แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย นิยาย บท 741

“วันนี้พี่ชายเธอบอกพี่ว่ามีคนร้องเรียนพี่”

“หา ร้องเรียนพี่สะใภ้ พี่ไปทำอะไรไว้เหรอคะ”

“บอกว่าพี่น่ะ เป็นสมาชิกในครอบครัวทหารแต่กลับไปมีสัมพันธ์ใกล้ชิดกับนักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ เขายังพูดอีกว่าตัวเองรู้ว่าสามีพี่กับOneรู้จักกัน แถมยังทำหน้ารังเกียจแทนสามีพี่อีก บอกว่าพี่ยอมไปเป็นเมียน้อยคนที่สี่ให้คนอื่น”

“…เขาพูดแบบนั้นได้ยังไง” หลิวเหมยเดาได้แล้วว่าใคร

ก่อนหน้านี้หลิวเหมยคิดว่าถึงจะเป้นสามีภรรยากันไม่ได้แต่ก็อย่าถึงกับต้องเป็นศัตรูกันเลย อย่างไรเสียเธอก็แอบรู้สึกผิดที่ทำให้พ่อแม่อีกฝ่ายมาถึงที่นี่แล้ว

ดูท่าตอนนี้เธอคงไม่ต้องรู้สึกผิดอะไรแล้ว พฤติกรรมของหม่าลุ่ยทำให้เธอเจ็บมาเกินพอ

“แล้วพี่หลางว่าไงบ้างคะ”

“พี่ชายเธอบอกเขาไปว่า นักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ที่น่าสงสัยว่ามีความสัมพันธ์ชู้สาวกับพี่ก็คือพี่ชายของเขาเอง เขาก็คือพี่สี่ที่ทุกคนพูดถึงกัน”

ประโยคเดียวฆ่าตายสนิท

“ดี สมน้ำหน้า” หลิวเหมยกัดฟันพูดด้วยความโกรธ เธอไม่นึกเลยว่าเพราะเรื่องแต่งงานของตัวเองจะทำให้ครอบครัวต้องมาเดือดร้อนแบบนี้ โชคดีที่พี่ชายกับพี่สะใภ้เธอรักกันดี ไม่อย่างนั้นเกิดเรื่องแบบนี้เข้าแทรกกลางระหว่างทั้งสองคนได้ อีกหน่อยเธอจะกล้าสู้หน้าพี่ชายกับพี่สะใภ้ได้อย่างไร

“เธอไม่ต้องเครียดนะ เรื่องแบบนี้ตระกูลเรารับมือได้อยู่แล้ว เรื่องมาถึงขั้นนี้ต่อไปเธอกับเขาก็ต่างคนต่างอยู่ เราไม่ไปล้างแค้นเขา เขาก็อย่าแม้แต่จะคิดมาหาเรื่องพวกเรา”

สิ่งที่เสี่ยวเชี่ยนไม่ได้บอกก็คือ คนบางคนชอบคิดมาก ถึงแม้อวี๋หมิงหลางพูดไปแค่ประโยคเดียวก็จัดการได้อยู่หมัด แต่หม่าลุ่ยต้องคิดมากกว่านั้นแน่ เขาจะกังวลว่าอวี๋หมิงหลางจะไปแก้แค้น ต่อให้อวี๋หมิงหลางขี้เกียจจะสนใจก็ตาม ก่อนที่หม่าลุ่ยจะได้ย้ายสายงาน เขาต้องทนทุกข์ทรมานกับการฟุ้งซ่านคิดไปต่างๆนานาแน่นอน

แต่เรื่องพวกนั้นไม่สำคัญ หม่าลุ่ยได้เสร็จสิ้นภารกิจสั่งสอนหลิวเหมยให้เติบโตขึ้นเรียบร้อยแล้ว นับจากนี้ไปหมดหน้าที่ของเขาแล้ว

สักพักสุ่ยเซียนก็มาหา สุ่ยเซียนที่คิดเอาเองว่าตัวเองอกหักนอนไม่หลับ หลิวเหมยที่ตื่นเต้นกับการมีรักครั้งใหม่ก็นอนไม่หลับ เสี่ยวเชี่ยนจึงจัดการให้ทั้งสองคนนอนบนเตียงเดียวกันแล้วทำการสะกดจิต ทั้งสองคนหลับไปอย่างรวดเร็ว

เรื่องความรักของหลิวเหมยเป็นรูปเป็นร่างแล้ว เรื่องของสุ่ยเซียนเสี่ยวเชี่ยนก็ไม่ได้กลุ้ม ตอนนี้สิ่งที่เธอกลุ้มก็คือเอกสารที่พี่ใหญ่ให้เธอมา

ตอนอยู่สำนักงานขายไม่ได้ดู พอเอากลับมาอ่านแล้วถึงได้พบว่ามันเป็นเรื่องใหญ่มาก พี่ใหญ่นะพี่ใหญ่ ครั้งนี้เอาโจทย์ยากมาให้เธอแล้ว

อวี๋หมิงหลางกลับมาถึงบ้านสี่ทุ่มกว่า เสี่ยวเชี่ยนยังคงนั่งอ่านเอกสารอยู่ในห้องรับแขก

