บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 668

เฉิงเหลียวรู้ว่าการปิดล้อมเมืองจะเริ่มในตอนกลางวัน ไม่ใช่ตอนกลางคืน แต่เป็นในตอนเช้า!

นั่นเป็นเวลาที่ดีที่สุดในการตีเมือง!

แต่กองทัพชิงชวนยังไม่มา นั่นหมายความว่าพวกเขาจะไม่มา!

อย่างน้อยวันนี้...

จะไม่มาแล้ว!

“ทำไมกัน? เป็นแบบนี้ไปได้อย่างไร?”

เฉิงเหลียวอดไม่ได้ที่จะถามออกมา

“เจ้าไม่ได้อ่านจดหมายเมื่อวานหรอกหรือ? ทำไมเจ้ายังถามอยู่อีกล่ะ?” หวังหยวนกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“ถึงแม้ข้าจะอ่านแล้ว แต่...เขานั้น...มั่นใจในความสามารถ คิดอยากจะสู้กับเจ้าหรือเปล่า?”

นั่นคือทั้งหมดที่เฉิงเหลียวคิดได้ นอกจากนั้นเขายังคิดอะไรไม่ออกอีกเลย

หวังหยวนยิ้มมองเฉิงเหลียว แล้วพูดอย่างเรียบเฉย

“เจ้าอยากฟังความจริง จริง ๆ อย่างนั้นเหรอ?”

หวังหยวนยิ้มเหมือนไม่ยิ้มเหลือบมองเฉิงเหลียว หลังจากพูดจบ เขาก็ตกใจนิ่งอึ้งอยู่ครู่หนึ่ง

"ย่อมแน่อยู่แล้ว"

เฉิงเหลียวพูดตามตรง

“ในเมื่อเจ้าอยากฟังก็นั่งลง แล้วข้าจะเล่าให้ฟัง”

หลังจากหวังหยวนพูดจบ เฉิงเหลียวก็หายใจเข้าลึก ๆ และนั่งลงฝั่งตรงข้ามหวังหยวนและตั้งใจฟัง

“แต่... เขามองไม่เห็น แต่ไม่ได้หมายความว่าคนอื่นจะมองไม่เห็น”

ทันทีที่พูดออกมา เฉิงเหลียวย่อมไม่เข้าใจความหมายเป็นนัยของหวังหยวน

เขาคิดว่าสิ่งที่หวังหยวนกำลังพูดถึงนั้นเป็นเรื่องภายในต้าเย่ และฝ่าบาทมองไม่เห็นจุดนั้น แต่คนอื่น ๆ ก็สามารถเห็นความจริงนั้นได้

“ข้าไม่ได้พูดถึงต้าเย่ แต่หมายถึงโลกภายนอก เจ้ารู้ไหมว่าสถานการณ์วันนี้เพื่ออะไร”

หวังหยวนถามอีกครั้ง ทำให้เฉิงเหลียวอึ้งอยู่ครู่หนึ่ง พูดตามตรง เขาไม่รู้ว่าเพื่ออะไร

“ข้าจะบอกเจ้า ทั้งหมดที่เกิดขึ้นนี้เพื่อข้า!”

ทันทีที่หวังหยวนพูดออกมา เฉิงเหลียวก็ตกใจมากจนตาแทบหลุดจากเบ้า!

“อะไรนะ! เพื่อเจ้า!”