แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย นิยาย บท 716

แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย – ตอนที่ 716 ข่มทุกด้านไม่มีปัญหา

ครอบครัวหม่าหวังจะใช้เงินของหลิวเหมยให้หมด แต่กลับคิดไม่ถึงว่าเงินจะหลุดลอยไปต่อหน้าต่อตาแบบนี้

ความรู้สึกถูกกลั้นไว้ในใจจนแทบจะระเบิดออกมา

“ไป รถยังรออยู่ด้านนอก อย่าเสียเวลาที่นี่เลย” พ่อหม่าค่อนข้างถนัดเรื่องหาข้ออ้าง คิดจะพาทั้งครอบครัวเดินออก

พนักงานถึงกับเซ็ง

“ขอโทษนะคะไม่รับแล้วเหรอคะ”

“เสื้อผ้าไม่สวย แบบก็ล้าหลัง แย่กว่าห้างแถวบ้านเราอีก”

“งั้นรบกวนคุณช่วยจ่ายเงินค่าเสื้อที่คุณคิดว่าไม่สวยแต่ไม่ทันระวังทำลิปสติกเลอะตอนลองด้วยค่ะ ขอบคุณค่ะ”

“…ทะ เท่าไร”

“ลดราคาแล้วก็ 250หยวนค่ะ นี่เป็นตัวถูกสุดในร้านแล้วค่ะ”

250 แพงขนาดนั้นเลย

ครอบครัวหม่าเหมือนถูกฟ้าผ่ากลางใจ แค้นรอยลิปสติกที่อยู่บนเสื้อนัก หม่าชิงหลังจากกินข้าวเสร็จก็เอาลิปสติกมาทาปาก ซึ่งตอนนี้ไปเลอะอยู่บนเสื้อผ้าหมดแล้ว…

เสื้อเฮงซวย ทำไมคอคับขนาดนั้น ทำให้หม่าชิงที่หัวโตต้องขยับสักพักกวาจะถอดได้ ลิปสติกเลยไปเลอะบนนั้น แน่นอนว่าเหนือสิ่งอื่นใดคนที่เฮงซวยยิ่งกว่าก็คือหลิวเหมยที่หนีไปแล้ว แม่หม่าอยากจะไปฆ่าให้ตาย ตั้งนานไม่หนี มาหนีตอนจะจ่ายเงิน สงสัยต้องตั้งกฎกับผู้หญิงคนนี้เสียแล้ว

หลิวเหมยวิ่งออกจากห้าง เพิ่งขึ้นรถแท็กซี่ได้โทรศัพท์ก็ดัง เสี่ยวเชี่ยนโทรมา

“เอาโทรศัพท์ให้คนขับรถ” เสี่ยวเชี่ยนรู้ว่าหลิวเหมยไม่รู้จักทางจึงขอพูดกับคนขับ

ผ่านไปสิบกว่านาทีคนขับก็พาหลิวเหมยไปส่งที่บ่อตกปลา

พี่สะใภ้ถูกลักพาตัวมาที่นี่ หลิวเหมยกำลังใช้ความคิดอย่างหนักว่าเรื่องใหญ่อะไรที่จะเกิดที่บ่อตกปลา พอเห็นอาเหม็ดที่รับหน้าที่ออกมารับหลิวเหมยด้วยสภาพหน้าดำเมี่ยม หลิวเหมยก็ยิ่งมั่นใจในความคิดตัวเอง

ดูจากสภาพขะมุกขะมอมของอาเหม็ดบวกกับกลิ่นควันจากตัว หรือจะผ่านการต่อสู้มา…

หลิวเหมยหวั่นใจ และก็ได้เตรียมใจพลีชีพเพื่อช่วยพี่สะใภ้ ปรากฏว่าพอเดินไปที่บ่อตกปลาก็เห็นอวี๋หมิงหลางกับสุ่ยเซียนนั่งตกปลากันอยู่ แถมยังมีเสี่ยวเชี่ยนที่นั่งกินผลไม้พลางแกล้งอวี๋หมิงหลาง

“พี่สะใภ้” หลิวเหมยทำหน้างง

เสี่ยวเชี่ยนโบกมือให้ “มาแล้วเหรอ~ มานี่เร็ว มานั่งพักกินผลไม้ก่อน เดี๋ยวพี่เธอจะย่างปลาให้พวกเรากิน~”

“พี่สะใภ้ให้ฉันมาทำไมเหรอคะ แล้วเรื่องใหญ่ล่ะ”

