แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 900

หลังจากที่ฮ่องเต้แห่งต้าเซี่ยได้รับจดหมายของซ่านชุนนั้น เขาก็รีบสั่งการให้นำทัพใหญ่บุกเข้าไปตีด่านเฉาอวี๋ในทันที

หนึ่งเดือนต่อมา เมื่อกำลังเสริมจากทั้งสี่แคว้นมารวมตัวกันที่ด้านนอกด่านเฉาอวี๋นั้น กองกำลังพลันมีจำนวนเพิ่มขึ้นจากก่อนหน้านี้ขึ้นเป็นเท่าตัว

กองทัพใหญ่จำนวนสองแสนนายนั้น กำลังยืนอยู่ด้านหน้าประตูเมือง มวลคนสีดำทมึนกำลังเคลื่อนที่มาอย่างรวดเร็ว

ซ่านชุนผู้เป็นผู้นำของกองทัพนั้น พลันมีสีหน้ามืดครึ้ม

เขาต้องการสังหารพวกชาวหนานฉีที่หัวเราะเยาะเย้ยเขามานานแล้ว!

“กระบวนทัพพลธนู เตรียมพร้อม!”

เหล่าทหารที่มีหน้าที่รับผิดชอบธนูนั้น จึงก้าวขึ้นมาข้างหน้า พลางง้างคันธนูออกมาเพื่อเล็งไปที่กำแพงด่านเฉาอวี๋ในทันที

เมื่อเทียบกับธนูทั่วไปแล้ว หน้าไม้ของธนูนี้จักมีระยะยิงที่ไกลกว่า ทั้งยังมีความแม่นยำที่มากกว่าเดิมอีกด้วย นอกจากนี้ กลไกที่ใช้หน้าไม้ดึงสายและยิงธนูนั้น ทำให้สะดวกต่อการใช้งานมากกว่า

ทว่า การทำธนูเช่นนี้ขึ้นมานั้น มีความซับซ้อนยิ่งนัก

ทั้งลำกล้อง ข้อเหวี่ยง ตาแมวที่ใช้ในการเล็ง กลไกในการเหนี่ยวไกและอีกมากมายนั้น จำเป็นต้องใช้ช่างที่มีฝีมือละเอียดละออ

การทำธนูขึ้นมาหาใช่เรื่องยากไม่ แต่ความยากอยู่ที่การทำขึ้นมาอย่างประณีต ทั้งยังต้องทำให้แน่ใจด้วยว่า ลูกธนูจะยิงโดนเป้าหมาย

โดยเฉพาะธนูที่ใช้ในสนามรบ

อาชีพแต่ละอาชีพมักจะมีความเชี่ยวชาญเฉพาะทางของตนเอง อาวุธแต่ละชนิดก็มีความโดดเด่นเฉพาะทางของมันเช่นกัน

ต้าเซี่ยมีปรมาจารย์ผู้ทำธนูที่เก่งกาจที่สุดในใต้หล้า และเป็นแคว้นหนึ่งเดียวที่สามารถจัดทำธนูขึ้นมาแทนธนูหน้าไม้ธรรมดาได้สำเร็จ อีกทั้ง ทหารทุกนายต่างก็คุ้นเคยและเชี่ยวชาญในการใช้ธนูของแคว้นตนเองเป็นอย่างดี

ฟังดูเหมือนง่าย แต่ทำได้ยากยิ่งนัก

ธนูนั้นมีหลายประเภท เช่น ธนูแบบใช้แขนดึง ธนูแบบใช้เท้าดึงและธนูแบบใช้เอวดึง ทั้งยังมีธนูที่สามารถยิงได้ไม่จำกัดอีกด้วย การยิงหนึ่งครั้งโดยใช้ลูกศรหลายดอกนั้น มักจะใช้เป็นคันธนูขนาดใหญ่ที่ใช้สำหรับปิดล้อมเมือง

เหล่ากองกำลังพันธมิตรต่างก็รู้จักพลังของธนูของพวกเขาเป็นอย่างดี ทว่า พวกเขาหาได้มีความอดทนและกำลังคนเพียงพอ ที่จะให้ทหารทุกคนได้ฝึกซ้อมใช้ธนูไม่

ฉะนั้นแล้ว ในใต้หล้านั้น กระบวนทัพพลธนูของต้าเซี่ยจึงโดดเด่นและไม่ซ้ำใคร

ในยามนี้ พวกเขาเพียงแค่รอคำสั่งจากซ่านชุนสั่งลงมา เช่นนี้พวกเขาก็จักสามารถยิงทหารที่ประจำการอยู่บนกำแพงเมืองให้กลายเป็นรังผึ้งได้ในทันที

รองแม่ทัพพลันหันไปโค้งกายกล่าวกับซ่านชุนว่า “แม่ทัพขอรับ กระบวนทัพพลธนุของพวกเราพร้อมแล้วขอรับ! สามารถบุกโจมตีเมืองนี้ได้ทุกเมื่อ!”

