แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย นิยาย บท 1122

เสี่ยวเชี่ยนรู้สึกได้ว่ำคุณนำยหลี่ไม่ได้เป็นอย่ำงที่ตัวเองพูด ที่ว่ำรีบร้อนอยำกรักษำพ่อสำมีให้หำยเพรำะจะอยู่ในเมืองนี้ไม่ นำน และเธอเชื่อยิ่งกว่ำก็คือคุณนำยหลี่ไม่ได้มำที่นี่เพื่อมำเที่ยว

มีใครมำเที่ยวแล้วใส่ชุดกำวน์อยู่ในห้องทดลองบ้ำง? ดูก็รู้ ว่ำรีบทำโปรเจกต์บำงอย่ำงอยู่ ไม่อย่ำงนั้นทำไมคุณนำยหลี่ถึง ได้เลือกจะเจอเธอในที่ทำงำน ไม่ใช่สถำนที่อื่นที่แต่งตัวเป็น ทำงกำรกว่ำนี้? บวกกับเมื่อวำนที่ให้เธอไปหำตอนมืดค่ำ ดูก็รู้ว่ำ เพรำะตอนกลำงวันงำนยุ่งมำก

น้อยครั้งที่เสี่ยวเชี่ยนจะยุ่งเรื่องในครอบครัวของคนไข้ แต่ ท่ำทำงของคุณนำยหลี่ทำให้เธอรู้สึกได้ว่ำเรื่องนี้มีเบื้องหลังที่น่ำ สงสัย ประธำนเชี่ยนไม่ชอบให้ใครมีเรื่องปิดบังเธอ ไม่ชอบยิ่ง กว่ำคือกำรถูกใช้เป็นเครื่องมือ ดังนั้นถึงจะเห็นเธอรับปำก คุณนำยหลี่ไป แต่ลับหลังเธอก็แอบสืบ

เรื่องเบื้องหลังในวงกำรธุรกิจให้เจิ้งซวี่หรือพี่ใหญ่สืบให้ สะดวกที่สุด

“ให้เวลำหนึ่งวันพอสืบได้ไหม?” เสี่ยวเชี่ยนถำม

9 4 8 3

เจิ้งซวี่ฟั งจบก็ทำหน้ำประหลำด

“คุณต้องบอกผมก่อนว่ำทำไมต้องสืบเรื่องพวกนี้?”

“เกี่ยวกับเรื่องงำนน่ะ ท ำไม มันยำกมำกเหรอ?” เสี่ยวเชี่ยน ไม่เคยเห็นเจิ้งซวี่ทำหน้ำประหลำดแบบนี้มำก่อน

“ก็ไม่ได้ยำกหรอก ไม่ต้องไปสืบอะไร ผมบอกคุณได้เดี๋ยวนี้ เลยแหละ สองสำมีภรรยำครอบครัวหลี่กตัญญูต่อผู้เฒ่ำหลี่มำก ใครๆ ก็รู้ ส่วนสองสำมีภรรยำก็รักกันดี คุณนำยเป็นผู้เชี่ยวชำญ ด้ำนกำรผลิตยำชีวภำพที่เก่งมำกในประเทศ ส่วนสำมีก็ทำงำน เป็ นผู้บริหำร ถือเป็ นครอบครัวที่ช่ วยกันทำธุรกิจได้ดี ครอบครัวหลี่มีลูกชำยสองคน แต่ไม่ได้แย่งกันเรื่องทรัพย์สิน ตอนนี้ลูกชำยทั้งสองคนเรียนอยู่เมืองนอก ส่วนเรื่องสืบทอด กิจกำรก็มีกำรตั้งไว้แล้วให้พี่คนโตสืบทอด คนน้องก็รับหุ้นไป ซึ่ง ก็ไม่ได้มีกำรขัดแย้งอะไรกัน”

เอ๋… ?

ทำไมเจิ้งซวี่ถึงพูดออกมำอย่ำงมั่นใจขนำดนี้?

“นำยคงไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับครอบครัวหลี่หรอกนะ?”

9 4 8 4

เจิ้งซวี่ยักไหล่ “ชื่อเดิมของคุณนำยหลี่คือหวำงจื่อจิน แม่ผม ชื่อหวำงจื่อเพ่ย คุณว่ำพวกเรำเป็นอะไรกันล่ะ?”

คุณนำยหลี่เป็นป้ำของเจิ้งซวี่?!

เสี่ยวเชี่ยนตำโต บังเอิญไปไหมเนี่ย!

งั้นก็หมำยควำมว่ำเธอมำใช้ให้หลำนชำยตำมสืบป้ ำ ตัวเอง?!

“มิน่ำล่ะ… ถึงว่ำเมื่อวำนตอนเสี่ยวเฉียงเห็นคุณนำยหลี่ถึงได้ ทำหน้ำแปลกๆ ที่แท้…”

ป้ำของเจิ้งซวี่คือคุณนำยหลี่ ถ้ำอย่ำงนั้นอวี๋หมิงหลำงก็ต้อง เคยเจอมำก่อนแล้วหลำยปี อีกทั้งเสี่ยวเฉียงก็เป็นคนที่ถ้ำสิ่งไหน ผ่ำนตำแล้วก็จะไม่ลืม แสดงว่ำเขำก็ต้องจำได้

ถ้ำเมื่อวำนไม่เจอปำหลำงเสียก่อน อวี๋หมิงหลำงก็คงพูด เรื่องนี้กับเสี่ยวเชี่ยน เพียงแต่พอได้เจอเพื่อนเก่ำก็อยู่ในช่วง กำลังดีใจเลยไม่ได้บอกรำยละเอียดกับเสี่ยวเชี่ยน

“เฉินเสี่ยวเชี่ยน ทำไมอยู่ๆ คุณถึงได้ถำมเรื่องครอบครัวป้ำ ผมล่ะ?”

9 4 8 5

ในเมื่อเป็นญำติของเจิ้งซวี่ เสี่ยวเชี่ยนก็คงไม่ต้องปิดบังแล้ว เธอเอำข้อสงสัยถำมเจิ้งซวี่

“… เรื่องมันก็เป็นแบบนี้นี่แหละ ฉันแค่รู้สึกว่ำมันแปลกๆ ทำไมป้ำนำยไม่พูดควำมจริงกับฉัน แต่เลือกที่จะพูดโกหกอ้อมๆ ฉันกลัวว่ำครอบครัวเขำจะมีปั ญหำเรื่องผู้สืบทอดกิจกำรแล้ว ลำกฉันเข้ำไปเกี่ยวข้องก็เลยอยำกให้นำยช่วยสืบ”

เสี่ยวเชี่ยนไม่ปิดบังเจิ้งซวี่ เล่ำเรื่องทั้งหมดให้เขำฟั ง

เจิ้งซวี่ฟั งแล้วก็ทำหน้ำเครียด แต่ด้วยสภำพที่ตำเป็นหมี แพนด้ำแบบนั้นเห็นแล้วก็อยำกขำ

ด้วยควำมที่ทั้งสองคนรู้ไส้รู้พุงกันดี เจิ้งซวี่มีอะไรก็ไม่เคย ปิดบังเสี่ยวเชี่ยน เดิมทีเรื่องนี้ควรจะเป็นควำมลับ แต่เขำก็ไม่ได้ ปิดบังเธอ

