“คนสวย! ช้ำหน่อย! อย่ำไปไกลนะ!” อวี๋หมิงหลำงตะโกน คนสวยจึงหยุดยืนอยู่กับที่เพื่อรอเขำ
อวี๋หมิงหลำงวิ่งไปหำ แล้วลูบหัวมัน “ได้กลับมำวิ่งในป่ ำอีก ดีใจใช่ไหมล่ะ?”
คนสวยเห่ำตอบหนึ่งที ดูท่ำมันจะดีใจมำก
ตอนที่มันยังไม่ปลดประจำกำร ได้ติดตำมครูฝึ กไปท ำ ภำรกิจแถวเขตชำยแดนบ่อยๆ สถำนที่ที่ไปมำกสุดก็คือป่ ำ ได้ กลับมำยังสถำนที่แบบนี้อีกครั้งมันจึงดีใจมำก
อวี๋หมิงหลำงพำมันวิ่งสักพัก ทันใดนั้นก็หยุดที่ต้นไม้ต้นหนึ่ง คนสวยเองก็อยู่ในท่ำระวังตัว
อวี๋หมิงหลำงทำมือบอกให้มันเงียบๆ แล้วถอยหลัง จำกนั้น เขำก็เอำมีดอเนกประสงค์ที่อยู่ตรงเอวออกมำก้มตัวขุดดิน กับ ดักที่ฝั งอยู่ในดินได้ถูกเขำทำลำยแล้ว
ถ้ำเขำไม่เผลอไปเหยียบโดน คนสวยคงติดกับดักแน่
อันที่จริงกับดักล่ำสัตว์แบบนี้พบเจอได้ไม่ยำก แต่สิ่งที่ทำให้
9 4 2 6
อวี๋หมิงหลำงรู้สึกคุ้นกลับเป็นวิธีวำงกับดัก ทำไมมันคุ้นแบบนี้?
ขณะที่เขำกำลังคิดอยู่นั้นอยู่ๆ คนสวยก็เห่ำใหญ่ อวี๋หมิง หลำงเบี่ยงตัวหลบ มีเงำตะคุ่มพุ่งเข้ำมำหำเขำ คนสวยที่ปกติอยู่ บ้ำนทำตัวขี้ขลำดมำตลอดกำลังส่งเสียงขู่จะพุ่งเข้ำไปกัด อวี๋หมิง หลำงเห็นว่ำเป็นคนที่พุ่งเข้ำมำ เป็นผู้ชำยร่ำงใหญ่
คนๆ นี้รูปร่ำงกำยำ ร่ำงบึ้กกว่ำอวี๋หมิงหลำง ใช้ผ้ำปิดหน้ำ เอำไว้ พอเข้ำมำถึงก็เตะอวี๋หมิงหลำง
“คนสวย ถอยไปนั่งรอ ห้ำมขยับ!” อวี๋หมิงหลำงห้ำมคนสวย ที่จะเข้ำมำทำร้ำยคนที่เพิ่งมำ
อีกฝ่ ำยร่ำงกำยกำยำกว่ำอวี๋หมิงหลำง แต่อวี๋หมิงหลำง คล่องแคล่วปรำดเปรียว ยำกที่จะตัดสินว่ำใครแพ้ใครชนะ
ประลองกันอยู่สักพักอวี๋หมิงหลำงก็จับจุดอ่อนของอีกฝ่ ำย ได้ จึงจะเล่นงำนที่จุดอ่อน แต่พอแตะโดนผิวของอีกฝ่ ำยเขำก็ หยุด
“ยังจะเล่นต่อไหม? เพื่อนเก่ำเจอกันทั้งทีทักทำยกันแบบนี้ เกินไปหน่อยมั้ง?”
9 4 2 7
อีกฝ่ ำยได้ยินดังนั้นก็หัวเรำะร่ำ ดึงผ้ำปิดหน้ำออก จำกนั้นก็ ชกไหล่อวี๋หมิงหลำงเบำๆ
“ไงเพื่อน ไม่นึกเลยจริงๆ ว่ำจะได้เจอนำย!”
อวี๋หมิงหลำงเห็นหน้ำเพื่อนเก่ำที่คุ้นเคยก็หัวเรำะออกมำ ทั้งสองคนเอำหมัดชนกัน ทักทำยด้วยควำมดีใจ
“วันนี้ฉันยังพูดเรื่องของนำยให้เมียฉันฟั งอยู่เลย ไม่คิดว่ำจะ ได้เจอนำยจริงๆ! ปำหลำง ไม่เจอกันหลำยปี ทำไมนำยมำอยู่ที่นี่ ล่ะ?”
เมื่อกี้ตอนเห็นกับดักนั่นเขำถึงว่ำมันคุ้นๆ มันเป็นวิธีของปำ หลำงนี่เอง
ตอนที่ทั้งสองคนไปฝึกที่เมืองนอกค่อนข้ำงสนิทกัน เพียงแต่ อยู่คนละสังกัดเท่ำนั้น อีกทั้งสถำนะก็ไม่อำจบรรยำยได้ ดังนั้น พอฝึกจบแยกย้ำยจึงไม่ได้ติดต่อกันอีก เดิมคิดว่ำชำตินี้จะไม่มี โอกำสได้เจอกันแล้ว แต่กลับคิดไม่ถึงว่ำจะได้มำเจอกันแบบนี้ แล้วจะไม่ให้อวี๋หมิงหลำงดีใจมำกได้ไง
“ฉันปลดประจำกำรแล้ว ช่วงสองสำมปี แรกตำมคนอื่น ทำงำนหำเงินไปทั่ว สองปีนี้อยำกมีชีวิตมั่นคงเลยมำทำงำนกับ
9 4 2 8
เถ้ำแก่ใหญ่เป็นบอดี้กำร์ดให้เขำ ครอบครัวเถ้ำแก่มำพักตำก อำกำศกันฉันก็เลยได้ตำมมำด้วย เดิมคิดจะวำงกับดักจับ กระต่ำยป่ ำมำกินเล่นหน่อย นึกไม่ถึงว่ำจับกระต่ำยไม่ได้แต่กลับ ได้นำยมำแทนฮ่ำ ฮ่ำ ฮ่ำ!”
