บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1055

ตราบใดที่มีการรบกวนเช่นนี้อยู่ ต้าเย่ก็จะเป็นเหมือนจอกแหนที่ได้แต่ไหลไปตามสายน้ำ เพราะข้อจำกัดของทั้งสามฝ่าย

เหมือนหมาป่าชั่วร้ายสามตัวที่ต่างจับตาดูเนื้อชิ้นใหญ่ชิ้นนี้!

“ในเรื่องนี้ เสนาบดีฝ่ายซ้ายและเสนาบดีฝ่ายขวาได้คิดวิธีแก้ปัญหาให้ข้า ซึ่งเป็นทางออกที่จะสามารถแก้ไขปัญหานี้ได้ เจ้าอยากรู้หรือไม่ว่าคืออะไร?”

ในเวลานี้ไป๋เหยียนเฟยพูดอีกครั้ง อู๋หลิงได้ฟังแล้วก็ตกใจ

วิธีแก้ปัญหาหรือ?

เรื่องนี้ยังสามารถหาทางแก้ไขได้หรือ?

มันเป็นสถานการณ์ที่แก้ไขไม่ได้!

ต้าเย่ไม่มีกองกำลัง ปัญหาทั้งภายในและภายนอกรุมเร้า แม้ว่าจะสามารถเอาชนะฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งได้ แต่ก็ยังมีอีกสองฝ่ายอยู่ข้างนอกอีกหนึ่ง และอยู่ข้างในอีกหนึ่ง กลายเป็นสามเหลี่ยมแห่งหายนะไปแล้ว!

แก้ไขได้ยากจริง ๆ!

“ฮองเฮาโปรดอธิบายให้ชัดเจนด้วยพ่ะย่ะค่ะ!”

อู๋หลิงรีบพูดด้วยความอยากรู้ว่าพวกเขายังสามารถทำอะไรได้อีกบ้าง

ไป๋เหยียนเฟยได้ยินเช่นนี้จึงกล่าวว่า “วิธีการที่พวกเขาเสนอนั้นง่ายมาก ขอความช่วยเหลือจากตระกูลไป๋”

หลังจากพูดจบ อู๋หลิงขมวดคิ้วทันที

เขารู้เรื่องความบาดหมางระหว่างตระกูลไป๋กับฮองเฮา แล้วตระกูลไป๋จะช่วยได้อย่างไร?

เรื่องเช่นนี้ย่อมเป็นไปไม่ได้!

“ฮองเฮา พระองค์ไม่ได้หมายถึง... ตระกูลไป๋…”

อู๋หลิงไม่ได้พูดมาก แต่ความหมายของคำพูดของเขายังคงชัดเจนมาก

“ใช่แล้ว ตระกูลไป๋จะไม่ช่วยข้าจัดการกับตระกูลเซิ่ง สิ่งที่พวกเขาต้องการ ก็คือการครองแผ่นดินเช่นกัน!”

ไป๋เหยียนเฟยสูดหายใจเข้าลึก ๆ หลังจากพูดเช่นนี้ นางก็ทำสีหน้าสิ้นหวัง

“เช่นนั้น… วิธีนี้จะไม่ได้ผลหรือ?”

อู๋หลิงตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง เขาเผลอพูดไปโดยไม่รู้ตัว

ไป๋เหยียนเฟยเห็นเช่นนี้จึงส่ายหน้า “อู๋หลิง ข้าอยากถามเจ้าว่า ถ้าแผ่นดินนี้ถูกส่งต่อให้กับตระกูลไป๋ เจ้าจะทำอย่างไร?”

ไป๋เหยียนเฟยมองหน้าอู๋หลิง แม้ว่านางจะพึงพอใจกับทัศนคติของเขามาก แต่นางก็อดไม่ได้ที่จะพูดอีก

อู๋หลิงสูดหายใจเข้าลึก ๆ ใบหน้าของเขาบึ้งตึงมากขึ้นเรื่อย ๆ

“ฮองเฮา แม้กระหม่อมจะทราบดีว่าพระองค์ทำเช่นนี้ก็เพื่อไท่จื่อ แต่กระหม่อมก็ไม่เห็นด้วยกับมุมมองนี้”

“แม้ว่าต้าเย่จะตกต่ำลงมากในตอนนี้ แต่รากฐานยังคงอยู่ เรายังไม่ได้ไปถึงทางตัน ถ้าเรายอมแพ้ตอนนี้ เราจะมีหน้าไปเผชิญหน้ากับฮ่องเต้ผู้ล่วงลับแห่งต้าเย่ได้อย่างไร?”

“จะเผชิญหน้ากับฮ่องเต้ซิงหลงได้อย่างไร?”

อู๋หลิงพูดตามตรงโดยไม่สนใจมารยาท

ไป๋เหยียนเฟยหัวเราะด้วยความพึงพอใจ

ซึ่งทำให้อู๋หลิงยิ่งสับสนมากยิ่งขึ้น!

เหตุใดฮองเฮาถึงหัวเราะ?

“อู๋หลิงเอ๋ยอู๋หลิง เจ้าไม่ทำให้ข้าผิดหวังจริง ๆ!”

ไป๋เหยียนเฟยมองอู๋หลิงด้วยดวงตาดั่งลุกเป็นไฟ ฉายประกายแวววาวอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน!