แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 867

แต่ละแคว้นโจมตีแคว้นหนานฉี ภัยพิบัติครั้งนี้ รุนแรงยิ่งกว่าตอนที่เซียวอวี้เพิ่งครองราชย์ หลายแคว้นร่วมมือกันโจมตีแคว้นหนานฉี

เหล่าขุนนางต่างมองหน้ากัน

ต่อให้มีการเตรียมการปกป้องแล้ว ทว่า วันนี้ก็มาถึงเร็วเกินไป

เซียวอวี้สมกับที่เป็นจักรพรรดิแห่งแผ่นดิน ศัตรูมาขวางหน้า ไม่มีความกระสับกระส่ายแม้เพียงนิด

เขามีรับสั่งอย่างสุขุมใจเย็น

“เฝ้าปกป้องสี่ชายแดนอย่างเข้มงวด เตรียมเสบียงอาหาร เตรียมปืนหอกไฟ!”

“พ่ะย่ะค่ะ!”

ยามนี้ ชายแดนแคว้นหนานฉี กองทัพแต่ละแคว้นรวมตัวกัน

ชายแดนเหนือมีเป่ยเยี่ยน ตลอดจนสามแคว้นเล็กที่อยู่ภายใต้เป่ยเยี่ยน

ชายแดนตะวันออกมีแคว้นต้าเซี่ยเป็นผู้นำรวบรวมกองกำลังพันธมิตรสี่แคว้น

ชายแดนใต้ ทหารพันธมิตรที่เมื่อไม่นานถูกโจมตีล่าถอยหวนกลับมา ยังมีแคว้นหนานชางที่พักฟื้นมาหลายปี มีทหารม้าเป็นจำนวนมากรวมอยู่ด้วย

ชายแดนตะวันตกก็มีสองแคว้นเล็ก รวบรวมกำลังทหาร ทั้งหมดสามหมื่น ยังมีกองทัพหกหมื่นนายของแคว้นซีหนี่ว์ติดตามอยู่ข้างหลัง

พวกเขาเคลื่อนทัพมายังสี่ชายแดนแคว้นหนานฉี ทำการโอบล้อม มากันอย่างดุเดือด

เหล่าทหารที่เฝ้าปกป้องชายแดน ไม่เคยเห็นเช่นนี้

แคว้นใหญ่เล็กนับรวมกันแล้ว มีสิบกว่าแคว้น!

ชายแดนใดแตก แคว้นหนานฉีก็จะจบแน่แล้ว!

จิตใจคนในวังกระวนกระวาย

นอกวังก็เหมือนกัน

เหล่าชาวบ้านได้รับรู้ข่าวแล้ว รู้สึกเหมือนฟ้าจะถล่มลงมา

“แต่ละแคว้นร่วมมือกันทำลายแคว้นฉีให้สูญสิ้น! ราชสำนักล่ะ? ขุนนางราชสำนักกำลังทำอะไร! ยังไม่รีบไปสนับสนุนแต่ละชายแดน!”

“ข้าว่า ภัยพิบัติครั้งนี้ยิ่งใหญ่ แคว้นหนานฉีคงผ่านไปไม่ได้แล้ว”

“ต้องเจรจาสงบศึก! สู้รบไม่ได้!”

สำหรับพวกเขาแล้ว การรับมือกองทัพทหารหลายแคว้น ยังมาจากทั่วสารทิศ แคว้นหนานฉีเสียเปรียบอย่างมาก สู้เจรจาสงบศึก แปลงสงครามให้เป็นสันติภาพ แปลงการต่อสู้ให้เป็นมิตรภาพ

ทันใดนั้น ทุกคนหวาดกลัว

แคว้นหนานฉีชายแดนเหนือ

จักรพรรดิพระองค์ใหม่ของเป่ยเยี่ยนทรงนำทัพออกรบด้วยพระองค์เอง คอยบัญชาการอยู่เบื้องหลัง

ภายในกระโจม เขาโอบกอดสาวงาม สำมะเลเทเมา ท่าทีผ่อนคลาย

ที่นั่งอยู่ด้านล่าง คือขุนพลสามแคว้นเล็กอื่น มาเพื่อหารือเรื่องโจมตีแคว้นหนานฉี

ฮ่องเต้เยี่ยนพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงหยิ่งผยอง

“แคว้นหนานฉีเผชิญศัตรูทั้งสี่ชายแดน ไม่มีทหารมากมายคอยสนับสนุน

“การต่อสู้ครั้งยิ่งใหญ่นี้ พวกเราชนะแน่นอน”

“สถานการณ์แคว้นซีหนี่ว์เป็นอย่างไรบ้าง?”

