บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 436

โจรชุดเขียวมาจากทุกทิศทุกทาง!

เมื่อผิงเจี้ยนนอนอยู่บนพื้น สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปมาก เขาอยากหนีออกไปทันที แต่แล้วเขาก็เห็นครอบครัวฉินที่กำลังหวาดกลัว เขาจึงกัดฟันหยิบศพขึ้นมา แล้วโยนออกไปจากลานบ้านทีละคน!

หงเยี่ยขมวดคิ้วและพูดว่า “อาเจี้ยน พวกโจรชุดเขียวมาแล้ว ท่านกำลังทำอะไรอยู่!”

“มีศพอยู่ในบ้าน โจรชุดเขียวโกรธมากแล้ว พวกเขาจะตายกันทั้งครอบครัว!”

ผิงเจี้ยนมีสีหน้าเคร่งขรึม “เจ้ากลับไปบอกนายท่านว่าข้าอยู่ที่ไหน ข้าจะอยู่สู้ต่อเอง!”

หงเยี่ยขมวดคิ้ว “อาเจี้ยน พวกเรามาด้วยกัน หากจะไปก็ต้องไปด้วยกัน!”

ในฐานะโจร สิ่งที่สำคัญที่สุดคือความภักดี และไม่ทิ้งเพื่อนโจรไว้ข้างหลัง!

“เราอาจหนีออกไปได้ แต่ครอบครัวของพวกเขาล่ะ?”

ผิงเจี้ยนชี้ไปที่ครอบครัวของซานฮั่วฉิน

หากพวกเขาไม่มาคืนนี้ แม้ว่าภรรยาของต้าโก่วอาจจะถูกย่ำยี แต่ทั้งครอบครัวก็คงไม่ตาย!

การเคลื่อนไหวของพวกเขาทำให้เรื่องยิ่งแย่ลง!

หงเยี่ยแทบสำลัก!

โจรแปดคนเสียชีวิตที่นี่ เมื่อทั้งสองจากไป ซานฮั่วฉินก็จะต้องตาย

“กลับไปบอกนายท่านว่าการได้ติดตามแม่ทัพมู่และเขา เป็นบุญที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของข้า!”

วางดาบราชวงศ์ถัง และชุดเกราะสีดำจากในกระเป๋าลงข้างกาย ผิงเจี้ยนคว้าดาบแล้ววิ่งออกไป!

“ติดตามแม่ทัพมู่!”

หงเยี่ยไม่อยากจะเชื่อเลย เมื่อเห็นชุดเกราะสีดำจากกระเป๋า ดวงตาคู่งามของนางก็ฉายแววตกตะลึง!

ติดตามแม่ทัพมู่และมีชุดเกราะสีดำนี้ ความจริงแล้วอาเจี้ยนเป็นทหารผ่านศึกเกราะทมิฬ

แต่ไม่นานมานี้ แม่ทัพหนุ่มได้ส่งสัญญาณเรียกทหารผ่านศึกเกราะทมิฬ และเอาชนะชาวหวงในเมืองจิ่วซานได้!

อาเจี้ยนกลับมาจากเมืองจิ่วซาน พร้อมกับเจ้าโจรชั้นต่ำคนนั้น แสดงว่าเขาก็เข้าร่วมศึกครั้งนั้นด้วย!

เขาจะติดตามเจ้าโจรชั้นต่ำนั้นได้อย่างไร?

เจ้าโจรชั้นต่ำนั่นจะเทียบได้กับแม่ทัพมู่ได้อย่างไร

ผิงเจี้ยนยืนอยู่หน้ากองศพโจร ปักดาบลงกับพื้นเพื่อทรงตัว และหลับตาพักจิตใจ!

โจรชุดเขียวรุมเข้ามา เมื่อเห็นท่าทีของพวกเขาก็หวาดกลัว ไม่กล้าก้าวไปข้างหน้า

ไม่นานเฮยเมี่ยนจินกังก็ขี่ม้ามา เขาเหลือบมองผิงเจี้ยน แล้วเยาะเย้ย “กล้าดีอย่างไรมาฆ่าคนของข้า แล้วยังกล้าอยู่ที่นี่อีก! พี่น้องทั้งหลาย ฟันมันเลย!”

“ฆ่า!”

ผิงเจี้ยนพูดเสียงดัง “ใครทำผิดคนนั้นรับผิดชอบ ข้าไม่อยากลากพวกเขามารับกรรมด้วย! หากพวกเจ้าฆ่าข้า ต้องไม่สร้างปัญหาให้พวกเขาอีก!”

โจรทั้งกลุ่มจ้องมองผิงเจี้ยนด้วยความสับสน หลายคนอดไม่ได้ที่จะชื่นชมเขาจากก้นบึ้งของหัวใจ!

ไม่ว่าใครก็ชอบคนที่มีน้ำใจยิ่งใหญ่!

“เอาล่ะ ข้าสาบานกับเจ้าว่าข้าจะไม่ทำให้ครอบครัวของพวกเขาต้องอับอาย!”

เฮยเมี่ยนจินกังยกสองนิ้วชี้ขึ้นไปบนฟ้า “ข้าเคารพเจ้าในฐานะลูกผู้ชาย แต่เจ้าไม่ควรฆ่าพี่น้องของข้า ข้าจะให้คนส่งเจ้าไปอย่างไม่ทรมาน!”

เคร้ง!

ผิงเจี้ยนโยนดาบทิ้งไป แล้วหลับตานั่งลงยอมแพ้

เฮยเมี่ยนจินกังขยิบตา แล้วโจรชุดเขียวก็เดินเข้าไปพร้อมกับดาบเล่มใหญ่

ดาบถูกยกขึ้นสูง ขณะที่กำลังจะถูกฟันลงไป หงเยี่ยก็รีบวิ่งออกมา “หยุดนะ พวกเจ้าฆ่าเขาไม่ได้ พวกเจ้ารู้หรือไม่ว่าเขาเป็นใคร!”

เอ๊ะ!

สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่หงเยี่ย โจรหลายคนอดไม่ได้ที่จะตาเป็นประกาย!

สตรีผู้นี้งดงามนัก เอวบาง ขายาว หน้าสวย แถมเปี่ยมไปด้วยพลัง!

ดวงตากลมโตของเฮยเมี่ยนจินกังเบิกกว้างเท่าระฆังทองแดง