แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 878
ฮูหยินกวนเจ็บจนต้องนิ่วหน้า เมื่อหันไปมองคนที่จับกุมข้อมือของนางไว้ ก็เห็นคนผู้นั้นสวมใส่ชุดลำลองของสตรี ผมมัดรวบสูงเหมือนบุรุษ รังสีดุดัน น่าเกรงขามอย่างยิ่ง
นางถามอย่างโมโห
“ท่านเป็นใคร! เหตุใดถึงกล้าทำตัวบ้าระห่ำเช่นนี้!”
ลูกชายทั้งสองของฮูหยินกวนก็กระโดดชี้หน้าตำหนิ
“รีบปล่อยท่านแม่ของข้าซะ! ท่านรู้ไหมว่าท่านแม่ของข้าคือใคร!!”
สวีเฟิงและเหล่าทหารต่างไปจากสามแม่ลูกตระกูลกวน หลังจากที่เห็นผู้มาเยือน ล้วนตกใจปนประหลาดใจ จากนั้นก็ก้มหน้าทำความเคารพอย่างนอบน้อม
“ถวายบังคมฮองเฮา!”
ฮูหยินกวนชะงักกึก
“อะไรนะ! ฮองเฮา ฮองเฮางั้นหรือ?”
คนผู้นี้ คือฮองเฮาองค์ปัจจุบันงั้นหรือ?
ในเมื่อเป็นฮองเฮา แล้วมาที่ชายแดนตะวันออกทำไมกัน? ควรอยู่ในพระราชวัง และมีเหล่าองครักษ์คุ้มกันไม่ใช่หรือ?
ลูกชายทั้งสองคนของนางหวาดกลัวขึ้นมาทันที
ฮองเฮา ก็คือแม่ทัพน้อยเมิ่งแห่งค่ายเป่ยต้าผู้นั้น!
พวกเขารีบทำความเคารพตาม
เฟิ่งจิ่วเหยียนปล่อยมือของฮูหยินกวนออก มองเหล่าทหารด้วยสายตาแน่นิ่ง โดยเฉพาะคนที่โวยวายจะออกไปเหล่านั้น
“เมื่อครู่พวกเจ้าคิดจะทำอะไร?”
เหล่าทหารเดือดดาล อธิบายด้วยคิดว่าตัวเองมีเหตุผลเพียงพอ
“ฮองเฮา แม่ทัพกวนจงรักภักดีอย่างมาก ตอนนี้ศพของเขาถูกศัตรูทารุณอย่างอัปยศอดสู พวกเรา…พวกเราทนดูไม่ได้จริง ๆ! พวกเราต้องการชิงศพของแม่ทัพกวนกลับมา!”
บุตรชายตระกูลกวนทั้งสองคนมีท่าทีเปลี่ยนไป ต่างก้มหน้าลง พูดด้วยเสียงสั่น
“ใช่แล้วพระนาง พวกเขาเพียงอยากช่วยท่านพ่อของข้า แต่สวีเฟิงผู้นี้ เขาไม่ยอม แถมยังบีบให้ท่านแม่ของข้าต้องตาย”
สวีเฟิงไม่คิดเลยว่า พวกเขาจะใส่ร้ายเขาอย่างนี้
เขายังคงอยู่ในท่าประสานมือคารวะ นัยน์ตาทอแววโศกเศร้า
“ฮองเฮา กระหม่อม…”
“เอาล่ะ ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว” เฟิ่งจิ่วเหยียนตัดบทของสวีเฟิง
คนอื่น ๆ คิดว่า นางจะลงโทษสวีเฟิง แต่กลับได้ยินนางพูดว่า
“เจ้าเป็นแม่ทัพ ควรนำกองทัพเฝ้าด่านเฉาอวี้ ถูกต้องแล้ว”
“ฮองเฮา!”
ฮูหยินกวนไม่ยอมแพ้ คุกเข่าลงบนพื้นน้ำตาคลอเบ้า
“สวีเฟิงจะเป็นอะไร หม่อมฉันไม่สนใจ หม่อมฉันแค่อยากช่วยสามีของตัวเองกลับมา
“ฮองเฮา ยามที่สามียังมีชีวิตอยู่ มักจะพูดถึงท่านบ่อยครั้ง เขาบอกว่าท่านรักลูกน้องในปกครอง ท่านเองก็เป็นสตรีเช่นเดียวกัน น่าจะเข้าใจความรู้สึกของผู้หญิงด้วยกันดี…”
เฟิ่งจิ่วเหยียนเอ่ยดุอย่างเฉยชา
“เจ้าคือฮูหยินกวน?”
“เพคะ หม่อมฉันคือภรรยาของกวนไหลอิ้ง”
เฟิ่งจิ่วเหยียนก้มมองฮูหยินกวน ด้วยสายตาเคร่งขรึม
“ในเมื่อเป็นฮูหยินของแม่ทัพ แล้วเหตุใดถึงแยกแยะความสำคัญไม่ได้เช่นนี้!
“เอาชีวิตของตัวเองมาบีบให้เปิดประตูเมืองไปรับศึก หากศัตรูทะลวงเข้ามาในด่านเฉาอวี้ได้ เจ้ารับผิดชอบไหวหรือไม่!”
เฟิ่งจิ่วเหยียนยืนอยู่บนขอบหอประตูเมือง มองไปยังกองทัพของศัตรูที่อยู่ห่างเพียงสิบลี้ จึงเห็นพวกเขาจงใจลากศพของกวนไหลอิ้งมาไว้ตรงกลาง แล้วฉีกกระชากอาภรณ์ออก นำศพขึ้นแขวนบนไว้โครงไม้ เฆี่ยนตีด้วยแส้ทีละครั้ง…
นางกำหมัดเล็กน้อย หวกนึกถึงยามที่ต้องจากลากับแม่ทัพกวนไหลอิ้ง เขาบอกว่าเสียดาย หากมีโอกาส ก็ยังอยากร่วมศึกษาหลักพิชัยสงครามกับนางอีก
ทว่าตอนนี้กลับไกลห่างกันคนละภพชาติ
นางยืนหันหลังให้เหล่าทหาร กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นเหยียบ
“สร้างเนินความตาย เพื่อเก็บศพให้แม่ทัพกวน”
สวีเฟิงและเหล่าทหารเผยสีหน้านิ่งอึ้งออกมา
“พระนาง…”
การสร้างเนินความตาย มีชื่อเรียกอีกอย่างว่า “เนินเก็บกระดูก” เป็นวิธีที่โหดร้ายอีกอย่างหนึ่ง ซึ่งก็คือ การนำศพของศัตรูมารวบรวมเป็นหอคอยสูง มักจะใช้เพื่อโอ้อวดชัยชนะ และสร้างความอัปยศให้ศัตรู
หากเป็นการต่อสู้ก่อนเริ่มสงคราม ฝ่ายบุกโจมตีจะส่งหน่วยกล้าตายมาหนึ่งคน และฝั่งตรงข้ามก็จะส่งคนออกมาสู้หนึ่งต่อหนึ่งอย่างไม่ขาดสาย จนกว่าหน่วยกล้าตายจะล้ม
ฮองเฮาบอกว่าจะสร้างเนินความตายเช่นนี้…
ถ้าอย่างนั้น จะส่งใครไป?
พรึบ——
เฟิ่งจิ่วเหยียนหันตัวมา พาชายเสื้อสะบัดไหว
นางหันหน้าเข้าหาทุกคน แสงอาทิตย์สาดส่องมาที่นาง สายลมบนหอประตูเมืองพัดเส้นผมของนางปลิวไสว สายตาวาวโรจน์ แข็งแกร่งดังเหล็กกล้า
“ลั่นกลองรบ ข้าจะเก็บศพให้แม่ทัพกวน”
หัวใจของสวีเฟิงสั่นสะท้าย
อะไรนะ!
ฮองเฮาจะไปเอง?
บทใหม่
ตอนฟรี
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย
ปลดเหรียญไม่ได้ค่ะ รบกวนช่วยแก้ไขให้หน่อย...
สนกมากค่ะ...
ขึ้นแต่โฆษณาบัง ออกไม่ได้ ต้องทำยังไงคะ...
มีเหรียญอยู่ 1000 เหรียญ แต่ปลดล็อกตอนไม่ได้ค่ะ ช่วยบอกวิธีแก้ไขด้วยค่ะ...
ช่วยแกปัญหาให้ด้วยค่ะ...
ปลดล็อกตอนไม่ได้ค้ะ...
แก้ปัญหาด้วยค่ะ...
มีเหรียญแต่ปลดล็อกตอนไม่ได้ค่ะ...
ปลดล็อกไม่ได้ค่ะ...
ปลดล็อกตอนไม่ได้ค่ะ...