บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1196

หลังจากได้ฟังเซิ่งฟางสี่พูดเช่นนี้ ไป๋เหยียนเฟยก็หรี่ตาลงพลางยกยิ้ม

ความจริงนางเข้าใจสิ่งที่เซิ่งฟางสี่ต้องการจะพูดอยู่แล้วในใจ!

แต่นางยังคงถาม

“เซิ่งฟางสี่ เจ้าบอกมาสิว่าเหตุใดข้าจึงควรให้เจ้าดำรงตำแหน่งขุนนาง หากข้าเดาไม่ผิด การสิ้นพระชนม์ของฮ่องเต้ผู้ล่วงลับมีความเกี่ยวข้องกับตระกูลเซิ่งของเจ้าใช่หรือไม่?”

หลังจากที่ไป๋เหยียนเฟยพูดจบ เซิ่งฟางสี่ก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพูดต่อ

“ฮองเฮา กระหม่อมเคยทำสิ่งผิดพลาดไปในอดีต แต่ในสถานการณ์ปัจจุบันนี้ ตระกูลไป๋ได้เอาชนะตระกูลเซิ่งแล้วและพลังอำนาจของพวกเขาจะแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ!”

“ฮองเฮา กระหม่อมทราบว่าท่านเกลียดชังตระกูลเซิ่ง แต่กระหม่อมต้องบอกว่าทหารสี่หมื่นนายของตระกูลเซิ่งนั้นยังคงมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อต้าเย่!”

“แม้ว่าท่านจะสังหารพวกกระหม่อม ท่านจะได้ความสาแก่ใจ แต่ตระกูลไป๋ย่อมมีความสุขมากกว่าอย่างแน่นอนใช่หรือไม่?”

เซิ่งฟางสี่รีบอธิบายทันควัน แต่ไป๋เหยียนเฟยไม่ตอบสนอง เพราะนางย่อมเข้าใจเรื่องนี้ดี!

“ฮองเฮา มาร่วมพลังกันเถิดพ่ะย่ะค่ะ ตระกูลเซิ่งยินดีที่จะพยายามอย่างดีที่สุดเพื่อช่วยท่านปกป้องต้าเย่ และเป็นไปไม่ได้เลยที่จะต่อสู้แย่งชิงแผ่นดินอีกในอนาคต!”

“เพราะท่านเองย่อมทราบดีกว่ากระหม่อมว่าตระกูลไป๋กำลังคิดกระทำการอะไรอยู่ และท่านก็ทราบดีกว่ากระหม่อมว่าพวกเขาต้องการให้สถานการณ์เป็นไปในทิศทางใด!”

“ไป๋เจิ้นถังเป็นคนที่มีความทะเยอทะยานอย่างมาก สิ่งที่เขาต้องการจะต้องเป็นการครองโลกอย่างแน่นอน เนื่องจากตระกูลเซิ่งของพวกกระหม่อมแตกพ่ายไป เป้าหมายแรกที่พวกเขานึกถึงย่อมต้องเป็นต้าเย่!”

“ตอนนี้พวกเขาครอบครองทั้งสี่ดินแดนและแข็งแกร่งขึ้นทุกวัน สุดท้ายต้าเย่และตระกูลไป๋ก็จะต้องต่อสู้กันอยู่ดี!”

“ถ้าวันนั้นมาถึง ต้าเย่จะต้องตกอยู่ในอันตรายพ่ะย่ะค่ะ!”

เซิ่งฟางสี่กล่าวด้วยสีหน้าหมองเศร้า!

เป็นเพราะเขาคิดเรื่องนี้อย่างชัดเจนแล้วจึงมาพบไป๋เหยียนเฟย!

ไม่มีใครต้องการความช่วยเหลือจากเขามากไปกว่าไป๋เหยียนเฟย!

ไป๋เหยียนเฟยยกยิ้มเมื่อได้ฟังดังนั้น

“จริงหรือ? ข้ายอมรับว่าทหารสี่หมื่นนายของเจ้านั้นเก่งกาจจริง ๆ แต่ด้วยความช่วยเหลือของเจ้า ข้าจะสามารถครองโลกนี้ได้หรือไม่?”

ไป๋เหยียนเฟยไม่เคยลืมความปรารถนาสุดท้ายของฮ่องเต้ซิงหลง!

นั่นคือต้าเย่ต้องอยู่เย็นเป็นสุข!