“กินปลาที่ตัวเองย่างไม่ใช่เรื่องใหญ่เหรอ กินข้าวไม่ตั้ง จะทำให้สมองเพี้ยน”

ยังจะมีเรื่องไหนใหญ่กว่านี้อีก

“แต่พี่บอกฉันว่ามีเรื่องใหญ่…ฉันเป็นห่วงมาตลอดทางเลยนะ” หลิวเหมยังปรับอารมณ์ไม่ทัน

เรื่องใหญ่กับผีสิ ประธานเชี่ยนก็แค่ไม่อยากให้บ้านตัวเองเสียเงินให้กับพวกหมาล่าเนื้อ ถึงได้กะเวลาโทรให้หลิวเหมยออกมา รู้ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นคนซื่อ ถ้าบอกความจริงไปจะต้องรู้สึกเกรงใจไม่กล้าทิ้งครอบครัวนั้นไว้ ก็เลยต้องเล่นใหญ่หน่อย บอกให้หลิวเหมยรีบมา

“นี่ก็เรื่องใหญ่ไม่ใช่เหรอ ดูพี่สะใภ้เธอสิ เอาแต่ก่อกวนไม่หยุด” อวี๋หมิงหลางพูดกับหลิวเหมยอย่างจนปัญญา

“พี่ ทำไมพี่ก็อยู่ด้วย…”

“นายได้กลิ่นไหม้มะ” เสี่ยวเชี่ยนถามอวี๋หมิงหลาง

อาเหม็ดหันไปมองเสี่ยวเชี่ยนด้วยท่าทางน่าสงสาร นี่ มองทางนี้เซ่คนที่ถูกไฟไหม้หัวอยู่ทางนี้ โชคดีที่โดนไปนิดเดียว

“อืม กลิ่นเหมือนขนหมูไหม้” อวี๋หมิงหลางไม่ได้หันไป แต่กลับพูดได้ตรงเป๊ะ

เรื่องอันน่าเศร้าของอาเหม็ดได้ถูกมองข้ามไป

ภายใต้การก่อกวนของเสี่ยวเชี่ยนอย่างหนัก พี่หลางจึงเสียสมาธิไปเล็กน้อย เดิมควรจะชนะสุ่ยเซียนแบบขาดลอย แต่กลับถูกเมียตัวเองทรยศ สุดท้ายสุ่ยเซียนเอาชนะไปแค่หนึ่งตัว

บทลงโทษของผู้แพ้ พี่หลางต้องไปฆาตกรรมปลาเพื่อเอามาทำอาหาร

เรื่องพวกนี้อวี๋หมิงหลางคล่องกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว เขาทำความสะอาดปลาที่ข้างบ่ออย่างรวดเร็ว พอเดินถือกลับมาก็เห็นอาเหม็ดที่อยู่ในสภาพมอมแมมยืนขึ้นอย่างภูมิใจ มองข่มอวี๋หมิงหลาง

“ผมก่อไฟเสร็จแล้ว”

ฟ้าจ๋า ดินจ๋า ในที่สุดไฟก็ติดแล้วโว้ย ขอบคุณเทพโพรมีทีอูสที่ขโมยไฟมาให้มนุษย์ อาเหม็ดมองอวี๋หมิงหลางด้วยความรู้สึกว่าตัวเองยิ่งใหญ่มาก แถมยังหันไปมองเสี่ยวเชี่ยนเพราะหวังคำชม ในที่สุดเขาก็พิสูจน์ตัวเองได้ เขาทำได้

อวี๋หมิงหลางทำหน้าแบบ เอ็งปัญญาอ่อนปะวะ เขาเอาปลาให้หลิวเหมยไปหมักแล้วเดินไปหาอาเหม็ด มองเตาไฟที่ไฟลุกโชติช่วงกับอาเหม็ดที่ยืนอยู่ข้างเตาในสภาพเนื้อตัวมอมแมม ไอ้บ้านี่มันดูภูมิใจมากเลยนะ

อวี๋หมิงหลางหยิบของที่อยู่ในถุงถ่านขนาดไม่เกินฝ่ามือ ของสิ่งนี้มีลักษณะเป็นกระบอก

“นายจุดไฟยังไง” อวี๋หมิงหลางถามอาเหม็ด

“นั่นสิ ฉันก็อยากรู้” เสี่ยวเชี่ยนเห็นอวี๋หมิงหลางหยิบของสิ่งนั้นขึ้นมาก็เกือบหลุดหัวเราะ ที่แท้ก็ใช้ของสิ่งนี้