บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1090

หวังหยวนมองพวกเขา แล้วรู้ว่าพวกเขากำลังคิดอะไรอยู่!

ในสถานการณ์นี้ ตราบใดที่พวกเขาเคลื่อนไหวย่อมกลายเป็นผู้ชนะคนสุดท้ายอย่างแน่นอน!

แต่ว่าสิ่งต่าง ๆ นั้นไม่ได้ง่ายดายอย่างที่คิด!

“ตอนนี้ตระกูลเซิ่ง, ตระกูลไป๋ และราชสำนักกำลังจะต่อสู้กัน ผลลัพธ์ของศึกครั้งนี้จะไม่อาจตัดสินได้รวดเร็วนัก!”

เมื่อหวังหยวนพูดจบ พวกเขาทั้งหมดก็ตกตะลึงไปครู่หนึ่ง แต่หลังจากคิดอย่างรอบคอบแล้ว ก็เห็นว่าเป็นเรื่องจริง!

ศึกครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะตัดสินผลลัพธ์!

“ทั้งตระกูลเซิ่งและตระกูลไป๋วางแผนกันมานานหลายปีแล้ว เกรงว่ากองกำลังเหล่านี้ที่อยู่เบื้องหน้าจะไม่ใช่ทั้งหมด เมื่อพวกเขาต่อสู้ก็จะต้องทุ่มกองกำลังเยอะขึ้นเรื่อย ๆ ถ้าเราเข้าร่วมอาจเกิดปัญหาบางอย่างขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้!”

“และพวกเจ้าอย่าลืมว่าในโลกนี้ไม่ได้มีเพียงต้าเย่ของเราเท่านั้น แต่ยังมีเมืองหวงและหมานอี๋ด้วย!”

“หากเรารู้เรื่องศึกครั้งนี้ พวกเขาก็จะรู้ด้วย!”

“เมื่อถึงเวลานั้น...พวกเขาย่อมต้องการเป็นผู้ชนะคนสุดท้ายใช่หรือไม่?”

หวังหยวนคิดได้อย่างชัดเจนว่าแม้ตอนนี้เขาจะมีโอกาสควบคุมแผ่นดิน แต่เขาจะมีราคาที่ต้องจ่ายที่หนักหน่วงแน่นอน!

พวกเขามีความสามารถจริง ๆ แต่หวังหยวนไม่ได้หยิ่งผยองจนคิดว่าจะสามารถจัดการกับทั้งหมานอี๋และเมืองหวงได้ในเวลาเดียวกัน!

หลังจากได้ฟังประโยคดังกล่าว พวกเขาทั้งหมดจึงรู้สึกเหมือนได้ตรัสรู้และกลับมามีสติ!

ใช่แล้ว!

ยังมีเมืองหวงและหมานอี๋ด้วย!

พวกเขาจะไม่มีวันยืนดูนิ่งเฉยแน่นอน!

“สั่งการลงไปว่าให้ป้องกันหมานอี๋และเมืองหวง! ไม่ว่าอย่างไร เราก็ไม่อาจปล่อยให้พวกเขาเข้าสู่ต้าเย่ได้!”

“หมานอี๋ยึดเมืองสู่เป็นเขตแดน!”

“ส่วนเมืองหวงยึดเมืองเหลียงเป็นเขตแดน!”

หลังจากที่หวังหยวนพูดจบ เกาเล่อและคนอื่น ๆ ก็เข้าใจ และรีบไปจัดการทันทีโดยไม่ลังเล!

ในเวลาเดียวกัน ขณะที่การต่อสู้นี้เริ่มต้นขึ้น ทั้งหมานอี๋และเมืองหวงก็ได้รับข่าวแล้ว!

“อากู่ต๋า ข้ามีเพียงคำสั่งเดียวเท่านั้นคือยึดเมืองหลวงให้ได้!”

ความทะเยอทะยานของเซียวฉู่ฉู่พุ่งทะยานถึงขีดสุด!

ทันทีที่เปิดปากก็เอ่ยสั่งการให้ยึดต้าเย่เลย!

อากู่ต๋าก็มีความมั่นใจเช่นกัน!

“ไทเฮาโปรดอย่าได้กังวล บัดนี้ตระกูลเซิ่งและตระกูลไป๋ได้ไปปราบปรามอู๋หลิงแล้ว ในต้าเย่แห่งนั้นไม่มีใครคู่ควรที่จะเป็นคู่ต่อสู้ของข้าได้!”

“ข้าได้เตรียมการไว้สำหรับวันนี้แล้ว!”

อากู่ต๋ามีความมั่นใจมาก และเริ่มระดมพลทหารจำนวนหนึ่งแสนนายทันที!

กองทัพมีหนึ่งแสนคน!

หมานอี๋มีแปดหมื่นคน!

รวมกันเป็นกองกำลังหนึ่งแสนแปดหมื่นนาย!