แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย นิยาย บท 776

เสี่ยวเชี่ยนแอบให้กำลังใจตัวเองเงียบๆ เธอเป็นจิตแพทย์ที่แข็งแกร่งที่สุด ในแวดวงสาขาของเธอ ไม่ว่าใครก็ต้องเชื่อฟังเธอ ในสายตาของเธอไม่มีเรื่องอำนาจและฐานะเข้ามาเกี่ยวข้อง มีแค่คนไข้ที่เชื่อฟังและไม่เชื่อฟัง

ส่วนคนไข้แบบหลัง เธอจะพยายามใช้ทุกวิถีทางเพื่อทำให้เชื่อฟังให้ได้

พอลืมตาขึ้นมาอีกครั้งเสี่ยวเชี่ยนก็เต็มไปด้วยความมั่นใจ

อวี๋หมิงหลางเหลือบมองเธอก็พบว่าเมียตัวเองเต็มไปด้วยพลังพร้อมรบ จึงอดไม่ได้ที่จะยื่นมือออกไป

ซ่งชิงอู๋ระวังตัวตลอดเวลา เขารู้สึกว่าอวี๋หมิงหลางยื่นมืออกไป เขาจึงเอามือไปจับบริเวณกระเป๋า

ปรากฏว่าอวี๋หมิงหลางแค่เอามือไปลูบหน้าเสี่ยวเชี่ยน “เมียจ๋า ทำไมสวยแบบนี้ ทุกเช้าผมตื่นมาได้เห็นหน้าคุณผมรู้สึกมีความสุขมากเลย”

“บางครั้งฉันส่องกระจกก็ยังสงสัยว่าทำไมตัวเองถึงได้สวยขนาดนี้” เสี่ยวเชี่ยนรับมุกอวี๋หมิงหลางแบบที่นานๆครั้งจะเห็นที

ซ่งชิงอู๋ปวดขมับ ถึงสองคนนี้จะไม่ได้ทำอะไรเลย แต่ทำไมเขาถึงได้รู้สึกอยากอ้วกแบบนี้

หลิวเหมยไม่อยู่บ้าน ออกไปเดทกับฟู่กุ้ยแล้ว

ข้อดีของการอกหักและมีรักครั้งใหม่ในวันเดียวกันก็คือสามารถอุดรอยต่อของแผลได้พอดี เช้าๆเสี่ยวเชี่ยนจะเห็นหลิวเหมยตื่นมาส่องกระจก หยิบชุดมาทาบถึงแปดชุด จากนั้นก็ยิ้มหน้าบานออกจากบ้านไป

“เหมยจื่อคงไม่รีบกลับมาหรอกนะ” อวี๋หมิงหลางถามเสี่ยวเชี่ยน

“ไม่หรอก เขากับพี่ชายฉันออกไปสวีทหวานด้วยกันตั้งแต่เช้าแล้ว ดูท่าฟ้าไม่มืดไม่กลับมาหรอก”

ซ่งชิงอู๋มองสองผัวเมียที่คุยกันทำเหมือนเขาเป็นอากาศ สายตาก็มองไปรอบๆห้องที่ขนาดไม่ใหญ่นี้

“บ้านประเทศนี้แคบแบบนี้เลยเหรอ”

“คุณก็ช่วยอุดหนุนธุรกิจเมียผมมากๆหน่อย พวกเราจะได้มีเงินย้ายไปอยู่บ้านขนาดใหญ่ขึ้น”

อวี๋หมิงหลางโยนรองเท้าแตะใส่ในบ้านให้ซ่งชิงอู๋

ซ่งชิงอู๋มองรองเท้าเหมือนเห็นผี ให้เขาเปลี่ยนไปใส่ของแบบนี้เนี่ยนะ

“เป็นฮ่องกงฟุตเหรอ”

ซ่งชิงอู๋ส่ายหน้า

“งั้นก็เปลี่ยนรองเท้าสิ ทำพื้นสกปรกผมถูเยอะนะ ระวังเมียผมบวกเงินเพิ่มล่ะ เชื่อผมเถอะ เมียผมรักษาคนทีขูดรีดสุดชีวิต”

“ผมเริ่มเสียใจขึ้นมาละว่าทำไมไม่ฆ่าคุณให้ตายๆไปซะ” ซ่งชิงอู๋เปลี่ยนไปใส่รองเท้าแตะที่หน้าตาไม่สวยนี้

“พระพุทธเจ้ากล่าวว่า ความดันทุรังเป็นบ่อเกิดแห่งความทุกข์ ถ้าคุณยังดันทุรังในเรื่องที่ยังไงคุณก็ทำไม่ได้ คุณจะเป็นทุกข์นะคะ” เสี่ยวเชี่ยนเปลี่ยนรองเท้าเสร็จก็พูดออกมาเหมือนเป็นเรื่องปกติ

“อะไรคือเรื่องที่ผมทำไม่ได้”

