บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1068

ทั้งสองคนย่อมหวาดกลัวอยู่แล้ว!

นี่กองกำลังทหารม้าแปดหมื่นนาย!

พวกเขาจะปลอดภัยได้อย่างไร?

ใบหน้าของเซิ่งตงฉยงเคร่งเครียด เขาคาดไม่ถึงเลยว่าเหตุการณ์จะเปลี่ยนแปลงเร็วถึงเพียงนี้!

เหตุใดจู่ ๆ ตระกูลไป๋จึงลงมือ?

พวกเขาบรรลุข้อตกลงกับไป๋เหยียนเฟยจริงหรือ?

เป็นไปได้หรือไม่ว่าไป๋เหยียนเฟยต้องการยกต้าเย่ให้กับตระกูลไป๋!

เซิ่งฟางสี่โกรธมาก และเนื่องจากเขากำลังบันดาลโทสะในตอนนี้ เขาจึงไม่ลังเลเลย!

“เราจะล่าถอยไปยังแคว้นกู่พร้อมกองทหารม้าทั้งหมดของเรา แม้ว่าเราจะมีทหารเหลือเพียงสี่หมื่นนาย แต่เราก็น่าจะยังยึดแคว้นกู่ไว้ได้!”

“ตราบใดที่พี่ชายของเจ้ารีบมาทัน ทุกอย่างจะเรียบร้อย!”

เซิ่งฟางสี่พูดทันที จากนั้นกองทหารสี่หมื่นนายก็ถอยกลับไปยังแคว้นกู่ ก่อนที่อู๋หลิงและไป๋เจิ้นถังจะมาถึง พวกเขาก็รวมตัวกันเพื่อสร้างแนวป้องกันที่แข็งแกร่งมากทันที!

เซิ่งฟางสี่ได้เตรียมการไว้นานแล้ว!

หากเกิดเรื่องผิดพลาดขึ้น เขาจะยังคงมีฐานทัพให้อาศัยอยู่!

แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่าวันนี้จะมาถึงจริง ๆ!

ในเวลาเดียวกัน เขาได้ส่งจดหมายไปกับนกพิราบสื่อสาร ขอให้เซิ่งตงฉยงมาช่วยเหลือ ส่วนฝ่ายเขาต้องอดทนต่อไป

ในไม่ช้ากองทหารห้าหมื่นนายของไป๋เจิ้นถัง ก็มาถึงชายแดนแคว้นกู่และตั้งค่ายตรงจุดนั้น

กองทหารของอู๋หลิงไม่ได้ใช้ความพยายามมากนัก เดินทางจากเมืองไห่ไปยังแคว้นกู่โดยตรง และยังตั้งค่ายที่ชายแดนด้วยเช่นกัน!

อู๋หลิงตกใจเมื่อเขาเพิ่งมาถึงแคว้นกู่ แล้วมองสภาพแวดล้อมโดยรอบ!

“ข้าเคยไปแคว้นกู่มาก่อน แต่ในเวลาเพียงไม่กี่ปีแคว้นกู่ก็แข็งแกร่งขึ้นจริง ๆ ดูเหมือนว่าเซิ่งฟางสี่จะเตรียมการมานานแล้ว หากวันหนึ่งมีเรื่องเกิดขึ้น ก็ยังมีสถานที่ที่ยึดไว้อยู่!”

ในเวลาเดียวกัน เอ้อร์ฮาได้ถอนกำลังทหารทั้งหมดห้าหมื่นนาย แล้วรีบไปที่วังหลวงหมานอี๋โดยเร็วที่สุด เพื่อไปแจ้งข่าวแก่หมานต๋าถู!

เขายังบอกหมานต๋าถูเรื่องนี้ด้วย!

หมานต๋าถูตกใจมากเมื่อได้ฟังเรื่องราวทั้งหมด!

“เจ้าว่าอย่างไรนะ!”

เอ้อร์ฮาหน้าตาตื่น รีบอธิบายทันใด

“หวังหยวนคนนั้น... ไม่รู้ว่าเขาได้ระเบิดมาจากที่ไหน กองทหารของเรากำลังจะเข้าโรมรันกับคนของเซิ่งตงฉยง ยังไม่ทันได้ต่อสู้กันจริงจัง และเพิ่งเริ่มต่อสู้ หวังหยวนก็...”

“ด้วยคนจำนวนราวร้อยคนที่มาโยนสิ่งนั้นในคราวเดียว แรงระเบิดได้คร่าชีวิตคนสามหมื่นคนของเซิ่งตงฉยง มีผู้รอดชีวิตเพียงไม่กี่พันคนเท่านั้น และทั้งหมดก็วิ่งหนีกระเจิดกระเจิงแตกพ่ายไปพ่ะย่ะค่ะ!”

“เซิ่งตงฉยงก็ยังเป็นเช่นนี้ด้วย เขาถึงกับถอดชุดเกราะโยนทิ้งแล้ววิ่งหนีไป เพราะถ้าเขาวิ่งช้าก็คงถูกฆ่าตายเหมือนกัน!”

หลังจากได้ฟังเช่นนี้ หมานต๋าถูก็ไม่อยากจะเชื่อเลย อาวุธที่มีอานุภาพทำลายล้างสูงเช่นนี้จะมีอยู่ในโลกได้อย่างไร!