บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 645

ต้าหู่ยกยิ้ม คราวนี้แผนสำเร็จ!

หวังหยวนพยักหน้าอย่างไม่กังวล

ในขณะนี้ถังหม่างและคนอื่น ๆ กำลังขี่ม้าไปซ่อนตัวอยู่ตามท้องถนนทีละคน ในตรอกลึก เหลือม้าเพียงไม่กี่ตัว และรถม้าเปล่าสองสามคัน ส่วนผู้คนหายไปแล้ว!

“นายน้อย รถม้า! มันคือรถม้าของโจร!”

คนที่นำฟ่านซือเซวียนมาถึงในไม่ช้า!

“ฮึ่ม พวกเขารู้ว่าไม่มีทางออกจากประตูเมืองได้ จึงละทิ้งทองคำเพื่อหนีเอาชีวิตรอด”

เขาเยาะเย้ยครั้งแล้วครั้งเล่า ก่อนจะพาผู้คนรีบไปตรวจสอบ แต่หลังจากนั้น สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที!

“นายน้อย... รถม้าคันนี้... มีแค่กล่องเปล่า... ไม่มี... ไม่มีเงินแม้แต่ชิ้นเดียว!”

หลังจากตรวจสอบแล้ว ก็พบว่าไม่มีอะไรอยู่บนรถม้าหลายสิบคัน ซึ่งทำให้ฟ่านซือเซวียนหน้าบึ้งตึงในทันใด

“อะไรกัน! ไม่! เป็นไปได้อย่างไร!”

ฟ่านซือเซวียนไม่เชื่อ เขาจึงเข้าไปในรถเพื่อตรวจสอบเอง แต่ก็ไม่เห็นอะไรเลย!

“นายน้อย เรื่องนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร... พวกเขาไม่ได้ปล้นหรอกหรือ?”

คนรับใช้รีบพูด ส่วนฟ่านซือเซวียนรีบพาผู้คนกลับไปที่ธนาคารเทียนเซี่ยทันที เมื่อเห็นทองคำนับล้านในโกดังหายไปครึ่งหนึ่ง เขาก็โกรธมากจนแทบจะกระอักเลือด!

“บ้าเอ๊ย! บ้าเอ๊ย!”

ฟ่านซือเซวียนโกรธมาก แต่หากไม่พบทอง เขาก็ไม่มีเบาะแสเลย

คนเหล่านั้นหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย!

“แจ้งเจ้าหน้าที่ แจ้งเจ้าหน้าที่สิ! ให้ไปสืบให้ข้า ทองนี้ต้องยังอยู่ในเฉิงโจว!”

วังฉงโหลวตอบทันที “ประเด็นแรกคือพวกเราไปรบกวนพวกเขา จึงน่าสงสัยแน่นอน ข้อบกพร่องที่ใหญ่ที่สุดอยู่ตรงนี้ ทันทีที่เราไปก่อกวนก็เกิดไฟไหม้ แล้วพวกโจรก็มาขโมยทองคำ ทั้งหมดนี้มันบังเอิญมากเกินไป”

หวังหยวนพยักหน้า “ใช่แล้ว หากเจ้าของร้านฟ่านและลูกชายคิดเรื่องนี้ไม่ได้ พวกเขาก็ไม่คู่ควรที่จะเป็นเจ้าของร้าน มีอะไรอีกหรือไม่?”

ต้าหู่คิดอยู่พักหนึ่ง แล้วกล่าวเสริม “เราสามารถออกจากเฉิงโจว ด้วยการนำรถม้าเปล่าออกไปได้แน่นอน ถึงตอนนั้น พวกเขาจะเข้าใจผิดว่าทองคำอยู่นอกเมืองแน่นอน และเราจะปลอดภัย เหตุใดไม่ฝ่าวงล้อมออกไปล่ะ?”

เมื่อได้ยินดังนั้น ถังหม่างและคนอื่น ๆ ก็พยักหน้าเช่นกัน

หวังหยวนหัวเราะทันที “ไม่เลว เจ้าสามารถวิเคราะห์ได้เช่นนี้ แสดงให้เห็นว่าเจ้าได้พิจารณาอย่างรอบคอบแล้ว แต่... ข้าแค่อยากให้เขาเข้ามาตรวจสอบข้า!”

“ด้วยวิธีนี้ หากเราไม่มีทองคำ ข้อสงสัยในตัวเราก็จะหมดไป และข้าก็ยังอยากจะเอาตั๋วทองในมือไปแลกทองด้วย หากเขาเข้ามาดูถูกข้า ข้าก็จะฉวยโอกาสนี้ทำให้เรื่องนี้สำเร็จ!”

“สุดท้าย... ประเด็นที่สำคัญที่สุดคือ ข้าอยากให้ทุกคนรู้ว่า... ไม่ใช่ข้าไม่ใช่คนที่ขโมยทองไป... ไม่ได้เป็น... โจร!”

“แต่เป็น... พ่อลูกตระกูลฟ่านเองที่เป็นโจรแจ้งจับโจร!”