บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1174

ไป๋เฟยเฟยรู้ตัวว่าตนหลงรักหวังหยวน!

เมื่อนางรู้เรื่องดังกล่าว นอกเหนือจากการเป็นห่วงความปลอดภัยของหวังหยวนแล้ว นางยังกังวลมากด้วยว่าหวังหยวนจะหันมาต่อต้านตระกูลไป๋ด้วยเหตุนี้หรือไม่!

หากเป็นเช่นนั้นหัวใจของนางคงถึงคราวแตกสลายแล้วจริง ๆ!

นางจึงจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้น!

เมื่อกลับมาถึงห้องของตนเอง ไป๋เฟยเฟยก็รีบหยิบพู่กันและกระดาษออกมา

ตอนนี้นางไม่อาจไปเจอหวังหยวนได้ แม้ว่าจะต้องการก็ตาม จึงทำได้เพียงเขียนจดหมายถึงหวังหยวนเพื่อบอกข่าวแก่เขา!

นางใช้เวลาครึ่งชั่วยามในการเขียนให้เสร็จ จากนั้นนางก็มอบจดหมายให้คนสนิทของนางแอบนำไปส่งให้หวังหยวน!

หวังหยวนกำลังเตรียมตัวเข้านอนอยู่ในห้อง เมื่อเขาได้ยินเสียงบางอย่างพุ่งแหวกอากาศเข้ามา จึงหันไปมองแล้วเห็นลูกธนูยิงเข้ามาพร้อมกับมีจดหมายผูกอยู่

หวังหยวนหรี่ตาแล้วยกยิ้มฝืดเฝื่อน

ดูนี่สิ...

เกรงว่าสถานการณ์คงจะไม่ค่อยดีนัก!

เขาถอนหายใจแล้วเดินเข้าไปแล้วเปิดจดหมายออกอ่าน เพื่อยืนยันการคาดเดาของตน

'หวังหยวน หากท่านได้อ่านจดหมายฉบับนี้ก็โปรดอย่าตำหนิข้าเลย อันที่จริงแล้วข้าไม่อยากบอกท่านเรื่องนี้ คือว่า... เราเป็นเพื่อนกัน แต่สำหรับข้านั้นไม่ได้มองว่าท่านเป็นเพียงเพื่อน... เพราะยังมีความรู้สึกอื่นอีก แต่น่าเสียดายที่โชคชะตาไม่ได้ลิขิตให้เราคู่กัน’

'แต่ข้ายังอยากจะบอกท่าน ว่าท่านต้องตัดสินใจเลือกให้ดี หวังว่าเราจะยังเป็นเพื่อนกันได้’

หลังจากจบย่อหน้าแรกในจดหมายของไป๋เฟยเฟยแล้วหวังหยวนก็รู้คร่าว ๆ ว่าตระกูลไป๋กำลังคิดอะไรอยู่ โดยไม่ต้องอ่านส่วนที่เหลือ!

แน่นอนว่าอีกไม่นานตระกูลไป๋ต้องการจะดึงให้เขาเข้ารับตำแหน่ง และไป๋เฟยเฟยถึงกับคาดเดาว่าตระกูลไป๋นั้นยังมีแผนอื่นอีกด้วย

ซึ่งหวังหยวนคาดเดาเรื่องนี้ไว้แล้ว

และเตรียมพร้อมทุกอย่างแล้ว!

แต่สิ่งที่ทำให้หวังหยวนตกใจก็คือ จดหมายฉบับนี้ไม่ได้มีเพียงคำเตือนเท่านั้นแต่ยังมีการสารภาพรักอีกด้วย

หวังหยวนรู้อยู่แล้วว่าตระกูลไป๋กำลังคิดอะไรอยู่ เขาจึงย่อมมีวิธีจัดการเตรียมไว้แล้ว

วันรุ่งขึ้นหวังหยวนรอให้ไป๋ชิงชางมาหาเขา

พูดตามตรงคือคืนนั้นไป๋ชิงชางนอนไม่ค่อยหลับ ในตอนเช้าเขาสั่งให้ห้องเครื่องเตรียมอาหารมื้อพิเศษให้ก่อนจะมาหาหวังหยวน

ทั้งยังหยิบสุราที่เขาเก็บสะสมมาเป็นเวลานานออกมาด้วย

ไป๋ชิงชางไม่รู้ว่าจะโน้มน้าวหวังหยวนได้อย่างไร เขาเฝ้าครุ่นคิดเรื่องนี้ทั้งคืน แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจว่าจะบอกเรื่องนี้ตามตรง!

“ไท่จื่อจัดเตรียมอาหารหรูหราเช่นนี้ ข้ารู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง”

หวังหยวนเผยรอยยิ้มทันที เมื่อเห็นอาหารมากมายบนโต๊ะ

เมื่อได้ฟังดังนั้น ใบหน้าของไป๋ชิงชางก็บ่งบอกถึงความลำบากใจ

เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะฝืนพูดด้วยรอบยิ้ม “ไม่ว่าอาหารที่นี่จะอร่อยเพียงใด ก็เกรงว่าความอร่อยของมันคงอยู่ไกลจากอาหารในหมู่บ้านต้าหวังของท่าน พูดตามตรงคือหม้อไฟและปิ้งย่างเสียบไม้ของท่านมีรสชาติอร่อยเลิศทุกครั้งที่ได้กินเลย!”