แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 843

เป่ยเยี่ยน

ด้านนอกพระราชวัง เรือนถงหวา ตำหนักเล็กของพระราชวงศ์คือสถานที่ที่ไท่ซ่างหวังผู้ถูกบังคับให้สละราชบัลลังก์นั้นอาศัยอยู่ ผู้คนในใต้หล้าอาจจะคิดว่าไท่ซ่างหวังใช้ชีวิตยามบั้นปลายอยู่ที่นี่ แท้จริงแล้วเขากลับถูกกักขังเอาไว้ ทั้งในและนอกเรือนนั้นต่างก็มีทหารคุ้มกันอย่างแน่นหนา

ภายในตำหนักใน ไท่ซ่างหวังยังคงนั่งอยู่ด้านบนตำแหน่งสูงสุดด้วยท่วงท่าน่าเกรงขาม ด้านหน้าของเขาพลันมีบุตรเนรคุณยืนอยู่ ในยามนี้ขึ้นเป็นฮ่องเต้องค์ใหม่แล้ว

ฮ่องเต้องค์ใหม่พลางมองมาที่เขาด้วยท่าทีก้าวร้าว

ไท่ซ่างหวังจึงมีท่าทีพิโรธขึ้นมา

“เจ้าต้องการจะล้อมโจมตีหนานฉีงั้นหรือ? เราว่า เจ้าต้องการจะทำลายเป่ยเยี่ยนของเราต่างหากเล่า!”

ในเมื่อเรื่องราวดำเนินมาถึงจุดนี้ ไท่ซ่างหวังนึกเกลียดยิ่งนัก เกลียดที่ตนเองมิสังหารบุตรเนรคุณผู้นี้ในคราแรก!

เหตุผลที่ฮ่องเต้องค์ใหม่เสด็จมายังเรือนถงหวานั้น ก็เพื่อต้องการมาเอาตราคำสั่งทหาร

ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง ราวกับว่าใต้หล้าได้ตกมาอยู่ในกำมือของเขาแล้ว เหลือเพียงขั้นตอนสุดท้ายเท่านั้น

“เสด็จพ่อ มันใกล้แล้ว... พระองค์จักได้เห็นเองว่าใต้หล้าได้กลับมาตกอยู่ในกำมือของเป่ยเยี่ยน แม้ว่าเป่ยเยี่ยนมิอาจทำได้ แต่หนานฉีก็จักต้องตาย! ฮ่าฮ่า... ตอนนี้ ท่านมอบตราคำสั่งทหารมาให้เราเสียที!”

ไท่ซ่างหวังหาได้ยินยอมมอบให้ ทั้งด่าว่าเขาออกมาด้วยความโกรธจัด

“เจ้ามันโง่เขลาเบาปัญญา!

“เจ้าจักทำลายหนานฉีลงภายในคืนเดียวได้อย่างไร?

“เรามิมีทางเห็นด้วย!”

ฮ่องเต้องค์ใหม่พลันโกรธจัด พลางหมดความอดทนลงในทันที ก่อนจะจับไท่ซ่างหวังที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ยกขึ้นมาด้วยนัยน์ตาแดงก่ำ

“เสด็จพ่อ! เหตุใดท่านถึงไม่เข้าใจลูกบ้าง!

“เราทำเพื่อการณ์ใหญ่ในภายภาคหน้า!

“ท่านแก่ชราแล้ว เป่ยเยี่ยนหาได้ต้องการท่านอีกต่อไปไม่!

“เป่ยเยี่ยนหาได้เคยพ่ายแพ้ให้ผู้ใดมาก่อนไม่ แต่เมื่อตกมาอยู่ในมือของท่าน เป่ยเยี่ยนกลับต้องพ่ายแพ้ให้กับหนานฉีครั้งแล้วครั้งเล่า...”