คันธนูธรรมดานั้นอยู่ระนาบสองฝั่ง ตรงกลางพลันเป็นหน้าไม้ขนาดใหญ่ที่ถูกดัดแปลง โดยมีคนทั้งหมดหกสิบคนควบคุมธนูเอาไว้

สายตาของซ่านชุนเต็มไปด้วยความเฉียบคมในทันที

เขาเพียงโบกมือไปมา ก่อนจะร้องคำรามออกมาว่า

“บุก!”

เพียงชั่วพริบตาเดียว ธนูก็ถูกยิงออกไปพร้อมกันในทันที เป็นฝนธนูห่าใหญ่ที่น่ากลัวกว่าในยามปกติยิ่งนัก

ราวกับฝูงนกที่พากันอพยพหนี คล้ายกับฝูงตั๊กแตนที่บินข้ามแดนไป ทั้งยังเหมือนเมฆสีดำก้อนใหญ่ที่กำลังลอยปกคลุมลงมาที่ด่านเฉาอวี๋ทั้งหมด

เมื่อทหารจากกองกำลังพันธมิตรอีกสามแคว้นได้มาเห็นภาพตรงหน้านั้น พวกเขาก็อดที่จะถอนหายใจออกมาไม่ได้

กระบวนทัพพลธนูของต้าเซี่ย มิต่างอันใดกับคำร่ำลือที่ได้ยินมาเลยสักนิด!

ภายใต้การบุกโจมตีเช่นนี้ ด่านเฉาอวี๋จักต้องถูกทำลายลงอย่างแน่นอน!

พวกเขาเห็นแต่ไกล ๆ ว่า เหล่าทหารของหนานฉีที่อยู่บนกำแพงเมืองนั้น หาได้มีเวลาหลบซ่อนตัวไม่ ทั้งยังถูกยิงโดยลูกธนูเหล่านั้นอีก

พวกเขาหวาดกลัวพลธนูของต้าเซี่ยจริง ๆ หรือ หรือว่ามีแผนการอื่นที่ซุกซ่อนเอาไว้อีก?

เหตุใดจึงรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติไป...

“ท่านแม่ทัพขอรับ!”

พลทหารหน่วยสอดแนมนายหนึ่งพลันวิ่งกลับเข้ามา ใบหน้าเต็มไปด้วยร่องรอยอารมณ์มากมาย ทั้งดีใจแต่ก็นึกเป็นกังวลในเวลาเดียวกัน

“ท่านแม่ทัพขอรับ คนของเรายึดด่านเฉาอวี๋ได้แล้วขอรับ แต่ว่า...”

หลังจากได้ยินเพียงแค่ต้นประโยคนั้น ซ่านชุนพลันรู้สึกดีใจยิ่งนัก ยังมิทันฟังจนจบ

เขาก็ชูหอกขึ้นมา พลางร้องตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้นว่า: “ตามข้าแม่ทัพบุกเข้าไปในด่านเฉาอวี๋เพื่อจับตัวเฟิ่งจิ่วเหยียนเสีย!”

ทันทีที่ซ่านชุนพูดจบนั้น พลทหารผู้นั้นพลางเอ่ยขึ้นมาอีกว่า

“ท่านแม่ทัพขอรับ คนในด่านเฉาอวี๋หนีไปหมดแล้วขอรับ ในยามนี้เหลือเพียงเมืองร้าง!”

ซ่านชุนที่กำลังสะบัดหอกในมือนั้น พลันหยุดชะงักไปในทันที ทั้งยังมิอยากจะเชื่อในสิ่งที่ตนเองได้ยิน ก่อนจะเอ่ยถามย้ำขึ้นมาอีกว่า

“คนหนีไปหมดแล้ว? จักเป็นไปได้อย่างไร! แล้วคนที่อยู่บนกำแพงเมืองนั่นเล่า!”

ใบหน้าของหน่วยสอดแนมพลันเปลี่ยนเป็นซีดแผดไปในทันที: “ท่านแม่ทัพขอรับ พวกที่อยู่บนกำแงเมืองนั้นล้วนแต่เป็นหุ่นฟางทั้งสิ้น...”

อะไรนะ!

ซ่านชุนพลันเบิกตาโตขึ้นมาในทันที