บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1098

หมานต๋าถูตกใจมาก!

เขารู้จากครั้งที่แล้วว่าสิ่งนี้ทรงพลังเพียงใด แต่เขายังไม่เคยเห็นมันมาก่อน!

แต่ตอนนี้ได้เห็นแล้ว...

ทำให้เขาตกประหวั่นพรั่นพรึง!

ครั้งนี้ถือเป็นโอกาสครั้งหนึ่งในชีวิต เขาจึงไม่ต้องการจะยอมแพ้

แต่เมื่อเขาเห็นอาวุธที่ซ่อนอยู่ในมือของถังหม่างเขาก็ลังเลทันที!

ยิ่งไปกว่านั้น แม้ว่าทหารแปดหมื่นนายของเขาจะสามารถสังหารทหารหนึ่งหมื่นนายของถังหม่างได้ แต่ครึ่งหนึ่งของทหารของเขาก็อาจจะถูกสังหารด้วยการระเบิดนี้!

ถึงตอนนั้นฝ่ายเขาจะมีทหารเพียงสี่หมื่นนายเท่านั้น...

เกรงว่าจะเอาชนะได้ยาก!

ยิ่งไปกว่านั้นคือคนผู้นี้อยู่ในดินแดนต้าเย่และสังหารคนต้าเย่ได้!

ถ้าล้มเหลวก็อาจจะ...

ยากที่จะกลับมาแล้ว!

เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ ใบหน้าของหมานต๋าถูก็เคร่งเครียดมาก จากนั้นเขาก็พูดด้วยความโกรธ “ถังหม่าง กลับไปบอกหวังหยวนว่าข้าจดจำเรื่องนี้ไว้แล้ว สักวันหนึ่งข้าจะให้เขาชดใช้อย่างสาสม!”

พูดจบหมานต๋าถูก็ทำได้เพียงสั่งถอยทัพเท่านั้น!

ถังหม่างเห็นเช่นนั้นจึงยกยิ้มอ่อน ก่อนจะสั่งให้ทหารบุกเข้าควบคุมเมืองสู่อย่างแข็งขัน!

ใช้เวลาอีกสองวันเรื่องก็จะจบลงแล้ว!

ในเวลาเดียวกัน อากู่ต๋าที่สูญเสียทหารไปเกือบสองหมื่นนายกำลังโกรธแค้นมาก!

เขาไม่เคยคิดเลยว่าหวังหยวนจะมีวิธีการเช่นนี้!

สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกใจและไม่อยากจะเชื่อ!

“อ๋องถูหนาน หากท่านยังคงดึงดันจะบุกโจมตีต่อไป พวกข้าย่อมไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องดำเนินตการ แม้ว่าท่านจะสังหารทหารของข้าไปสองหมื่นนาย แต่... ท่านจะสูญเสียทหารไปอย่างน้อยครึ่งหนึ่ง!”

“ถึงตอนนั้นทหารสี่หมื่นถึงห้าหมื่นนายอาจไม่สามารถทำอะไรได้!”

หวังหานซานกล่าว หลังได้ฟังแล้วอากู่ต๋าก็ย่อมเข้าใจ!