บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1202

เมื่อเซิ่งตงฉยงได้ฟังคำพูดนี้ก็สูดลมหายใจเข้าลึก

แม้ว่าเขาจะเกลียดหวังหยวนมาก แต่เซิ่งตงฉยงก็รู้ดีว่าสิ่งที่อู๋หลิงพูดนั้นเป็นความจริง!

ความสามารถของหวังหยวนนั้นไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะเทียบได้!

และสิ่งที่ทำให้เซิ่งตงฉยงสงสัยมากที่สุดก็คือเหตุใดเขาจึงไม่มีความคิดที่จะครอบครองแผ่นดิน!

ไม่เช่นนั้นตระกูลไป๋คงจะถูกกำจัดไปนานแล้ว!

ทั้งสองร่ำสุราด้วยกันเป็นเวลานานและพูดคุยกันมากมาย

หากไม่นับเรื่องสถานะและปัญหาอื่น ๆ อู๋หลิงและเซิ่งตงฉยงก็รู้สึกเห็นอกเห็นใจซึ่งกันและกัน!

ทั้งสองเป็นวีรบุรุษในยุคนี้ เมื่อเทียบกับหวังหยวนแล้ว พวกเขาอาจจะหาจุดร่วมกันได้มากกว่า!

เพราะพวกเขากับหวังหยวนนั้นแตกต่างกันมาก!

แม้แต่ตอนที่อู๋หลิงเผชิญหน้ากับหวังหยวน เขาก็ยังไม่สามารถหาจุดร่วมได้เลย!

เพราะในใจของเขา เขาได้มองหวังหยวนเป็นสิ่งที่ไม่มีใครเทียบได้แล้ว แล้วเขาจะเกิดความรู้สึกเห็นอกเห็นใจได้อย่างไร?

ตระกูลไป๋ย่อมรับรู้การเปลี่ยนแปลงในต้าเย่แล้ว!

ไป๋เจิ้นถังสูดลมหายใจเข้าลึกแล้วมองไปยังไส้ศึกด้วยสายตาเย็นชา!

“เป็นไปตามคาด ต้าเย่ได้พิชิตตระกูลเซิ่งสำเร็จแล้ว!”

“จากนี้ไปตระกูลไป๋ของเราไม่เพียงแค่ต้องเผชิญหน้ากับต้าเย่เท่านั้น แต่ยังรวมถึงตระกูลเซิ่งด้วย!”

“เมื่อกองกำลังของทั้งสองฝ่ายรวมเข้าด้วยกัน แม้ว่าตระกูลไป๋ของเราจะชนะ แต่ผลประโยชน์ที่ได้รับก็ไม่ได้มากมายอย่างที่คิด!”

ไป๋เจิ้นถังอดไม่ได้ที่จะพูดออกมา แน่นอนว่าเขาสามารถมองสถานการณ์นี้ออก!

แม้จะดูเหมือนว่าตระกูลไป๋ของพวกเขาจะได้ดินแดนเพิ่มมาอีกหนึ่งและกำจัดตระกูลเซิ่งได้!

แต่แล้วอย่างไร?

ต้าเย่ยังคงมีสามดินแดน!

และยังได้ทหารเพิ่มขึ้นอีกสี่หมื่นนายด้วย!