บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1278

เกาเล่อที่อยู่ด้านนอกได้ยินทุกสิ่งอย่างชัดเจน!

สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นเย็นชาในทันที!

“หงหยิ่ง... แท้จริงแล้ว... มีปัญหา!”

เกาเล่อพึมพำจบก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ ในใจเต็มไปด้วยความลังเลว่าจะฆ่านางเลยดีหรือไม่!

เพราะนางเป็นหญิงสาวที่เพิ่งแต่งงานกับสามี ทั้งที่ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันมาเป็นเวลานาน แต่กลับไม่ยอมให้ร่วมหอ ทั้งยังถึงขั้นทำให้สามีหมดสติด้วย!

ค่ำคืนแรกหลังแต่งงานมีค่าดั่งทอง หากไม่ทำจะถือเป็นลางไม่ดี!

เหตุใดนางจึงต้องทำให้เฉินอวิ๋นจื้อหมดสติด้วย?

หลังจากสงสัยเพราะประเด็นนี้แล้ว เขาก็แอบจากไปอย่างเงียบเชียบ

หลังจากเกาเล่อกลับไปแล้ว ก็เล่าเรื่องนี้ให้หวังหยวนฟัง!

หวังหยวนได้ฟังเช่นนั้นก็ขมวดคิ้วมุ่นในทันที!

“ทุบเฉินอวิ๋นจื้อจนหมดสติหรือ!”

เรื่องนี้ทำให้สีหน้าของหวังหยวนไม่ดีเลย!

แม้ว่าเขาจะไม่ใช่คนในโลกนี้ แต่เขาก็เข้าใจดีว่าในโลกนี้คืนแรกแห่งการแต่งงานมีความสำคัญอย่างยิ่ง ในคืนนี้ตราบใดที่ทั้งสองยินยอมแต่งงานกัน ก็ย่อมไม่มีใครไม่เต็มใจ!

แน่นอนว่าเว้นแต่จะมีสถานการณ์พิเศษ แต่ทั้งสองต่างก็แต่งงานด้วยความสมัครใจ และยังดื่มสุรากระดูกเสือร่วมกันด้วย ก็ยิ่งน่าจะได้ร่วมสุขกันในคืนเข้าห้องหอ!

แต่หงหยิ่งกลับทุบเฉินอวิ๋นจื้อจนหมดสติ เห็นได้ชัดว่าสตรีผู้นี้ไม่ต้องการมีความสัมพันธ์ทางกายกับเฉินอวิ๋นจื้อตั้งแต่แรก!

หวงเจียวเจียวก็ได้ยินเช่นกัน สีหน้าของนางก็ไม่สู้ดีนัก!

หากเป็นเช่นนี้ ก็แสดงหญิงสาวคนนี้ต้องมีบางอย่างผิดปกติเป็นแน่!

นางเป็นผู้หญิงย่อมเข้าใจผู้หญิงด้วยกัน!

ต้องรู้ไว้ว่าหากไม่ต้องการการแต่งงานจริง ๆ นางอาจจะทำเช่นนี้กับสามีของตนเอง!

แต่ตราบใดที่ไม่ใช่ว่าไม่ต้องการเลย หรือไม่ได้เกลียดชังชายหนุ่มคนนี้ก็ไม่น่าจะขัดขืน!

เพราะสตรีล้วนมีชีวิตอยู่เพื่อสามีของตน!

สามีเป็นดั่งสวรรค์ คืนแรกแห่งการแต่งงานนี้มีความสำคัญที่สุด หากไม่ทำเรื่องนี้แล้วถูกส่งกลับไปยังบ้านเกิดก็จะถูกคนหัวเราะเยาะได้!

“ดีแล้ว ข้าอยู่ที่นี่ เจ้าอยู่ที่นี่ เขาก็อยู่ที่นี่ จะได้ไม่สามารถลงมือทำอะไรได้!”

เกาเล่อยกยิ้ม การส่งพวกเขาไปที่นั่นเป็นวิธีที่ง่ายที่สุดในการแก้ไขเรื่องนี้!

ต้องรู้ว่าเมืองหวงมีปัญหาอยู่มากมาย และอาจจะมีความวุ่นวายเกิดขึ้น หากยังปล่อยให้หญิงสาวที่มีเจตนาร้ายคนนี้อยู่ที่นี่ แอบแฝงตัวอยู่ข้างกายหวังหยวน จะทำให้เขาสบายใจได้อย่างไร?

ดังนั้น...

การส่งพวกเขาไปที่นั่นจึงเหมาะสมที่สุด!

“ดีมาก เรื่องนี้เจ้าไปจัดการได้เลย!”

หวังหยวนหัวเราะ หากตัดสินใจแล้วก็ไม่มีอะไรต้องพูดอีก!

หากไม่เห็นแก่หน้าเฉินอวิ๋นจื้อ หวังหยวนคงจะฆ่าหญิงสาวคนนี้ไปนานแล้ว!

แม้ว่าจะไม่กล้ารับประกันว่าหญิงสาวคนนี้มีความคิดชั่วร้าย แต่ในเวลานี้ไม่ใช่เวลาที่จะมีเมตตา!

และต่อให้หวังหยวนจะไม่พูด เกาเล่อก็จะลงมืออยู่ดี!

จะปล่อยภัยคุกคามแฝงเร้นอย่างคนที่มีเจตนาร้ายให้แฝงตัวอยู่ข้างกายพวกเขาไว้ได้อย่างไร?