หากว่าฮ่องเต้องค์ใหม่มิเอ่ยออกมานั้น เรื่องคงจะดีกว่านี้มาก เมื่อเอ่ยถึงเรื่องพ่ายแพ้ในการรบออกมานั้น ไท่ซ่างหวังจึงโกรธเกรี้ยวออกมาถึงขีดสุด

ไท่ซ่างหวังพลันตบไปที่หัวของฮ่องเต้องค์ใหม่อย่างเต็มแรง จนหัวเอียงไปด้านหนึ่งในทันที

“เจ้ามีหน้ามากล่าวเช่นนี้อีก! เจ้าลูกเนรคุณ! ถ้ามิใช่เพราะเจ้า เป่ยเยี่ยนจักต้องสูญเสียทหารในกองทัพไปมากกว่าสามแสนนายได้อย่างไร! หากมิใช่เพราะเจ้า หนานฉีจักมีโอกาสได้รู้จักกับ ‘ปืนมังกรไฟ’ ได้อย่างไร แล้วตอนนี้ยังสามารถสร้าง ‘ปืนมังกรไฟ’ขึ้นมาได้อีก?

“ที่เป่ยเยี่ยนต้องมาตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ เจ้าคือผู้ที่กระทำผิดมากที่สุด!”

ฮ่องเต้องค์ใหม่ที่โดนตบหัวนั้น ยิ่งทวีคูณความบ้าคลั่งขึ้นไปอีก

“เช่นนี้ เรามิใช่กำลังชดเชยความผิดพลาดของตนเองอยู่หรือ?”

พูดจบ ฮ่องเต้องค์ใหม่พลางคว้าคอไท่ซ่างหวังเอาไว้ด้วยมือทั้งสองข้าง ใบหน้าที่คล้ายกับแย้มยิ้มเจือไปด้วยความโกรธโมโหนั้น พลางอ้าปากกว้างออกมา ก่อนจะพ่นน้ำลายไปทั่วใบหน้าของไท่ซ่างหวังในทันที

“ไอ้แก่ตายยาก! ตราคำสั่งทหาร! เราต้องการตราคำสั่งทหาร! หากท่านไม่ยอมให้เรา เราจะฝังสตรีเหล่านั้นให้ไปอยู่เป็นเพื่อนท่านเสีย—”

ไท่เฟยและเหล่านางสนมเองก็ถูกขังอยู่ในเรือนถงหวาด้วยเช่นกัน

ฮ่องเต้องค์ใหม่บ้าคลั่งมากเสียจน ถึงขนาดเอาชีวิตพวกนางมาข่มขู่เขา

ไท่ซ่างหวังที่ถูกบีบคอเสียจนใบหน้าเปลี่ยนเป็นเขียวคล้ำอย่างรวดเร็วนั้น

“ปล่อย…ปล่อยเรา…”

ไท่ซ่างหวังตบไปที่ไหล่ของบุตรชายตนเอง ทั้งยังขีดข่วนด้านหลังมือจนเป็นรอยเลือดมากมาย

ฮ่องเต้องค์ใหม่หาได้มีท่าทีเกรงกลัวต่อความเจ็บปวดไม่ ฝ่ามือยังคงเพิ่มแรงบีบลงไปเรื่อย ๆ ความบ้าคลั่งและความหมกมุ่นพลันฉายชัดขึ้นมาในดวงตา

“เราใกล้จะรวมทุกอย่างไว้เป็นหนึ่งได้แล้ว เหตุใดท่านต้องคอยรั้งเราเอาไว้ด้วย?”

“ส่งตราคำสั่งทหารมา! ส่งมา!”

ผลัก!

ไท่ซ่างหวังใช้มือผลักฮ่องเต้องค์ใหม่ออก ก่อนจะใช้เท้าเตะเขาออกไปในทันที

หลังจากหายใจเข้าลึก ๆ แล้วนั้น ไท่ซ่างหวังจึงถอยหลังกลับไปสองสามก้าว ก่อนจะใช้มือจับโต๊ะเพื่อพยุงตัวเองให้หายใจคล่องคอเอาไว้ พลางมองดูฮ่องเต้องค์ใหม่ด้วยท่าทีหวาดระแวง

“เจ้า...เจ้ามันโง่เง่าเกินเยียวยาแล้ว!”