บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 670

เฉิงเหลียวสับสนงุนงงไปหมด แสดงความปรารถนาดีต่อเขางั้นเหรอ?

มันหมายความว่าอะไรกันแน่?

เขาไม่เข้าใจ!

ทั้งสองมีความสัมพันธ์ที่ไม่เป็นมิตรต่อกัน อาจกล่าวได้ว่าหากราชสำนักหวงเห็นคุณค่าความสามารถของหวังหยวนจริง ๆ เจิ้งไท่ชิงก็ควรจะถือว่าเขาเป็นศัตรูทางการเมืองสิ!

จะมาแสดงความปรารถนาดีได้อย่างไร?

“หวังหยวน นี่มันหมายความว่ายังไงกัน?”

เฉิงเหลียวไม่เข้าใจจริง ๆ แต่หวังหยวนพูดด้วยรอยยิ้ม "ธรรมดามาก เขารู้ว่าวันนี้ถ้าเขาตีเมืองข้าคงไม่สามารถปกป้องเฉิงโจวได้ แต่ที่เขาไม่ได้ตีเมือง เขาอยากเห็นความสามารถของข้า และพิสูจน์ความสามารถตัวเองด้วย แต่ก็เช่นกัน… เขาเองก็อยากเป็นเพื่อนกับข้าด้วย!”

“เพราะว่าหากข้าสามารถปกป้องเฉิงโจวได้จริง ๆ ข้าจะกลายเป็นคนมีชื่อเสียงอย่างแน่นอน เขาต้องการโน้มน้าวราชสำนักหวงและข้าด้วย เจ้าเข้าใจไหม”

“บอกตามตรง ความรู้สึกนี้... ข้าจะจำมันไว้จริง ๆ”

หวังหยวนหายใจเข้าลึก ๆ เขาที่ทำเช่นนี้รู้สึกหมดหนทางนัก

ไม่เช่นนั้นเขาจะทำอะไรที่เฉิงโจวไม่ได้เลย อย่างไรก็ตามเขาเป็นคนมีความสามารถ กับเหล่าชายหนุ่มที่ไม่มีใจจะสู้ มีเพียงความหวาดกลัวและไม่มีความหวัง เขาจะชนะได้อย่างไร?

ดังนั้นเขาจึงต้องยืนหยัดต่อสู้เพื่อหนึ่งวันและใช้หนึ่งวันเพื่อให้พวกเขามีไฟที่จะสู้ต่อ!

ด้วยวิธีนี้เท่านั้นที่จะมีโอกาสจะปกป้องเฉิงโจวไว้ได้!

“ถ้าเข้าใจที่ข้าพูดได้ก็เข้าใจ ถ้าไม่เข้าใจก็ลืมมันซะ”

หลังจากที่หวังหยวนพูดจบ เขาก็จะไม่พูดถึงเรื่องเหล่านี้อีกต่อไป แต่กล่าวต่อไปว่า "รวบรวมกำลังพลทั้งหมดแล้วไปที่กำแพงรอรับคำสั่ง"

หลังจากพูดแบบนี้ เฉิงเหลียวก็ไม่กล้าพูดอะไรอีก ในขณะนี้เขาประทับใจในตัวหวังหยวนอย่างมาก

เดิมทีพวกเขาคงต้องตายในวันนี้ แต่ยังมีความหวังริบหรี่อยู่จริง!

แม้ว่ามันจะเบาบางมาก แต่ก็มีความหวังว่าจะมีชีวิตรอดอยู่ในใจแล้ว

ในขณะนั้น หวังหยวนมาถึงกำแพงเมือง หลังจากได้เจอหวังหยวน ขุนพลทุกคนก็พูดด้วยความเคารพ

“ท่านที่ปรึกษา!”

หวังหยวนยิ้มและพูดอย่างสงบ "อย่าเรียกที่ปรึกษาเลย แค่ทุกคนอยากมีชีวิตรอดและเชื่อใจข้า"

หลังจากที่หวังหยวนพูดจบ เขาก็เดินไปที่กำแพงเมือง มองเมืองทั้งสามที่ถูกตีแตกจากไกลๆ เห็นกองทหารชิงฉวนสามหมื่นนายอยู่ห่างไกลและพูดออกมาช้าๆ

“ทุกคน ข้าเคยบอกไว้ว่าวันนี้จะไม่ให้พวกเขาส่งทหารมา ข้าทำได้แล้ว มีอะไรจะพูดอีกไหม?”

ทุกคนที่ได้ยิน ก็ไม่มีใครกล้าพูดอะไรอีก