หวังหยวนไม่คาดคิดว่าไป๋เฟยเฟยจะย้อนกลับมาถามตัวเขาแทน
อันที่จริง ความทะเยอทะยานของหวังหยวนไม่ได้รุนแรงเท่าพวกเขา
เขาแค่อยากมีชีวิตที่สุขสบาย ส่วนเรื่องเงินนั้น หวังหยวนคิดว่ายิ่งมากก็ยิ่งดี เพราะในโลกนี้ไม่มีเงินอยู่ไม่ได้หรอก
แต่เมื่อเทียบกับตระกูลไป๋แล้ว ความทะเยอทะยานของเขาดูน้อยกว่ามาก
ตระกูลไป๋เป็นตระกูลขุนนางที่มีเงินมากมาย และพวกเขายังเป็นพ่อค้าเหล็กรายใหญ่ที่สุด!
รู้ไหมว่าเมื่อสงครามเกิดขึ้น สิ่งที่จำเป็นมากที่สุดคือเงินและอาวุธ!
โดยพื้นฐานแล้วตระกูลไป๋ก็เป็นเจ้าของของทั้งหมดนั้น ด้วยความแข็งแกร่งเช่นนี้ การมีความทะเยอทะยานจึงไม่ใช่เรื่องเกินจริง
“ข้าแค่พูดไปงั้น เจ้าก็พูดต่อสิ” หวังหยวนยิ้มและพูด
จากนั้นไป๋เฟยเฟยก็พูดต่อว่า "นอกเหนือจากราชสำนักต้าเย่แล้ว พ่อค้าเกลือและพ่อค้าผ้าไหมล้วนถูกตระกูลใหญ่ควบคุมไว้ และท่านก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับการขายเกลือ ในฐานะพ่อค้าเกลือรายใหญ่ที่สุดของต้าเย่ ตระกูลจีแห่งเมืองกู่โจวจะไม่นั่งอยู่เฉย ๆ แน่ ฉะนั้น... พวกเขาจะเป็นคนแรกที่จะลงมือจัดการท่าน!”
“นอกจากนี้ ธนาคารและสถานรับแลกเงินทั้งหมดในโลกมีตระกูลใหญ่พวกนี้ควบคุมด้วยกัน ตระกูลไป๋เอง... แม้ว่าเราจะเป็นส่วนหนึ่ง แต่ข้าก็ช่วยเรื่องนี้ไม่ได้”
ไป๋เฟยเฟยยิ้มและกล่าวขอโทษ
หวังหยวนรู้ดีว่าตระกูลใหญ่อย่างพวกเขาแม้อยู่ด้วยกัน และมีความร่วมมือต่อกันมาอย่างยาวนาน อย่างน้อยก็ผิวเผิน
แต่ตอนนี้มีคนจะแตะต้องตัวเอง และไม่ใช่คนในตระกูลไป๋ พวกเขาจะเข้ามาแทรกแซงได้อย่างไร
นี่เป็นการชักชวนของไป๋เฟยเฟย เพียงแต่แค่ไม่พูดตามตรงให้ชัดเจนเท่านั้น
ถ้าตอนนี้หวังหยวนเข้าร่วมตระกูลไป่ ตระกูลไป๋แก้ไขปัญหานี้ให้ได้อย่างแน่นอน
แต่หวังหยวนยังไม่อยากเข้าใกล้ไป่เฟยเฟยมากนัก เขาจึงพยักหน้าแล้วพูดว่า "ขอบคุณน้องไป๋ที่บอกข้าตาใตรง ไม่ต้องกังวล เรื่องนี้ข้าจะระวังตัว"
หากตระกูลจีจะจัดการกับเขา หวังหยวนย่อมไม่ยอมอยู่แล้ว
แต่เขานึกไม่ออกว่าเขาจะจัดการตัวเองได้อย่างไร?
“เฮ้อ...ดูเหมือนท่านจะต้องระวังให้มากกว่านี้อีกนะ”
หวังหยวนคิดในใจ จากนั้นเขาก็ยกมือคารวะขึ้นแล้วพูดว่า "ความเมตตาของน้องไป๋วันนี้ ข้าขอรับไว้และจดจำไว้"
ไป๋เฟยเฟยยิ้มและคารวะตอบ
หลังจากออกจากหอไป๋เฟิง หวังหยวนคิดว่าเขาควรทำอย่างไรต่อไปดี
แต่พอมาคิดดูแล้ว ธุรกิจบางอย่างยังต้องทำอยู่ จะมาปอดแหกเพราะพวกเขาจนไม่กล้าทำก็คงไม่ได้ ไม่เช่นนั้นคงโดนดูถูกมากกว่าเดิม และมีโอกาสโดนเก็บมากกว่าเดิม
“ต้าหู่ มีใครเต็มใจรับช่วงต่อการประมูลธุรกิจไหม?”
หวังหยวนให้ต้าหู่ไปสอบถามดู ท้ายที่สุดการประมูลผลิตภัณฑ์คริสตัลใกล้เข้ามาแล้ว
ต้าหู่ส่ายหน้า "ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน เดิมทีมีคนสนใจ แต่จู่ ๆ ในช่วงสองวันที่ผ่านมาก็เงียบหายไป บอกว่าแค่ว่ากำลังคิดอยู่"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่
อัพปตอนต่อหน่อยอ่านถึง373 แล้ววสนุก...
สนุกมมากครับ ปกติเห็นแนวนี้ตัวเอกชอบเป็นผู้หญิง...
รบกวน อัพเดท ด้วยครับ /...
รออยู่ครับ เรื่องนี้ สนุกมาก อย่าเพิ่งเท กันน่ะครับ/ขอบคุณ แอดฯ...
รอตอนต่อไปอยู่ครับ...
รอ update อยู่น๊าา กำลังสนุกเลย...
เรื่องนี้ ดีมากครับ รบกวน อัพเดท ไวๆ ใจจะขาดแล้ว ขาดตอนไปเดือนนึงแล้วครับ...
รอตอนต่อไปอยู่นะครับ แอดมิน...
ฮ่องเต้ในนิยายนี้ จับสลากได้ตำแหน่งมาแน่นอน...
ขอบคุณ admin ครับ เรื่องนี้สนุกจริงๆ...