ปำหลำงได้เจออวี๋หมิงหลำงก็ดีใจมำกอย่ำงเห็นได้ชัด เพื่อนเก่ำที่เดิมคิดว่ำชำตินี้จะไม่ได้เจอกันอีกแล้วอยู่ๆ ก็ปรำกฏ ตัว เซอร์ไพรส์มำกจริงๆ
“เถ้ำแก่?”
“เอ๊ะ? เธอก็คือจิตแพทย์ที่เก่งสุดๆ คนนั้นเองเหรอ?” แวว ตำของปำหลำงเปลี่ยนไป แต่เขำก็ปกปิ ดมันอย่ำงรวดเร็ว รอยยิ้มที่เดิมยิ้มอยู่ก็ชะงัก
“มีอะไรเหรอ?” อวี๋หมิงหลำงรู้สึกได้ถึงควำมผิดปกติของปำ หลำง
“เปล่ำหรอก” ปำหลำงรีบปรับอำรมณ์ พยำยำมพูดอย่ำง สบำยๆ” One อย่ำให้เมียนำยยุ่งเรื่องครอบครัวหลี่เลย พำเมีย นำยกลับไปเถอะ”
เขำไม่นึกเลยจริงๆ ว่ำภรรยำของ One จะเป็นบุคคลที่เป็น กุญแจสำคัญขนำดนี้ ปำหลำงพยำยำมเตือนเท่ำที่ทำได้
9 4 3 1
“ทำไมล่ะ? ครอบครัวนี้มีเรื่องอะไรเหรอ?”
อวี๋หมิงหลำงถำม
ช่วงหลำยปีมำนี้ตระกูลหลี่ได้เริ่มทำกิจกำรโรงงำนผลิตยำ ชีวภำพ จึงได้รู้จักครอบครัวของสืออวี้ ครำวก่อนที่บริษัทของ บ้ำนสืออวี้หมุนเงินไม่ทัน สุดท้ำยก็ได้ตระกูลหลี่กับตระกูลอื่นๆ ที่ค่อนข้ำงมีอิทธิพลเข้ำมำร่วมหุ้นช่วยให้ผ่ำนควำมยำกลำบำก ไปได้ ซึ่งคนเหล่ำนี้ล้วนมีชื่อเสียงที่ดีในแวดวงธุรกิจ และ คุณนำยหลี่คนเมื่อครู่ก็ถือเป็นคนคุ้นเคยของอวี๋หมิงหลำง
แต่ทำไมปำหลำงถึงได้บอกให้เสี่ยวเชี่ยนไป?
“ฉันบอกนำยแบบนี้แล้วกัน โรคที่พ่อเถ้ำแก่เป็นจริงๆ แล้ว เคยเชิญจิตแพทย์มำดูอำกำรหลำยคนแล้วก็ไม่ดีขึ้น อำยุท่ำนก็ แปดสิบกว่ำแล้วยังจะอยู่ได้อีกสักกี่ปี? ถ้ำเมียนำยรักษำไม่ดีหรือ เกิดท่ำนเป็นตำยไประหว่ำงรักษำ ถ้ำคนในครอบครัวรับไม่ได้คิด แก้แค้นเมียนำยขึ้นมำจะทำไง?”
อวี๋หมิงหลำงได้ฟั งก็รู้สึกว่ำคำพูดของปำหลำงเหมือนแฝง ควำมนัย จึงอยำกถำมอีกหน่อย
“แล้วท่ำนเป็นโรคอะไรเหรอ?”
9 4 3 2
“ก็ประเภทที่ว่ำวันๆ เอำแต่บ่นว่ำตัวเองเป็นโรคที่รักษำไม่ หำย วันนี้บอกเจ็บคอเป็นมะเร็งกล่องเสียง พรุ่งนี้บอกปวดท้อง เป็นมะเร็งในกระเพำะ วันมะรืนนั่งอ่ำนข่ำวแล้วก็บอกว่ำตัวเอง อำจเป็นมะเร็งตับ และที่สุดๆ ไปเลยนะก็คือเห็นในหนังสือพิมพ์ บอกว่ำมีคนฟั กไข่งูในท้องตัวเองแล้วอ้วกออกมำเป็นงูหลำยตัว เขำก็ยืนหยัดหนักแน่นว่ำในท้องตัวเองมีงู เพรำะเมื่อวำนซืนไป เที่ยวแล้วเห็นคนอื่นกินน้ำจำกภูเขำก็กินบ้ำง บอกว่ำในน้ำมีไข่งู นำยว่ำโรคประสำทแบบนี้ยังจะมีควำมจำเป็นต้องรักษำอีก เหรอ?

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย