บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1224

ขณะกำลังเตรียมการจัดงานประชุมกวีชิงหลงแห่งเมืองหลิง หวังหยวนก็คิดถึงปีนั้นที่มีการจัดงานประชุมกวีติ้งหลงไถ จู่ ๆ อ๋องถูหนานก็ได้ก่อกบฏขึ้นมา ในที่สุดเขาก็และอู๋หลิงก็ได้ไปปกป้องกำแพงด่านหลงโถว

ราวกับว่าเรื่องนี้เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานนี้!

แต่สรรพสิ่งยังเหมือนเดิม แต่คนเปลี่ยนไป ใครเล่าจะคิดว่าปัจจุบันสถานการณ์จะเป็นเช่นนี้!

ต้าเย่ในอดีตได้สูญสิ้นไปแล้วเพราะถูกแบ่งแยกออกเป็นดินแดนต่าง ๆ ตระกูลไป๋ครอบครองดินแดนสี่แห่ง ต้าเย่สามแห่ง ที่เหลือคือเขาและเมืองหวงฝ่ายละแห่ง!

แม้ว่าแผ่นดินจะถูกแบ่งออกเป็นสี่ส่วนแต่ก็สงบสุขมากขึ้นกว่าเดิม

นอกจากในใจของหวังหยวนจะกังวลเรื่องนี้แล้วก็ยังมีเรื่องอื่นอีก!

นั่นก็คือเรื่องซานไว่ซาน!

เมื่อหวังหยวนคิดถึงเรื่องนี้ก็รู้สึกว่าเวลาเริ่มกระชั้นชิดนัก!

“สามี กำลังคิดอะไรอยู่หรือ?”

ในเวลานี้หลี่ซื่อหานและสตรีอีกสองคนก็เดินเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้ม

หวังหยวนเหลือบมองพวกนางครู่หนึ่ง จากนั้นจึงกล่าวว่า “ไม่มีอะไร แค่คิดว่า... การเปลี่ยนแปลงในช่วงสองปีที่ผ่านมาช่างยิ่งใหญ่นัก...”

แม้ว่าภายนอกจะมีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา แต่ราวกับว่าเวลาภายในหมู่บ้านต้าหวังนั้นได้หยุดนิ่งไป

วันเวลาผ่านไปอย่างเรียบง่ายและราบรื่น สุขสบายใจยิ่งนัก

สตรีทั้งสามจึงไม่รู้สึกว่าโลกนี้มีความวุ่นวายมากเพียงใด

แต่สำหรับหวังหยวนกลับไม่คิดเช่นนั้น!

แต่ในใจของนางมีความสุขเพราะหวังหยวนรักนาง รักพวกนางทุกคน

ดังนั้นไม่ว่าชีวิตจะเป็นอย่างไร พวกนางก็จะอยู่เคียงข้างเขาเสมอ!

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วถอนหายใจ หวังหยวนก็ยกยิ้มและไม่พูดอะไรอีกแต่ในใจกลับมีความแน่วแน่ ไม่ว่าอย่างไรก็ตามจะต้องรักษาความสงบสุขนี้ไว้ให้ได้!

เมื่อถึงวันจัดงานประชุมกวีชิงหลง!

ในวันนี้ทั้งเมืองหลิงมีชีวิตชีวาอย่างยิ่ง!

โดยก่อนหน้านี้เมืองหลิงก็คึกคักเป็นพิเศษอยู่แล้ว นอกจากผู้คนท้องถิ่นเมืองหลิงแล้ว ยังมีคนจากต้าเย่ ต้าเป่ย หรือแม้แต่เมืองหวงและหมานอี๋มาร่วมงานประชุมกวีด้วย

แม้ว่าจะไม่เข้าร่วมงานประชุมกวี แต่ก็ต้องการใช้โอกาสนี้มาสำรวจดินแดนเมืองหลิง!