บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1300

รู้เพียงแค่ว่า...

ต้องทำภารกิจให้สำเร็จ!

ภารกิจแล้วภารกิจเล่า!

บางทีอาจเพื่อให้ได้มาซึ่งการยอมรับจากชายคนนั้น หรืออาจเพื่อเติมเต็มความปรารถนาของชายคนนั้น

แต่ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม นางได้ผ่านความเป็นความตายมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน ในที่สุดก็มาถึงวันนี้

เฉินอวิ๋นจื้อกล่าวว่านางทำให้เขาได้เกิดใหม่เป็นครั้งที่สาม!

แล้วตัวนางเองล่ะ?

เมื่อได้อยู่ร่วมกับเฉินอวิ๋นจื้อ นางได้สัมผัสอย่างแท้จริงว่าชีวิตที่เรียบง่ายคืออะไร!

แม้ว่าจะไม่ร่ำรวยนักแต่ก็อิ่มท้องและอบอุ่น ไม่เคยมีเรื่องใดให้ต้องกังวล!

กล่าวโดยแท้จริง คือนางชื่นชอบชีวิตและเพลิดเพลินกับชีวิตเช่นนี้มาก!

แต่นางก็รู้ว่า...

สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่ของนาง...

นางเหนื่อยล้า นางไม่รู้ว่าจะเลือกอย่างไร ดังนั้น...

นางจึงเลือกที่จะตาย!

ตายแล้วจึงจะจบ!

เมื่อตายแล้ว บางทีอาจจะหลุดพ้นได้อย่างแท้จริง!

“เฉินอวิ๋นจื้อ เจ้าฆ่าข้าเถิด ข้าไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว ข้าเหนื่อยมาก...”

“จริง ๆ นะ ข้าเบื่อหน่ายชีวิตในตอนนี้ ข้าเกลียดตัวเองในตอนนี้...”

“ขอร้องล่ะ ฆ่าข้าเถิด หากชาติหน้ามีอยู่จริง ข้า... ข้ายินดีจะอยู่กับเจ้า...”

จู่ ๆ หงหยิ่งก็เอ่ยขึ้น เมื่อเฉินอวิ๋นจื้อได้ฟังดังนั้นก็มองหน้าหงหยิ่ง เขาเข้าใจดีว่าหงหยิ่งไม่ได้พูดเล่น

“แม้ว่าการตัดสินใจนี้จะทำให้ข้ารู้สึกผิดต่อคุณชาย แต่คุณชายเป็นคนใจกว้าง ท่านจะต้องเข้าใจข้า...”

เฉินอวิ๋นจื้อกล่าวพลางหยิบมีดออกมา

ทันใดนั้นหวังหยวน เกาเล่อ และหวงเจียวเจียวก็เดินเข้ามาด้วยสีหน้าไม่พอใจ

“เหล่าเฉิน เจ้าเป็นอะไรไป?”

เกาเล่อเอ่ยขึ้นทันที อดที่จะต่อว่าไม่ได้

เขาคิดว่าการตายเพราะผู้หญิงคนเดียวนั้นไม่คุ้มค่าเลย!

ยิ่งไปกว่านั้น คือนางยังเป็นคนเลวด้วย เป็นศัตรูของพวกเขา!

กลับเป็นหวังหยวนที่โบกมือแล้วกล่าวว่า “เหล่าเฉิน เจ้าอย่าเพิ่งตาย พวกเจ้าทั้งสองฟังข้าพูดสักสองคำก่อนได้หรือไม่?”

หวังหยวนไม่อยากให้พวกเขาตาย แน่นอนว่าเขาก็ยังประทับใจในความรู้สึกของพวกเขาอยู่!

จึงไม่อยากให้พวกเขาเสียใจเลย!