วยการป้องกันตัวเองและแม้กระทั่งมีความเป็นปรปักษ์ซึ่งทําให้เขางงงวยมาก
เมื่อเขาขมวดคิ้วครุ่นคิด กู้เจ๋อก็เตือนว่า "ประธานกู้ คุณซูกําลังเล่นเกมแมวจับเมาส์อยู่ ท่านอย่าหลงกลเด็ดขาดนะ"
ตั้งแต่กู้จิ่งเซินสูญเสียความทรงจํา เขาไม่เคยตกหลุมรักเลย ไม่รู้ว่าเล่นเกมแมวจับเมาส์คืออะไร ได้ยินกู้เจ๋อพูดแบบนี้ จิตใต้สํานึกก็โต้กลับว่า "เธอไม่ชอบเห็นผม จะเล่นเกมแมวจับเมาส์ได้อย่างไรล่ะ"



VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว