แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย นิยาย บท 1337

เสี่ยวเชี่ยนที่แกล้งเขำมำนำนในที่สุดก็ตัดสินใจเมตตำยอม เลิกเล่นแล้ว

“เอำล่ะ ไม่แกล้งนำยละ จะเล่ำให้ฟั ง อันที่จริงเรื่องนี้ไม่มีไร มำก…”

เสี่ยวเชี่ยนเล่ำให้อวี๋หมิงหลำงฟั งทั้งหมด เสี่ยวเฉียงตกใจ เบิกตำโพลง

“คุณแน่ใจนะว่ำ… ทำแบบนั้นได้? ไม่ได้เล่นพิเรนทร์ กับเจิ้งซวี่?”

“ในสำยตำนำยฉันเหมือนคนที่ล้อเล่นกับเพื่อนโดยไม่ดู กำลเทศะหรือไง? เรื่องอื่นล้อหมอนั่นเล่นยังไม่เท่ำไร เรื่องนี้เล่น ได้เหรอ? ขอแค่ไม่สำยตำสั้นก็คงดูออกกันหมดว่ำอำข่ำ กับเจิ้งซวี่รู้สึกดีต่อกัน คิดว่ำฉันจะว่ำงถึงขนำดให้เพื่อนเล่นละคร เกำหลียืดเยื้อควำมรักเหรอ? เสียเวลำ!”

“พูดอย่ำงกับว่ำคุณไม่สำยตำสั้น…” อวี๋หมิงหลำงพึมพ ำ พอ เสี่ยวเชี่ยนเหล่มองเขำก็หันมำปั้นหน้ำจริงจัง “ใช่ ถูกต้อง เมียผม

1 1 2 7 0

มีตำทิพย์!”

เวลำนี้เสี่ยวเหวยตื่นแล้ว ไม่รู้ว่ำฟั งเข้ำใจหรือเปล่ำ พยัก หน้ำจริงจังเหมือนจะเข้ำใจ

แม้แต่เด็กทำรกยังรู้ เวลำที่พ่อทำหน้ำจริงจัง ขอแค่พยัก หน้ำตำมไปด้วยก็ถูกต้องแล้ว~

“ฉันไม่ได้ล้อเล่นนะ จริงๆ แล้วฉันจะอำศัยเรื่องของเจิ้งซวี่ กับอำข่ำโจมตีมู่ฮวำหลี!”

“เกี่ยวอะไรกับหมอนั่น?”

ทำไมมีมู่ฮวำหลีไปทุกที่?

“พอพูดถึงหลีทำไมกลิ่นเปรี้ยวอบอวลไปทั่วห้อง?”

“ผมขอพูดก่อนเลยนะ ไม่ใช่ว่ำผมหึง และก็ไม่ใช่ว่ำผมสงสัย ว่ำคุณจะเล่นหูเล่นตำกับผู้ชำยอื่น แต่เรื่องนี้คุณต้องพูดให้ เคลียร์แต่แรก ทำอะไรต้องโปร่งใส!”

“แถ แถ แถเข้ำไป!” เสี่ยวเชี่ยนไม่เชื่อเขำหรอก

หมอนี่แทบจะทนไม่ไหวใกล้ช้ำในตำยแล้วสินะ กิน

1 1 2 7 1

มหำสมุทรจิ๊กโฉ่เข้ำไป ยังจะแถว่ำตัวเองกินแค่น้ำเปล่ำอีก?

ล้อเล่นกันขำๆ ถึงแค่ตรงนี้ มำกเกินไปเดี๋ยวจะเป็นเรื่อง ใหญ่ เสี่ยวเฉียงรู้ว่ำทำตัวขึ้หึงบ่อยๆ จะยิ่งทำให้ชีวิตคู่จืดจำงได้ ง่ำยๆ เสี่ยวเชี่ยนเองก็เข้ำใจ เธอจึงเล่นถึงแค่ตรงนี้

“นำยไม่พอใจท่ำทีที่ฉันแสดงต่อหลีเหรอ?” เธอเริ่มด้วยกำร ถำมตรงๆ ก่อน

พอเธอพูดแบบนี้ แน่นอนว่ำอวี๋หมิงหลำงก็ไม่มีอะไรต้อง เกรงใจ เขำขยับท่ำนั่งให้สบำยๆ โดยที่เสี่ยวเชี่ยนยังอยู่บนตัก

“ผมก็แค่ไม่เข้ำใจ หมอนั่นถึงกับอำศัยคนอื่นเล่นงำนคุณ แล้ว คุณยังจะทนได้? นี่ถ้ำเป็นคนอื่นกล้ำมำหำเรื่องคุณแบบนี้ คุณคงเตรียมหลุมฝั งศพให้แล้วไหม?”

“เขำไม่เหมือนคนอื่น”

เสี่ยวเชี่ยนยังพูดไม่ทันจบก็รู้สึกได้ถึงควำมเย็นชำแผ่ซ่ำน ออกมำจำกร่ำงกำยเขำ เสี่ยวเฉียงหน้ำบึ้งทันที

“ไม่ใช่อย่ำงที่นำยคิดนะ ตัวเขำยังมีปริศนำหลำยอย่ำงที่ฉัน ยังไม่ได้คำตอบ”

1 1 2 7 2

“ปริศนำอะไรนักหนำ? รังแกคุณขนำดนี้แล้วมีแค่คำตอบ เดียว อัดมัน! ถ้ำคุณไม่กล้ำลงมือผมไปเอง ผมจะปิดประตูตีแมว เอำให้ฟั นร่วงหำไม่เจอเลย เดี๋ยวสวยแน่!”

