บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 625

หวังหยวนที่ได้ฟัง เขาก็ได้เลยรู้ว่าตระกูลจีได้ลงมือแล้ว

“ข้าหวังว่าพวกเขาจะแค่ใช้วิธีการทางธุรกิจ หากพวกเขามีเจตนาอื่นก็อย่าหาว่าข้าหยาบคาย”

หวังหยวนก็มีขีดจำกัดเช่นกัน หากเป็นเพียงวิธีทางธุรกิจก็ไม่เป็นไร ในท้ายที่สุดแล้วทุกคนก็เป็นนักธุรกิจ

แต่หวังหยวนทนต่อการใช้วิธีที่ไร้ยางอายแบบนี้ไม่ได้

อย่างน้อย เขายังรับได้สำหรับการกระทำของตระกูลจีในตอนนี้ โดยพื้นฐานคงไม่ยอมให้ตัวเองเปิดประมูลได้

การเคลื่อนไหวนี้มีผลกระทบบ้างแต่ไม่มาก

“งานชุมนุมกวีนิพนธ์หนานซานจะจัดขึ้นในอีกสองวัน ตอนนั้นเราค่อยขายกันเถอะ”

หวังหยวนวางแผนที่จะทำตามวิธีการเดียวกันกับการขายดาบยาว

มีคนมากมายมาที่งานชุมนุมกวีนิพนธ์หนานซาน เขาไม่เชื่อว่าคนเหล่านี้ไม่กล้าซื้อของของตัวเอง!

หวังหยวนกล่าวอย่างนิ่ง ๆ รองานชุมนุมกวีนิพนธ์หนานซาน

ในสองวัน งานชุมนุมกวีนิพนธ์หนานซานก็เริ่มขึ้นในที่สุด

นี่ไม่ใช่งานเทศกาลติ้งหลงไถครั้งล่าสุด ที่จัดขึ้นโดยชาวเฉิงโจวที่เชี่ยวชาญด้านบทกวี

แต่ถึงกระนั้น มันก็ยังมีคนให้ความสนใจเป็นอย่างมาก

ในขณะนี้ที่ชานเมืองเฉิงโจว มีภูเขาชื่อดังชื่อว่าหนานซาน สถานที่แห่งนี้เป็นสถานที่สำหรับบัณฑิตนักวิชาการ ผู้มีความรู้และประณีตมาเยี่ยมเยือนตลอด

ในวันนี้ ผู้คนจำนวนมากขึ้นรถม้าและมุ่งหน้าไปยังหนานซาน

หวังหยวนยังให้ต้าหู่และคนอื่น ๆ เตรียมสิ่งของมุ่งหน้าไปยังหนานซาน

ในรถม้า หลี่ซื่อหานและหวังหยวนนั่งมาด้วยกัน

“ท่านพี่ เทศกาลติ้งหลงไถครั้งล่าสุด แดงทั่วธาราของท่านระดมทุนได้มากทีเดียว คราวนี้ท่านวางแผนอะไรไว้บ้าง?”

ไอหมอนี่คิดยกยอเขาขนาดนี้เหรอ? ยังมีพ่อเขาอีก ถึงแสร้งทำเป็นมีชีวิตชีวาขนาดนี้ล่ะ?

จดหมายของไป๋เฟยเฟย มีชื่อของเฉิงอู๋จี้อยู่ คงเป็นความตั้งใจของผู้ตรวจการที่ให้เขาส่งข่าวถึงตระกูลใหญ่เหล่านี้ได้

"ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร คราวที่แล้วแค่บังเอิญ ครั้งนี้... ข้ามาขายสินค้า"

หวังหยวนกระพริบตาแล้วพูดขึ้นทันที

เฉิงอู๋จี้ที่ได้ยินก็ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง นึกถึงหวังหยวนขายดาบยาวสามเล่มที่งานเทศกาลติ้งหลงไถ

แล้ววันนี้เขาก็ทำแบบเดียวกันได้สำเร็จเหรอ?

“คุณชายหวังช่างน่าสนใจจริง ๆ”

เฉิงอู๋จี้ยิ้ม สีหน้าท่าทางของเขา ทำให้หวังหยวนกระพริบตาปริบ ๆ