บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1173

“ท่านพี่ ท่านพ่อคุยอะไรกับท่านบ้างเจ้าค่ะ?”

ไป๋เฟยเฟยรู้สึกอยู่เสมอว่ามีบางอย่างผิดปกติ นางจึงแอบหลบมาที่นี่ เพราะอย่างไรเสีย สถานะและความสามารถของนางก็ไม่ได้ด้อยเลย!

ถ้าอยากจะออกจากตำหนักของตัวเองแล้วมายังตำหนักของพี่ชายก็ย่อมทำได้!

“เฮ้อ...”

ไป๋ชิงชางถอนหายใจ ไม่รู้จะเอ่ยคำใดเลยจริง ๆ!

หากเขาบอกความจริงกับน้องสาวไป นางคงจะกังวลอย่างแน่นอน และอาจถึงกับบอกหวังหยวนด้วย ซึ่งถ้าพ่อรู้เข้า นางอาจจะถูกลงโทษอย่างรุนแรง!

แม้กระทั่ง...

บางทีอาจทำให้เขาและหวังหยวนต้องทะเลาะกันก็ได้!

เพราะเขายังไม่ได้คุยกับหวังหยวนเลย!

หากการเจรจาเป็นไปด้วยดีในวันพรุ่งนี้ บางทีหวังหยวนอาจจะยอมตกลงที่จะเป็นมหาองครักษ์แห่งอาณาจักรต้าเป่ย!

ดังนั้นหลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง ไป๋ชิงชางจึงกล่าวว่า “ท่านพ่อต้องการเกลี้ยกล่อมหวังหยวนให้เป็นมหาองครักษ์ของอาณาจักรต้าเป่ยของเรา ซึ่งเป็นหนึ่งในสามขุนนางชั้นสูงสุด!”

ทันทีที่ไป๋เฟยเฟยได้ฟังเช่นนั้นก็ตกใจ

นางเข้าใจถึงเจตนาดีในเรื่องนี้ แต่ก็เข้าใจถึงอันตรายที่แฝงอยู่ด้วย!

ท่านพ่อเลือกเกลี้ยกล่อมหวังหยวนในเวลานี้ เห็นได้ชัดว่าไม่ต้องการปล่อยเขาไป!

และจะไม่ปล่อยเขาไปง่าย ๆ!

“ท่านพี่ อย่าบอกนะว่าท่านไม่รู้นิสัยของหวังหยวน เขาจะไม่ยอมแน่นอน!”

ไป๋เฟยเฟยรีบพูด ส่วนไป๋ชิงชางก็ทำอะไรไม่ถูก

“ข้าจะไม่รู้ได้อย่างไร แต่ว่า... ท่านพ่อก็ยังอยากจะลองดู หากสำเร็จ สถานะของหวังหยวนในอาณาจักรต้าเป่ยของเราจะไม่มีใครเทียบได้ และถึงเวลานั้นเจ้าก็ควรจะ... ชัดเจนมากใช่หรือไม่?”

แน่นอนว่าไป๋เฟยเฟยเข้าใจแล้ว! ในแผ่นดินนี้คงไม่มีคนที่สามารถเปรียบเทียบกับหวังหยวนได้ ทั้งความเฉลียวฉลาด และความสามารถในการต่อสู้ของเขาช่างน่ากลัวอย่างยิ่ง!

แต่ถึงจะกลัวและกังวลก็ไม่สามารถทำเช่นนั้นได้!