บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 476

หลังจากส่งหูเมิ่งอิ๋งออกไปแล้ว หวังหยวนที่กำลังจะนอน ต้าหู่เคาะประตูแล้วพูดว่า "พี่หยวน หงเยี่ย, อู่จั้งโหว และเซี่ยซานหู่พาคนจากหุบเขาชิงหลงมาที่นี่ พวกเขาอยากมาขอพบและมาคุยกับพี่"

หวังหยวนขมวดคิ้ว "คนนอกไม่มีใครรู้สินะ!"

แม้ว่าโจรพวกนี้จะไม่โด่งดังเท่าเหลิ่งอวิ๋น แต่พวกเขาก็เป็นโจรเช่นกัน

ตอนนี้ไม่ว่าจะเป็นการทำหยกเนื้อแก้วและเหมือนถ่านหินที่ใช้ทำเหล็กล้วนอยู่ในพื้นที่สันเขาเชียนเฮ่อ

เว้นแต่พวกโจรภูเขาเหล่านี้ไม่ยอมจำนน พวกหยกเนื้อแก้ว เหมืองถ่านหิน เมืองทางตอนใต้ก็ทำได้ไม่สะดวกนัก

"ไม่มีขอรับ!"

ต้าหู่กล่าวว่า "พวกเขามาตอนฟ้ามืด ข้าขอให้ลุงฉางเซิงจัดการให้ สมาชิกกลุ่มคุ้มกันและพวกทหารปลดประจำการไม่รู้เรื่องนี้!"

“เจ้าทำได้ดีมาก!”

หวังหยวนตบไหล่ต้าหู่และพยักหน้า "ให้พวกเขาเข้ามาเถอะ!"

ตามความสัมพันธ์ที่สนิทสนมกันนั้น สมาชิกของกลุ่มคุ้มกันเดิมทีเป็นแกนนำหลักของหวังหยวน!

แต่ในความเป็นจริงนั้น คนที่หวังหยวนไว้วางใจมากที่สุดคือทหารผ่านศึกเกราะทมิฬ!

คนเหล่านี้เพื่อแม่ทัพมู่แล้ว ยอมละทิ้งผลประโยชน์ และยังคงไม่เปิดเผยชื่อมาจนถึงทุกวันนี้

คุณสมบัติได้รับการตรวจสอบแล้ว

แม้ว่าสมาชิกคุ้มกันจะมาจากบ้านเกิดเดียวกัน แต่พวกเขาก็มีผลประโยชน์ที่เข้ามาเกี่ยวข้อง ดังนั้นพวกเขาจึงทำงานอย่างหนักเพื่อหวังหยวน

แต่ถ้าให้ทำเรื่องต้องห้ามบางอย่างที่ราชสำนักสั่งห้ามไว้ พวกเขาในตอนนี้คงไม่กล้าทำแน่!

สำหรับทหารผ่านศึก แม้ว่าพวกเขาจะชื่นชมหวังหยวนและว่ากันว่าเขาเป็นคนดี แต่พวกเขาก็ยังต้องเห็นสิ่งต่าง ๆ ก่อน

ไม่นานหลังจากนั้น หงเยี่ย, อู่จั้งโหว,เซี่ยซานหู่,เสี่ยวไท่ซุ่ย, เฮยเมี่ยนจินกัง, เถียนชี อดีตรองหัวหน้าของหุบเขาชิงหลง และอาจารย์จ้าวหลังค่อม จ้าวป๋อเซียทั้งหมดต่างก็มาถึงแล้ว

“คารวะท่านเสนาธิการทหาร!”

ทั้งกลุ่มประสานหมัดทำความเคารพ!

หงเยี่ยมุ่ยปากเล็ก ๆ ของนาง และมองไปที่หวังหยวนอย่างขุ่นเคือง ด้วยใบหน้าขึ้นสีเล็กน้อย

ท่าทางเช่นนี้ทำให้เสี่ยวไท่ซุ่ย, เฮยเมี่ยนจินกัง, เถียนชี ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง ๆ ออกมา มีเพียงจ้าวป๋อเซียว อาจารย์จ้าวหลังค่อมเท่านั้นที่แอบมองพิจารณาหวังหยวน!

“ท่านเสนาธิการทหาร!”

อู่จั้งโหวกำหมัดของเขาแล้วพูดว่า "หุบเขาชิงหลง เขาไป่หู และภูเขาเฮยสรงได้ตัดสินใจที่จะรวมตัวเข้าด้วยกันแล้ว จากนี้ไป หงเย่ น้องสาวของข้าจะเป็นหัวหน้าค่าย พวกเราจึงมาหาท่านเสนาธิการทหาร เพื่อคารวะวีรบุรุษที่ไม่มีใครเทียบได้ ผู้ปราบปรามชาวหวง วีรบุรุษที่ยิ่งใหญ่ของต้าเย่!”

“ใช่ ใช่ พวกเรามาคารวะท่านเสนาธิการทหาร!”

เสี่ยวไท่ซุ่ย, เฮยเมี่ยนจินกัง, เถียนชี พยักหน้ารัวหมดมาดในฐานะราชาแห่งขุนเขาอย่างสิ้นเชิง

ชื่อเป็นตัวบ่งบอกตัวบุคคล เมื่อได้เห็นหวังหยวนสั่งอู่จั้งโหว และลงมือฆ่าชิงเมี่ยนโช่วในครั้งเดียว ทั้งสามคนก็หวาดกลัวเป็นอย่างยิ่ง

หวังหยวนดูเหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้ม "อู่จั้งโหว เจ้าเสี่ยงหัวขาดมาที่เมืองฝู เพื่อจะพูดเรื่องไร้สาระเช่นนี้น่ะรึ!"

"ข้า!"

อู่จั้งโหวขำอย่างเขินอาย และหงายไพ่ของเขาขึ้นมา "ข้าปิดบังท่านเสนาธิการทหารไม่ได้เลยจริง ๆ ที่จริงหงเยี่ยอยากพบท่าน!"