องครักษ์มารายงาน

“ฝ่าบาท แคว้นซีหนี่ว์ส่งจดหมายมา ให้สองแคว้นเล็กทางทิศตะวันตกล่อลวงศัตรูก่อน ส่วนแคว้นซีหนี่ว์จะดักซุ่มโจมตีข้างหลัง ถึงตอนนั้นโจมตีแคว้นหนานฉีอย่างไม่ทันตั้งตัว”

ฮ่องเต้เยี่ยนอารมณ์ดี ตบโต๊ะพร้อมพูดขึ้นมา

ปืนมังกรไฟทั้งสองแคว้นรวมกันอยู่ตรงหน้าสนามรบ ทำการยิงพร้อมกัน จะต้องบาดเจ็บสาหัสทั้งสองฝ่ายแน่นอน

เขาไม่อยากฟังแผนการของแคว้นตงซาน มันแสดงให้เห็นว่าเป่ยเยี่ยนไม่มีไหวพริบ

ทว่ายามนี้ ก็จำต้องทำตามแผนเดิมของแคว้นตงซานแล้ว

“แบ่งทหารเป็นสองกลุ่ม ผ่านเส้นทางรัฐเหลียง!”

เป่ยเยี่ยนกับรัฐเหลียงล้วนเชื่อมชายแดนเหนือแคว้นหนานฉี

เป่ยเยี่ยนติดชายแดนเหนือฝั่งตะวันตก รัฐเหลียงติดชายแดนเหนือฝั่งตะวันออก และรัฐเหลียงมีพื้นที่ติดชายแดนอีกมากกว่า

เพราะรัฐเหลียงเป็นแคว้นเพื่อนบ้านแคว้นหนานฉี แคว้นหนานฉีทำการปกป้องค่อนข้างน้อย

ดังนั้นเป่ยเยี่ยนกับกองกำลังพันธมิตรสามแคว้นแบ่งออกเป็นสองทาง กองกำลังเล็ก แสร้งรวมตัวกันอยู่ในบริเวณตะวันตก หลอกล่อทหารหนานฉี ส่วนกองกำลังใหญ่ที่เหลือเดินอ้อมรัฐเหลียง เพื่อย้อนกลับมาโจมตีข้างหลังเข้าสู่แคว้นหนานฉี บุกโจมตีจากข้างนอกสู่ข้างใน ร่วมมือกันทำลายแนวป้องกันชายแดนเหนือแคว้นหนานฉี!

ฮ่องเต้เยี่ยนไม่เห็นค่ายเป่ยต้าของแคว้นหนานฉีอยู่ในสายตา

ค่ายเป่ยต้าในตอนนี้ มีเพียงเมิ่งฉวีที่นับว่าเป็นศัตรูแข็งแกร่ง ทว่า ไม่มีเมิ่งสิงโจวแล้ว แค่อาศัยจางฉี่หยางที่เพิ่งมีอิทธิพลภายหลัง จะสู้พวกเขาที่เป็นขุนพลมากประสบการณ์ได้อย่างไร!

เชื่อว่าไม่เกินหนึ่งเดือน พวกเขาจะต้องสามารถถล่มชายแดนเหนือได้!

ภายในค่ายเป่ยต้า

เป็นดังที่กองทัพเยี่ยนคาดคิดไว้ กองกำลังหลักของกองทัพฉีเฝ้าปกป้องชายแดนตะวันตกของเป่ยเยี่ยน กองกำลังหลักล้วนอยู่ที่นี่ เมิ่งฉวีกับจางฉี่หยางคอยบัญชาการร่วมกัน

จิตวิญญาณนักรบทหารเยี่ยนดุเดือด ค่ายเป่ยต้าใช้ปืนมังกรไฟปกป้อง ในขณะเดียวกันก็กำลังหารือถึงยุทธศาสตร์ขับไล่ศัตรู

ส่วนอีกด้าน

แคว้นซีหนี่ว์ที่แสร้งต่อสู้แคว้นหนานฉี เกิดความวุ่นวายภายในเกิดขึ้นอีกครั้ง

ครั้งนี้ เพราะเรื่องแคว้นซีหนี่ว์เป็นพันธมิตรกับแคว้นหนานฉี