บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1056

หลังจากได้ฟังเช่นนี้ อู๋หลิงก็ยิ่งสับสนมากขึ้น!

นี่คือ...

หมายความว่าอย่างไร?

ฮองเฮาพูดเรื่องเหล่านี้เพื่ออะไร?

เหตุใดถึงบอกว่านางไม่ผิดหวัง?

หรือว่า...

นางไม่ได้เห็นด้วยหรือ? แค่ทดสอบเขาเท่านั้นหรือ?

“ฮองเฮา พระองค์หมายความว่าอย่างไร?”

อู๋หลิงสับสนมากจนรีบถาม

ไป๋เหยียนเฟยได้ยินเช่นนี้จึงสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพูดตามตรง “อู๋หลิง ข้าไม่เคยทรยศต่อต้าเย่ ไม่เคยทรยศต่อฮ่องเต้ผู้ล่วงลับไปแล้ว ทั้งที่เป็นมาโดยตลอด และในอนาคตตลอดไป แต่ว่า... ข้าต้องการความช่วยเหลือจากเจ้า!”

หลังจากที่ไป๋เหยียนเฟยพูดเช่นนี้ อู๋หลิงก็ตกตะลึงไปครู่หนึ่ง และยิ่งสับสนมากขึ้นไปอีก

“ฮองเฮา กระหม่อมยังไม่เข้าใจ”

ไป๋เหยียนเฟยสูดหายใจ แล้วพูดว่า “ข้าได้แอบพบกับพี่ชายของข้า และข้อตกลงให้เขายอมช่วยเหลือเรา เมื่อเรื่องนี้สำเร็จและแผ่นดินสงบ ก็จะปล่อยให้เขาเข้ามารับช่วงปกครองต้าเย่ต่อ!”

“นี่คือสิ่งที่ข้าสัญญาไว้ แต่... ข้าแกล้งสัญญาเท่านั้น เจ้าเข้าใจหรือไม่?”

หลังจากพูดเช่นนี้ อู๋หลิงก็ตกใจทันที

“นี่... นี่มันคือการชักน้ำเข้าลึก ชักศึกเข้าบ้านไม่ใช่หรือ? ถ้าตระกูลไป๋เข้ามาแทรกแซงราชสำนักแล้ว ก็คงยากที่จะกำจัดออกไปได้ นี่…”

สีหน้าของอู๋หลิงเปลี่ยนไปขณะรีบพูด และไป๋เหยียนเฟยก็เข้าใจเรื่องนี้เช่นกัน

“ใช่ แต่ข้าคิดเรื่องนี้มาระยะหนึ่งแล้ว และพบว่านี่เป็นวิธีที่ดีที่สุด แต่ข้าจำเป็นต้องพึ่งพาเจ้า”