บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1301

หลังจากที่หวังหยวนพูดจบ ทั้งเฉินอวิ๋นจื้อและหงหยิ่งก็ต่างตกตะลึง

พวกเขาทั้งสองย่อมไม่รู้ว่าหวังหยวนต้องการจะสื่ออะไร แต่ก็ยังพยักหน้า

“เหล่าเฉิน เจ้ากับแม่นางหงหยิ่งยังมีหนทางที่จะเดินโดยไม่จำเป็นต้องตาย”

เมื่อหวังหยวนพูดจบ หงหยิ่งก็ตกตะลึงไปครู่หนึ่ง และมองหวังหยวนด้วยความสงสัย

“แม่นางหงหยิ่ง ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังคิดอะไรอยู่ เจ้าคิดว่าเหตุใดข้าจึงจะปล่อยเจ้าไป เหตุผลก็ยังคงเป็นเหตุผลเดิม เฉินอวิ๋นจื้อเป็นพี่น้องของข้า ข้าหวังให้พี่น้องของข้ามีความสุข”

“หากวันนี้เจ้าไม่มีความรู้สึกใด ๆ ต่อพี่น้องของข้า พูดตามตรงข้าก็จะฆ่าเจ้า แม้ว่าพี่น้องของข้าจะเกลียดข้า ข้าก็ไม่สนใจ”

“แต่ข้าเห็นได้ว่าเจ้าเองก็มีความรู้สึกต่อพี่น้องของข้า ดังนั้นข้าจึงคิดว่าควรจะต่อสู้เพื่อพวกเจ้าทั้งสอง!”

“สิ่งที่เจ้ากังวลก็คือตระกูลเซิ่ง”

“ผู้ที่ตระกูลเซิ่งส่งมาในครั้งนี้ตายหมดแล้ว ไม่มีใครรอดชีวิต ดังนั้นความเป็นความตายของเจ้าจึงไม่มีใครรู้!”

เมื่อหวังหยวนพูดจบ หงหยิ่งก็ตกใจแต่ก็ยังคงลังเล

“ข้า... ข้า...”

นางต้องการจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ไม่ได้พูดออกมา ส่วนหวังหยวนยกยิ้ม

“เจ้าไม่ต้องพูดอะไรหรอก ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังคิดอะไรอยู่ เจ้าคิดว่านี่เป็นการทรยศต่อเซิ่งตงฉยง พูดตามตรงคือไม่มีงานเลี้ยงใดที่ไม่เลิกรา เจ้าทำได้ดีแล้ว เจ้าคู่ควรกับเขาแล้ว ดังนั้นไม่ต้องแบกรับภาระมากเกินไปเลย”

“และตอนนี้เจ้าต้องการทำเพื่อตัวเองบ้างหรือไม่!”

“เจ้าต้องการใช้ชีวิตอยู่อย่างหวาดกลัวต่อไป หรือว่าต้องการเป็นคนธรรมดา ใช้ชีวิตที่เรียบง่าย ตื่นนอนตอนพระอาทิตย์ขึ้น และเข้านอนตอนพระอาทิตย์ตก”

“หากเจ้าต้องการ ข้าสามารถช่วยเจ้าได้!”

หวังหยวนมองหงหยิ่งแล้วถามประโยคนี้!

เมื่อหงหยิ่งได้ยินเช่นนั้นก็ตกใจและอดไม่ได้ที่จะพูดว่า “ท่าน...ท่านสามารถช่วยข้าได้จริงหรือ?”

หงหยิ่งต้องการชีวิตเช่นนั้นจริง ๆ!

“แน่นอน เหล่าเฉิน เจ้าพานางไปที่หมู่บ้านต้าหวังเถิด”

หวังหยวนพูดทันที เมื่อเกาเล่อได้ฟังดังนั้นก็ตกใจ!

“หมู่บ้านต้าหวัง คุณชาย... นาง... อย่างไรเสียก็...”

หากตายแล้ว...

ก็ฝึกคนใหม่มาแทน!

ตระกูลเซิ่งไม่เคยหยุดฝึกคนอย่างนาง!

แต่หวังหยวนดูเหมือนจะแตกต่างออกไป!

แม้ว่าเขาจะเป็นผู้มีอำนาจและควบคุมผู้คนมากมาย แต่เขาก็...

ปฏิบัติกับทุกคนอย่างจริงใจ!

ในสายตาของหงหยิ่ง เฉินอวิ๋นจื้อและนางก็เหมือนกัน เป็นเพียงหมาก เป็นเพียงเครื่องมือ นางเป็นเครื่องมือสังหาร ส่วนเขาเป็นเครื่องมือในการรวบรวมข่าวกรอง!

ไม่มีใครสูงส่งกว่าใคร ต่างเหมือนกัน!

แต่ในวันนี้...

หลังจากได้ยินคำพูดของหวังหยวน นางจึงพบว่าหวังหยวนตั้งใจทำเพื่อเฉินอวิ๋นจื้อจริง ๆ!

ไม่ใช่เพียงแค่พูดด้วยลมปาก!