บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 671

“ท่านที่ปรึกษามีความสามารถที่ยอดเยี่ยม ข้าน้อยละอายใจนัก ท่านที่ปรึกษาได้โปรดวางแผนหาทางรอดให้พวกเราด้วย!”

“ท่านที่ปรึกษาได้โปรดวางแผนหาทางรอดให้พวกเราด้วย!”

“ท่านที่ปรึกษาได้โปรดวางแผนหาทางรอดให้พวกเราด้วย!”

พวกเขาที่ได้เห็นความสามารถที่แท้จริงของหวังหยวนแล้ว ในตอนนี้พวกเขาจึงมีความรู้สึกมั่นใจขึ้นมาแล้ว

"ข้ารับปากกับพวกเจ้าไว้ว่าจะหาทางรอดให้ทุกคน มันจะเป็นจริง คำสัญญาของเมื่อวานเป็นจริงแล้ว ตราบใดที่เจ้าเชื่อในตัวข้า เฉิงโจวจะไม่ถูกตีแตก!"

“คูเมืองที่ยังขุดไม่เสร็จเมื่อวานนี้ วันนี้ทำต่อให้เสร็จ แล้วสั่งการลงไปว่าทหารในเฉิงโจวอย่าพูดเรื่องจะพ่ายแพ้แม้แต่นิดเดียว อย่าทำลายขวัญกำลังใจของกองทัพ!”

“ข้าได้ยินทหารพูดอย่างนี้ ฆ่านายร้อย นายร้อยพูดอย่างนี้ ฆ่านายพันนายพัน พูดอย่างนี้ ฆ่าแม่ทัพ!”

“ถ้าท่านแม่ทัพพูดแบบนี้ พวกเราเฉิงโจวก็เตรียมตัวตายได้เลย!”

หวังหยวนจ้องมองทุกคนด้วยสายตาเย็นชาและพูดอย่างนิ่ง ๆ หลังจากที่พวกเขาได้ฟัง สีหน้าของพวกเขาก็เริ่มจริงจังขึ้นทันที

“น้อมรับคำสั่งท่านที่ปรึกษา!”

หวังหยวนพยักหน้าแล้วพูดต่อ "บอกชาวบ้านด้วยว่าคำสัญญาเมื่อวานวันนี้เป็นจริงแล้ว บอกพวกเขาว่าข้าหวังหยวนอยู่ที่นี่เพื่อช่วยพวกเขา และอย่าให้พวกเขายอมแพ้ง่าย ๆ เด็ดขาด!"

หลังจากพูดแล้ว ทุกคนก็พยักหน้า แต่ขุนพลคนหนึ่งยังคงพูดอยู่

“ท่านที่ปรึกษา แม้ว่าวันนี้วิกฤตจะผ่านพ้นไปแล้ว แต่พรุ่งนี้เราจะจัดการกับศัตรูอย่างไรดี? ไม่มีทางที่เราจะทนต้านทหารสามหมื่นนายเข้ามาประชิดเมืองได้!”

ขุนพลบางคนรีบพูดออกมาอย่างประหม่า

หวังหยวนยิ้มและพูดอย่างสงบ "สิ่งจำเป็นสำหรับการป้องกันเมือง เจ้าเตรียมเรียบร้อยแล้วหรือยัง?"

“ขอรับ! เตรียมพร้อมไว้หมดแล้ว!” เซี่ยเฟิง แม่ทัพใหญ่ ผู้บัญชาการสูงสุดของกองทัพเฉิงโจวกล่าว

หวังหยวนยิ้ม “แน่นอน แค่นี้ก็พอแล้ว”

หลังจากพูดจบ หวังหยวนก็ลุกขึ้นและจากไป แม้ว่าขุนพลเหล่านี้จะไม่เข้าใจว่า หวังหยวนความหมายว่าอะไร แต่พวกเขาก็ยังเชื่อฟังและทำตามที่สั่ง!

ไม่นานทุกอย่างก็พร้อมแล้ว

ในขณะเดียวกัน ทั้งเฉิงโจวก็มีภาพลักษณ์ใหม่เช่นกัน ทุกคนก็มีความหวังที่จะมีชีวิตรอด!

“ท่านที่ปรึกษาหวังหยวนเคยจัดการอ๋องถูหนานได้ เขาอยู่ที่นี่ตอนนี้ เราต้องปกป้องเฉิงโจวได้อย่างแน่นอน!”

"ใช่ เราเชื่อว่าท่านหมิงถันจะปกป้องเมืองไว้ได้!"

ความหวังของเฉิงโจวถูกจุดขึ้นมาอีกครั้ง เจิ้งไท่ชิงซึ่งยืนอยู่ในค่ายทหารชิงชวนก็ดูคาดหวังเช่นกัน

“มันไม่ง่ายเลยที่จะเปลี่ยนใจของผู้คนได้ภายในหนึ่งวัน แต่เจ้าจะต่อสู้กับข้าอย่างไร หวังหยวน ข้าตั้งหน้าตั้งตารอเจ้าอยู่!”