“ฆ่าฉันไง คุณทำไม่ได้หรอก ถ้าคุณทำได้ คุณก็ต้องตายแน่นอน ดังนั้นความดันทุรังแบบนี้อย่าไปคิดเลย”

“เรื่องที่ผมดันทุรังไม่ใช่เรื่องนี้”

อวี๋หมิงหลางเชื่อว่าเสี่ยวเชี่ยนจัดการซ่งชิงอู๋ได้ ดังนั้นซ่งชิงอู๋ยังไงก็อยู่ในสายตาของเขา ซ่งชิงอู๋เดินตามเสี่ยวเชี่ยนเข้าห้อง ไม่รู้ว่าเขาตาฝาดไปหรือเปล่า เขารู้สึกว่าสายตาของอวี๋หมิงหลางที่มองมาเหมือนกับสายตาตอนที่เขาเอาเนื้อแพะออกจากตู้เย็น…รอเชือดงั้นเหรอ

ซ่งชิงอู๋แอบสังเกตห้องที่ดูธรรมดานี้ เขารู้สึกแค่ว่ามันเล็กมาก เสี่ยวเชี่ยนดึงโต๊ะญี่ปุ่นที่พับเก็บได้ออกมา จากนั้นก็ลากเก้าอี้โซฟาเล็กๆลายการ์ตูนมาสองตัว

“คุณคงไม่ได้จะให้ผม…นั่งบนนี้หรอกนะ ชั่วโมงละห้าหมื่นได้แค่นี้เหรอ” ซ่งชิงอู๋มองเก้าอี้โซฟาลายสปอนจ์บ๊อบเหลืองอ๋อย เขาไม่เคยเห็นของสิ่งนี้มาก่อน ข้างในดูเหมือนใส่เม็ดโฟมไว้เป็นจำนวนมาก แค่แตะก็ยวบแล้ว

“คุณควรจะรู้สึกโชคดีนะคะ ปกติฉันไม่รับรักษาที่บ้าน ของพวกนี้ไว้ให้เพื่อนนั่งทั้งนั้น คุณก็นั่งแก้ขัดไปเถอะ การรักษาทางจิตวิทยาให้ความสำคัญเรื่องสภาพแวดล้อมที่เหมาะสม ถึงเก้าอี้โซฟานี่มันจะดูง้องแง้งแต่นั่งสบายไม่กินที่นะคะ”

ปกติเอาไปวางไว้ที่ระเบียง เวลาที่มีแขกมาถึงจะลากเข้ามา ช่วยไม่ได้ ห้องนอนพื้นที่ไม่เยอะวางโซฟาชุดที่สองไม่ได้

“ผมรู้สึกว่าเสียเงินไปไม่คุ้ม” ซ่งชิงอู๋ไม่อยากนั่งบนวัตถุที่น่าตลกแบบนี้ เขายิ่งรู้สึกว่าตัวเองถูกหลอกหนักกว่าเดิม

เสี่ยวเชี่ยนมองเขาอย่างเงียบๆสักพัก ซ่งชิงอู๋เองก็ไม่รู้ว่าเธอคิดอะไร เสี่ยวเชี่ยนมองเขาเสร็จก็หันไปมองหยิบกล่องในชั้น จากนั้นก็หยิบชุดน้ำมันหอมระเหยออกมา

“คุณจะทำอะไร” ซ่งชิงอู๋ค่อนข้างระแวงของพวกนี้ เพราะไม่รู้ว่ามีพิษหรือเปล่า

“ก็แค่น้ำมันหอมระเหยสกัดจากธรรมชาติ ฉันใช้แต่ของดีเกรดเอที่ใช้สำหรับรักษาคนไข้เท่านั้นนะ นำเข้าทั้งนั้น นี่ถ้าไม่เห็นแก่ที่คุณเป็นลูกค้ารายใหญ่ฉันไม่ให้คุณใช้หรอก”

“ผมไม่ต้องการ คุณว่ามาเลยก็พอ”

“น้ำมันหอมระเหยเปปเปอร์มิ้นท์ช่วยปรับระบบย่อยให้ดีขึ้น เพราะร่างกายคุณเสพย์ในสิ่งที่ไม่ควรเสพย์เข้าไประบบย่อยถึงได้มีปัญหา หยดกลิ่นส้มเกลี้ยงเข้าไปหน่อยจะช่วยให้รู้สึกผ่อนคลาย แน่นอนว่าของพวกนี้ก็แค่ช่วยได้นิดหน่อย บำบัดอาการติดยาของคุณไม่ได้ เพื่อสุขภาพที่แข็งแรง อะไรที่ควรเลิกก็เลิกเถอะนะ”

แค่มองก็ดูออกเลยเหรอ ตอนนี้ซ่งชิงอู๋สงสัยว่าเสี่ยวเชี่ยนเป็นจิตแพทย์หรือหมอตรวจร่างกายกันแน่