บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 444

“อะไรนะ เขาหรือ!”

ดวงตาของเหลิ่งอวิ๋นมืดมน จิตสังหารฉายชัด

เจ้าหน้าหล่อคนนั้น อาศัยความสามารถในการเขียนบทกวีชั้นเลว เขาไม่เพียงแต่ล่อลวงคุณหนูใหญ่ก่อนหน้านี้เท่านั้น ตอนนี้แม้แต่น้องหงเยี่ยก็ยังตกอยู่ในเงื้อมมือของเขา!

เขาสมควรตายจริง ๆ!

หงเยี่ยกล่าวว่า “พี่ชิงเมี่ยน ดูเหมือนว่าท่านจะรู้จักเขา!”

เหลิ่งอวิ๋นหัวเราะเบา ๆ “ข้าเคยได้ยินชื่อของเขามาก่อน แต่ข้าไม่เคยพบเขาด้วยตนเอง เนื่องจากเขาเป็นเพื่อนของเจ้า ข้าย่อมเปิดทางให้!”

“พี่ชิงเมี่ยน ท่านเข้าใจผิดแล้ว เขาไม่ใช่เพื่อนของข้า นี่เป็นเพียงข้อตกลงระหว่างข้ากับเขาเท่านั้น!”

หงเยี่ยอธิบายและหันกลับมา “อาเจี้ยน ทุกอย่างได้รับการตัดสินแล้ว และข้อตกลงระหว่างข้ากับเขาก็เสร็จสมบูรณ์แล้ว ท่านสามารถกลับไปบอกเขาได้ ส่วนข้าจะกลับไปอีเซี่ยนเทียนด้วยตัวเอง”

ผิงเจี้ยนกำหมัดแน่นแล้วหันหลังกลับ!

ต้องรีบกลับไปโดยเร็ว เพื่อบอกนายท่านว่าคำสัญญาของชิงเมี่ยนโช่วผู้นี้ไม่น่าเชื่อถือ เพราะสัมผัสได้ถึงจิตสังหารของเขา!

“เถียนชี เจ้าจงออกไปบอกพี่น้องทั้งหลาย ว่าอย่าทำให้ชายชื่อหวังหยวนต้องลำบาก!”

เหลิ่งอวิ๋นหันไปออกคำสั่ง ดวงตาของเขาเหี้ยมเกรียม ขณะเหลือบมองผิงเจี้ยน

“รับบัญชาขอรับ!”

ปรากฏว่าเถียนชี นายท่านรองของหุบเขาชิงหลง เข้าใจสิ่งที่เขาต้องการจะสื่อ แล้วรีบออกไปพร้อมกับกลุ่มคนที่มีจิตสังหารชัดเจน

การประชุมเสร็จสิ้น!

หงเยี่ยพักที่หุบเขาชิงหลง ในขณะที่เสี่ยวไท่ซุ่ยและเฮยเมี่ยนจินกังลังเลที่จะจากไป

หลังจากจัดที่พักให้หงเยี่ยแล้ว เหลิ่งอวิ๋นก็กลับมาที่บ้าน แล้วชักดาบฟันลงบนโต๊ะ!

โครม!

“...”

เหลิ่งอวิ๋นขมวดคิ้วขณะยืนนิ่ง

ไม่นานมานี้ กลุ่มโจรของเขาไม่อาจเอาชนะทหารในเมืองหล่งหนานได้ ไม่ต้องพูดถึงกองทัพชายแดน ที่นำโดยแม่ทัพหนุ่มผู้เปี่ยมอำนาจ เขาต้องใช้เวลาฝึกกองทหารก่อน!

“ท่านขุนพล!”

เถียนชีที่เพิ่งจากไปเมื่อครู่นี้ กลับมาในสภาพร่างกายเต็มไปด้วยเลือด ยืนถือดาบราชวงศ์ถัง แล้วพูดอย่างตื่นเต้น “จับตัวผิงเจี้ยนได้แล้ว วรยุทธของเขาทรงพลังมาก และอาวุธวิเศษนี้ก็สามารถตัดเหล็กได้เหมือนตัดโคลน เขาฆ่าพี่น้องของเราไปมากกว่าสามสิบคน พวกเราจับตัวเขาได้หลังจากที่เขาหมดแรง!”

ชิ้ง!

เขาคว้าดาบราชวงศ์ถัง แล้วดึงมันออกจากฝัก นำออกมาวางบนโต๊ะ ดวงตาของเหลิ่งอวิ๋นเป็นประกาย “ดี สมกับเป็นอาวุธวิเศษจริง ๆ ฝังพี่น้องทั้งหลาย และมอบเงินบำนาญให้กับครอบครัวของพวกเขา ส่วนผิงเจี้ยน อย่าเพิ่งฆ่าเขา พาตัวเขาไปขังไว้ให้แน่นหนา อย่าให้ขุนพลหงเยี่ยรู้เรื่องนี้!”

“รับบัญชาขอรับ!”

เถียนชีประสานมือ แล้ววิ่งจากไป!