“… เรื่องนั้นเดี๋ยวค่อยว่ำกัน ฉันมีเรื่องให้นำยทำแน่ อันที่ จริงสิ่งที่ฉันสงสัยก็คือ จุดประสงค์ที่เขำต้องกำรเล่นงำนฉันคือ อะไรกันแน่ เป็นเพรำะอิจฉำที่พ่อรักฉันมำกเกินไป หรือกลัวว่ำ ฉันจะมำแย่งพวกข้อมูลควำมรู้ต่ำงๆ ทำไมฉันรู้สึกว่ำกำรที่เขำ ทำแบบนี้มีจุดประสงค์อื่นอยู่เบื้องหลัง”

เสี่ยวเชี่ยนพูดมำแบบนี้อวี๋หมิงหลำงประหนึ่งดวงตำเห็น ธรรมขึ้นมำทันที

ที่แท้ก็แบบนี้!

“ปกติมู่ฮวำหลีจะต้องเอำเรื่อง PUA กรอกใส่หัวอำข่ำไม่ น้อยแน่นอน อย่ำงเรื่องให้ทำตัวข่มอีกฝ่ ำย เหมือนกับที่แมงดำ ตัวพ่อนั่นทำตัวเย็นชำสุดๆ แต่เขำต้องไม่เข้ำใจแน่นอนว่ำ อำข่ำ ไม่ใช่เล่อเล่อ เจิ้งซวี่เองก็ไม่ใช่แมงดำ ใช่ว่ำทุกคนจะติดกับดัก ของคนฉลำด อย่ำงน้อยอำข่ำก็ไม่!”

1 1 2 7 5

“คุณรู้ได้ยังไงว่ำอำข่ำไม่?” ถึงอวี๋หมิงหลำงจะรู้สึกว่ำอำข่ำ เป็นคนดี แต่สมองก็เพี้ยนๆ ไปหน่อย

“รู้แล้วกันน่ำ! มู่ฮวำหลีรู้จักอำข่ำมำหลำยปี ฉันรู้จักอำข่ำไม่ ดีเท่ำเขำ แต่จะกับเพื่อนก็ดี กับคนไข้ก็ดี ถ้ำใช้แค่เทคนิคไม่ใช้ หัวใจแล้วจะสังเกตเห็นควำมต้องกำรแท้จริงของคนๆ นึงได้ ยังไง? ฉันขอเปิ ดสนำมรบกับเขำเดี๋ยวนี้! อยำกจะดูซิว่ำเล่ห์ เหลี่ยมของหมอนั่นได้ผลดีกว่ำหรือควำมจริงใจที่ฉันสอนเจิ้งซวี่ จะเจ๋งกว่ำ!”

“… ไว้อำลัยเจิ้งซวี่หนึ่งวินำที” อวี๋หมิงหลำงคิดในใจ เมียเขำ บอกเจิ้งซวี่ไปแค่สำมพยำงค์ แล้วจะสู้มู่ฮวำหลีที่ล้ำงสมองอำข่ำ มำเป็นปีๆ ได้เหรอ?

หลังจำกที่เสี่ยวเชี่ยนคุยเรื่องเจิ้งซวี่จบก็โล่งใจขึ้นมำหน่อย เธอวกกลับมำสนใจอวี๋หมิงหลำง

“ฉันพอใจผลงำนของนำยในวันนี้มำก วันนี้สมองนำยใน ที่สุดก็กลับมำอยู่บนเส้นทำงปกติเสียที ใช้ได้!” เสี่ยวเชี่ยนลูบหัว อวี๋หมิงหลำงอย่ำงพอใจ

ถูกเมียชมย่อมเป็นเรื่องที่น่ำดีใจ แต่เสี่ยวเฉียงไม่เข้ำใจว่ำ

1 1 2 7 6

ทำไมตอนเมียเขำพูดแบบนี้ต้องทำสำยตำประหนึ่ง ‘ลูกชำยฉัน โตแล้วสินะ’ ด้วย?

ขณะที่เสี่ยวเฉียงกำลังเตรียมจะโม้ถึงควำมก้ำวหน้ำของ ตัวเองในช่วงนี้ ทันใดนั้นก็ได้ยินเสี่ยวเชี่ยนพึมพำ

“ถึงได้บอกไง ขนำดไม้แข็งกระด้ำงอย่ำงนำยยังถูกฉัน แกะสลักเกลำจนสวยงำมได้ ขนำดนำยที่ชอบหึงแบบหน้ำมืดตำ มัวยังถูกฉันปรับทัศนคติจนคิดอย่ำงมีสติได้ ฉันไม่เห็นจะกังวล เลยว่ำเล่อเล่อจะถูกไอ้แมงดำนั่นคำบไปกิน! ยิ่งไม่ต้องกลุ้มเลย ว่ำเพื่อนสนิทฉันทั้งสองคนจะหลงกลหลี!”