“เรื่องนี้มันก็เกี่ยวข้องกับผมอยู่หน่อยผมเลยรู้อะไรอยู่บ้ำง ป้ ำผมกับพ่อลุงเขยไม่ได้มีปั ญหำศึกชิงมรดกอย่ำงที่คุณคิด แต่ เพรำะมีของบำงอย่ำงอยู่ในมือพ่อลุงเขย มันเป็นของที่เกี่ยวกับ แวดวงไบโอชีวภำพของพวกเขำนั่นแหละผมก็ไม่รู้จะอธิบำยยังไง เอำเป็นว่ำของนั่นถ้ำเอำมำใช้ให้ถูกต้องมันก็จะเป็นประโยชน์กับ ทุกฝ่ำย แต่ถ้ำเอำไปดัดแปลง… คุณน่ำจะเข้ำใจนะ ของที่ช่วยคน ได้มันก็ทำลำยคนได้เหมือนกัน”

พูดมำแค่นี้เสี่ยวเชี่ยนก็เข้ำใจ “หรือมันเป็นของที่คนนอกก็ อยำกจะแย่งด้วย?”

9 4 8 8

เจิ้งซวี่พยักหน้ำ “ทำไมผมถึงได้มำที่นี่ ก็เกี่ยวกับเรื่องนี้นี่ แหละ พ่อผมอยำกให้ป้ำเอำของนี่ส่งให้ทำงกำร แต่เขำก็ไม่ค่อย สะดวกจะออกหน้ำเองเลยให้ผมลองมำเลียบๆ เคียงๆ ก่อน เท่ำที่ผมรู้ ป้ ำกับลุงเขยก็อยำกส่งให้ทำงกำรอยู่หรอก ของร้อน เอำไว้ในมือก็ลวกมือ ส่งให้ทำงกำรไปไม่เพียงแต่จะได้เอำไปทำ ประโยชน์ ยังได้สร้ำงชื่อเสียงให้ตัวเองด้วย แต่ปั ญหำมันอยู่ที่พ่อ ลุงเขย”

“เขำท ำไมเหรอ?”

“แกล้งทำตัวเป็นคนบ้ำไม่ให้ควำมร่วมมือ พอพูดกับเขำ เรื่องนี้ก็จะเจ็บป่ วยขึ้นมำทันที วันนี้เป็นมะเร็ง พรุ่งนี้จะตำยแล้ว สรุปคือไม่อยำกให้นั่นแหละ ของนั่นเป็นควำมทุ่มเทของพ่อลุง เขย ป้ำผม แล้วก็นักวิจัยคนอื่นๆ อีก แต่ต่อมำพ่อลุงเขยก็เก็บไว้ เอง ไม่รู้ว่ำแกจะเอำไว้ทำอะไร ตอนแรกป้ำผมคิดว่ำพ่อลุงเขยแค่ แกล้งป่ วย ปรำกฏว่ำพอให้หมอหลำยคนมำดูก็พบว่ำป่ วยจริงๆ เฉินเสี่ยวเชี่ยน เขำป่ วยจริงเหรอ?”

“จริง ฉันไม่มีทำงวินิจฉัยพลำด”

นี่อำจจะเป็นควำมซวยซ้ำซวยซ้อนก็ได้ ชำยชรำป่ วยจริงๆ แล้ว ทำงป้ำเจิ้งซวี่รีบร้อนอยำกให้คนแก่เอำของให้ไวๆ แต่เป็น

9 4 8 9

ตำยก็ไม่ให้ ถึงได้ยอมจ่ำยหนักเพื่อเชิญเสี่ยวเชี่ยนมำ

“เดิมผมก็อยำกให้คุณไปรักษำเขำอยู่แล้ว ไม่คิดว่ำป้ำจะไว กว่ำเชิญคุณไปก่อน นับเป็นเรื่องบังเอิญจริงๆ”

เจิ้งซวี่มำครั้งนี้หนึ่งคือเป็นตัวแทนของพ่อมำคุย สองคือ อยำกเชิญเสี่ยวเชี่ยนไปรักษำพ่อลุงเขย นึกไม่ถึงว่ำจะบังเอิญ ขนำดนี้ เสี่ยวเชี่ยนเข้ำมำรับรู้เรื่องนี้ก่อนจำกกำรที่ครอบครัวสื อแนะนำเธอให้กับครอบครัวหลี