บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 575

“พวกเจ้าทุกคนได้ยินแล้วสินะ พวกเจ้ายังอยากจะปกป้องเขาอยู่ไหม?”

เผยเซียนเจิ้งพูดอย่างเชิ่ดหน้า: "เขาสังหารเจ้าหน้าที่ไปห้าคน โทษหนักถึงขั้นตัดหัวริบทรัพย์!"

“ตัดหัวริบทรัพย์!”

วังไห่เทียนสะบัดแขนเสื้ออย่างเหยียดหยาม และเดินไปหาสายตรวจทั้งสิบห้าคน: "ข้าขอถามหน่อย ทำไมน้องหมิงถันถึงได่ฆ่าผู้ตรวจการเฉียว และสายสืบทั้งสี่คนด้วย!"

"หึหึ!"

เผยเซียนกำลังเยาะเย้ยอยู่ในห้องโถงศาล!

ตาเฒ่าคนนี้เพ้อเจ้อมาก เขาคิดจะหาความจริงจากปากของพวกเขารึ

“เรียนท่านอาจารย์ ผู้ตรวจการเฉียวพาลูกน้องสี่คนของเขาไปสังหารครอบครัวของเยี่ยเทียน กระทำการดูหมิ่นภรรยาและสาวใช้ของเขา ท่านหมิงถันโกรธมากจนเสียการควบคุมตัวเอง และสังหารพวกเขาไปห้าคน!”

สายตรวจคนหนึ่งพูดออกมาและอีกคนก็พยักหน้า

“เจ้าพูดเรื่องไร้สาระอะไรออกมา!”

เผยเซียนเจิ้งหน้าถอดสี เขาจ้องมองไปที่คนทั้งสิบห้าคนแล้วตะโกนว่า: "ใครยุยงให้พวกเจ้าใส่ผู้ตรวจการเฉียว เจ้ารับสินบนจากเขามาเท่าไหร่"

เขาคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าสายตรวจทั้งสิบห้าคนนี้จะกล้าพูดความจริง

ครั้งหนึ่งเขาเคยเตือน ให้กำลังใจ สัญญาลอย ๆ ขู่ทั้งสิบห้าคน ให้พวกเขายืนกรานว่าหวังหยวนทำร้ายผู้ตรวจการเฉียวคุนจนตาย และถูกคนของหวังหยวนทำร้าย

ในเวลานั้น สิบห้าคนคุกเข่าโขกหัวรับปาก แต่ไม่คาดคิดว่าพวกเขาจะกลับคำทรยศตอนนี้!

“ใต้เท้า สิ่งที่เราพูดนั้นเป็นความจริง ผู้ตรวจการเฉียวคุนนั้นชั่วช้าเลวทราม!”

สายตรวจทั้งสิบห้าคนก้มหน้าลง พวกเขาตัวสั่นเทาด้วยความกลัว

คุณชายหลี่มอบเงินหนึ่งพันตำลึงแก่พวกเขาทุกคน และบอกให้พวกเขาพูดความจริง ไม่ช่วยเหลือคนที่ทำผิด และยังได้ให้คำมั่นว่าจะปกป้องครอบครัวของพวกเขา

ด้วยเงินหนึ่งพันตำลึงนี้ แม้ว่าจะต้องตกงานลาออกจากตำแหน่งสายตรวจ แต่ก็ยังมีกินมีใช้อย่างสบาย ไปได้อีกสามชั่วคน

ยิ่งไปกว่านั้น ใต้เท้าเผยทำงานที่หลงหนานมาสามปีแล้วและกำลังจะถูกย้ายไป!

อาจกล่าวได้ว่าหากฝ่าบาทไม่ทรงเข้าใจผิด สำหรับความสำเร็จอันยิ่งใหญ่เช่นนี้ ย่อมเป็นไปได้ที่เขาจะเป็นหนึ่งในขุนนางใหญ่ของราชสำนักได้!

“เช่นนั้นก็ให้ผู้ว่าการว่าความพิจารณาคดีแทน ว่าข้านั้นบริสุทธิ์!”

เผยเจิ้งเซียนเงยหน้าขึ้นแล้วพูดอย่างเย็นชา: "เมื่อถึงเวลานั้น ใครที่ใส่ร้ายข้า หนีไม่พ้นแน่!"

ผู้ว่าการยังเป็นคนของฝ่ายเสนาขวา เขากอดต้นขาของเสนาคลังฝ่ายขวากู้จี๋เต้าเอาไว้ด้วย เมื่อไม่กี่วันก่อนเขายังมอบเงินห้าหมื่นตำลึงเป็นของขวัญอีก เรื่องนี้ถูกนำไปให้ผู้ว่าการพิจารณาคดี เขาต้องชนะอย่างแน่นอน!

สายตรวจทั้งสิบห้าคนตัวสั่นด้วยความกลัว

หวังหยวนขมวดคิ้ว: หากคดีนี้ถูกนำไปพิจารณาที่เฉิงโจวจะต้องใช้เวลานานเท่าใด?

กึกกัง!

กุบกับ กุมกับ!

ม้าเร็วกลุ่มหนึ่งรีบวิ่งเข้าไปในที่ว่าการ และชายกลุ่มหนึ่งสวมชุดลายงูใหญ่สีดำ และพกดาบเหล็กกล้าที่เอวไว้ พวกเขารีบวิ่งเข้าไปห้องโถงของศาลด้วยสีหน้าดุร้าย