สายลมยามเย็นพัดม่านหน้าต่างให้พลิ้วไหว เสี่ยวเชี่ยนเดินไปปิดหน้าต่าง พอหันไปก็เห็นเงาคนอยู่ตรงประตูบ้าน เล่นเอาเธอตกใจเอามือทาบอก พอจ้องดีๆถึงพบว่าเป็นอวี๋หมิงหลาง

แถมเขายังทำหน้าทะเล้นใส่เธอ

เสี่ยวเชี่ยนโมโหเลยหยิบหนังสือที่อยู่บนโต๊ะเขวี้ยงใส่ อวี๋หมิงหลางรับได้อย่างสบายๆแล้วถือโอกาสเปิดดู

หนังสือชื่อว่า คำอธิบายเรื่องรักร่วมเพศ—รายงานความผิดปกติ เอ๋ เธออ่านแบบนี้ด้วยเหรอ

“ไหนว่าวันนี้กลับมาไม่ได้ไง” เสี่ยวเชี่ยนไม่ได้ยินเสียงเปิดประตูเลยด้วยซ้ำ โชคดีที่เธอไม่ได้เป็นคนขวัญอ่อน ถ้าเป็นคนจิตไม่แข็งป่านนี้คงช็อคหนักไปแล้ว ในบ้านยังมีผู้หญิงอีกสองคน เขาทำแบบนี้มันน่าตกใจมากรู้ไหม

เมื่อตอนเที่ยงเธอกับเขากินข้าวด้วยกัน เดิมคิดเอาไว้ว่าจะกลับมาบ้านเพื่อหาหนทางไล่อาเหม็ด แต่คนที่หน่วยโทรมาหาอวี๋หมิงหลาง มีธุระเขาจึงต้องรีบกลับไป

“ธุระเสร็จแล้ว” ช่วงเวลาพิเศษนี่ดีจริงๆ จะกลับบ้านเมื่อไรก็ได้ ถ้าเป็นยามปกติห้ามออกจากค่าย

“นายเข้ามาได้ยังไง”

อวี๋หมิงหลางแกว่งเส้นลวดในมือให้ดู ใช้สิ่งนี้เปิดประตูได้สบาย

“ดึกป่านนี้แล้วยังไม่นอนอีก” อวี๋หมิงหลางถือหนังสือที่เสี่ยวเชี่ยนเขวี้ยงเดินไปที่โซฟา บนโซฟายังมีหนังสืออีกหลายเล่ม ซึ่งทั้งหมดล้วนเกี่ยวกับเรื่องรักร่วมเพศ

รักร่วมเพศเดิมก็เป็นสิทธิในการเลือกส่วนบุคคลอยู่แล้ว คนอื่นไม่มีสิทธิ์ไปก้าวก่ายหรือดูถูก แต่การปิดบังความจริงแล้วไปหลอกผู้หญิงแต่งงานแบบนี้มันเกินไป

เคสที่ไร้ศีลธรรมแบบนี้อวี๋หมิงหลางไม่เข้าใจว่าเสี่ยวเชี่ยนลังเลอะไร บอกปัดไปก็ได้แล้วไม่ใช่เหรอ

“สาเหตุที่ฉันไม่บอกปัดก็เพราะคำนึงถึงพี่ใหญ่”

“ผมจะไปคุยกับพี่ใหญ่ คุณไม่ได้มีหน้าที่ต้องทำเรื่องพวกนี้ให้สำเร็จ เขาจะทำธุรกิจก็อย่าเอาเรื่องไม่ดีแบบนี้มาแปดเปื้อนเมียผม”

ถ้าพี่ใหญ่อยู่คงนั่งกัดผ้าขนหนูร้องไห้ไปแล้ว น้องชายเอ๊ย เงินมหาศาลขนาดนี้แกคิดว่าบอกไม่เอาก็ยกเลิกได้เหรอ พี่น้องแท้ๆยังสู้น้องสะใภ้ไม่ได้เลยจริงๆ

“ฉันไม่เป็นไร”

“ไม่ได้ เรื่องนี้ต้องฟังผม ไม่ต้องรับ” อวี๋หมิงหลางหยิบโทรศัพท์ออกมาเตรียมโทรหาพี่ใหญ่ ถ้ากล้าเอาเรื่องไร้สาระแบบนี้มาให้เมียเขาทำอีก เขาจะไปเล่นงานพี่ใหญ่ถึงบ้าน

“ที่รัก อยากช่วยฉันจริงๆไหม”

“ไร้สาระ ถ้าไม่ช่วยเมียแล้วจะไปช่วยใคร”

“งั้นก็อย่าเพิ่งรีบโทรหาพี่ใหญ่”

“คุณคิดอะไรอยู่”

เสี่ยวเชี่ยนหยิบซองเอกสารที่พี่ใหญ่ให้มายื่นให้อวี๋หมิงหลาง

“นายอ่านประวัติของสองครอบครัวนี้ดูก็จะรู้ว่าฉันคิดอะไรอยู่”