บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1069

นี่มันเหนือจริงเกินไปแล้ว!

แต่ทหารหลายคนที่อยู่รอบตัวเขาก็พูดเช่นนั้น หมานต๋าถูจึงได้แต่นั่งฟังบนบัลลังก์มังกร!

“ให้ตายเถอะ! ไม่น่าแปลกใจเลยที่หวังหยวนผู้นี้กล้าเข้าร่วมกองกำลังกับข้า แท้จริงแล้วเขามีวิธีจัดการกับเซิ่งตงฉยงอยู่แล้ว เพียงเพื่อให้เราล่อเซิ่งตงฉยงออกจากเมืองเท่านั้น!!”

“ผลก็คือเขาเข้ายึดครองเมือง และเอาชนะเซิ่งตงฉยงได้ พวกเราย่อมไม่ได้ประโยชน์เลย!”

หมานต๋าถูตกใจมาก เขารู้มานานแล้วว่าหวังหยวนนั้นไม่ธรรมดา แต่ใครจะคิดว่าเขาจะใช้วิธีการเช่นนี้!

“หวังหยวนขอให้พวกข้าส่งข่าวมาถึงท่าน เขาบอกว่า... หากท่านต้องการโจมตีเมืองสู่ก็สามารถทำได้…”

ตอนนี้เอ้อร์ฮาพูดอย่างระมัดระวังอีกครั้ง

หมานต๋าถูได้ยินเช่นนี้ก็โกรธมาก!

“ข้าจะไปพบกับหวังหยวนที่ชายแดน!”

เขาย่อมไม่เห็นด้วยกับการต้องเสียเมืองสู่ไปเช่นนี้ แต่เขาก็รู้ด้วยว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะแย่งชิงมันกลับมา!

แต่ไม่อาจปล่อยเรื่องนี้ไปได้!

เขาต้องไปหาหวังหยวนเพื่อขอคำอธิบาย!

พูดจบ เขาก็ออกเดินทางมุ่งหน้าตรงไปยังชายแดนเมืองสู่โดยไม่รีรอ

ในเวลาเดียวกัน เขาก็ส่งข่าวถึงหวังหยวนให้ออกมาพบเขาด้วย

หวังหยวนหัวเราะทันทีเมื่อได้รับจดหมาย

“หมานต๋าถูโกรธมาก จึงมาหาข้าเพื่อขอคำอธิบาย!”

หลังจากที่หวังหยวนพูดจบ ต้าหู่ก็พูดทันที “คำอธิบายหรือ? พี่หยวน หรือว่าเราจะฆ่าเขาเสียเลยดี”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หวังหยวนก็ส่ายหน้า “แม้ว่าหมานต๋าถูจะทะเยอทะยาน แต่เขาก็เป็นอ๋องที่ฉลาดเช่นกัน หากเขาตาย พวกหมานอี๋จะตกอยู่ในความสับสนวุ่นวาย”

เพราะเขารู้ว่าหวังหยวนจะไม่จัดการกับเขา!

หวังหยวนออกมาพบเขานอกเมือง ทันทีที่เห็นหวังหยวน หมานต๋าถูก็พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“หวังหยวน เจ้าหลอกพวกหมานอี๋เช่นข้าให้ลงมือได้แนบเนียนมาก ไม่ทราบว่าเจ้าจะอธิบายเรื่องนี้ให้ข้าฟังได้อย่างไร!”

หมานต๋าถูพูดตรงประเด็น โดยไม่ลังเลเลย

หวังหยวนหัวเราะเมื่อได้ยินเช่นนั้น

“หมานต๋าถู พวกข้าแค่ให้ความร่วมมือเรื่องนี้ ข้าไม่ได้บอกเจ้าเรื่องเมืองสู่เสียหน่อย เจ้าต้องการให้ข้าอธิบายอะไร?”

หวังหยวนเริ่มทำตัวฉลาดแกมโกง ซึ่งทำให้หมานต๋าถูโกรธมาก

“หวังหยวน ความร่วมมือย่อมต้องมีผลประโยชน์ร่วมกันตั้งแต่สมัยโบราณ ตอนนี้เมืองสู่เป็นของเจ้าแล้ว แต่พวกข้าไม่ได้ประโยชน์อะไรเลย มันไม่สอดคล้องกับกฎของความร่วมมือ”

“เจ้าเองก็เป็นพ่อค้าคนหนึ่ง เจ้าไม่เข้าใจเรื่องนี้หรือ?” หมานต๋าถูพูดด้วยความโกรธ