บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1197

มีอู๋หลิงคอยปกป้องเมืองหลวงจึงมั่นใจได้อย่างเต็มที่ว่าจะสามารถควบคุมสถานการณ์ได้!

ยิ่งไปกว่านั้นคือต้าเย่มีทหารชั้นยอดถึงแปดหมื่นนาย!

ทหารของเขามีเพียงสี่หมื่นนาย แล้วจะก่อความไม่สงบได้อย่างไร!

เซิ่งฟางสี่ย่อมเข้าใจประเด็นนี้ดี เขาฉลาดมากที่พูดตรงใจนาง!

ในเวลานี้ไป๋เหยียนเฟยกล่าวว่า “เซิ่งฟางสี่ นั่นจะไม่ทำให้เจ้าต้องลำบากใช่หรือไม่?”

เซิ่งฟางสี่รีบตอบว่า “ไม่ ไม่ลำบากเลยพ่ะย่ะค่ะ ถือว่าเป็นเกียรติของกระหม่อมยิ่ง!”

ไป๋เหยียนเฟยได้ฟังเช่นนี้ก็เข้าใจ จากนั้นจึงพูดขึ้นว่า “เซิ่งฟางสี่ ข้าเข้าใจดีว่าเจ้าต้องการจะสื่ออะไร!”

“คำขอของเจ้า ข้าตอบตกลง ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป เซิ่งตงฉยงจะเป็นขุนพลใหญ่แห่งชายแดน!”

“ส่วนเจ้า... ข้ายังคิดไม่ออกว่าจะให้ตำแหน่งอะไรดี แต่ข้าจะให้คำตอบเจ้าทีหลัง”

เซิ่งฟางสี่สูดหายใจเข้าลึก แม้สีหน้าจะดูไม่ดีนักแต่ก็ทำได้เพียงอดทน!

“น้อมรับพระบัญชา!”

ไป๋เหยียนเฟยก็มองออกว่าเซิ่งฟางสี่ไม่พอใจจึงพูดว่า

“เซิ่งฟางสี่ ข้าสัญญากับเจ้าว่าตราบใดที่ตระกูลเซิ่งของเจ้าช่วยข้าครองแผ่นดินและกำจัดตระกูลไป๋ ในภายภาคหน้า ตระกูลเซิ่งของเจ้าจะรุ่งเรืองและมั่งคั่งไม่มีที่สิ้นสุด!”

“เมื่อถึงเวลานั้นข้าจะให้ตระกูลเซิ่งของเจ้าสืบทอดตำแหน่งขุนนางรุ่นต่อรุ่น เพื่อเป็นเสาหลักของอาณาจักรชั่วกาลนาน!”

ประโยคนี้ก็มีนัยของการโน้มน้าวด้วยเช่นกัน!

ตระกูลเซิ่งเข้ามาพึ่งพานั้นจริง แต่จะมีความมักใหญ่ใฝ่สูงหรือไม่นั้นยังไม่แน่ใจ!

ดังนั้นคำพูดของไป๋เหยียนเฟยจึงทำให้เซิ่งฟางสี่ตระหนักดี!

“ฮองเฮา โปรดวางพระทัยได้ ตระกูลเซิ่งจะทุ่มเทอย่างเต็มที่พ่ะย่ะค่ะ!”

“ส่วนความรุ่งเรืองและความมั่งคั่งนั้นกระหม่อมไม่เคยคิดมาก่อน หลังจากผ่านเรื่องราวมากมาย เพียงแค่ลูกหลานตระกูลเซิ่งคู่ควรรับใช้ท่านก็เพียงพอแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

คำพูดของเซิ่งฟางสี่ฟังดูค่อนข้างจริงใจ!

ไป๋เหยียนเฟยฟังแล้วก็พยักหน้า