บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 672

เจิ้งไท่ชิงที่สงสัยใคร่รู้อยู่ ในตอนนั้น มีห่าลูกธนูพุ่งตรงไปยังค่าย

ลูกธนูแต่ละดอกมีจดหมายผูกมาด้วยหนึ่งฉบับ รวมเป็นนับพันฉบับ!

ในขณะนั้น ทหารชิงชวนทั้งหมดได้รับมันไว้แล้ว!

เจิ้งไท่ชิงก็เห็นมันเช่นกัน เขาถือมันไว้ในมือแล้วยิ้มเล็กน้อย

“ลูกไม้เล็ก ๆ น้อย ๆ ทำให้คนแตกแยก กลยุทธ์ยุแยงนี้... ช่างน่าสนใจจริง ๆ แต่เขาคงไม่รู้ว่ากองทหารชิงชวนเหล่านี้อยู่ภายใต้คำสั่งของข้าทั้งหมด พวกเขาเป็นมือขวาของข้ามาหลายปีแล้ว เขาพูดไม่กี่คำจะปลุกปั่นคนของข้าได้อย่างไร”

เจิ้งไท่ชิงไม่ได้นำมาใส่ใจ แต่หลายคนในกองทัพชิงชวนก็ได้เห็นแล้ว

แม้ว่าพวกเขาจะรู้สึกไม่สบายใจเมื่อเห็นจดหมายเหล่านี้ ถือเป็นกบฏอย่างแท้จริง หลังจากนี้ไป พวกเขามีแค่สองทางเท่านั้น!

จะตาย!

หรือจะติดตามเจิ้งไท่ชิงต่อไป!

พวกเขาทั้งหมดเป็นทหารที่ได้รับการฝึกฝนจากเจิ้งไท่ชิง ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สงสัยในตัวเขา พวกเขาทุกคนรู้ว่าเจิ้งไท่ชิงก่อกบฏ แต่พวกเขาไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงทำเช่นนี้

แต่…

พวกเขายังคงติดตามความตาย

แววตามีร่องรอยของความกังวล และความสงสัยปรากฏขึ้นมา!

...

ในขณะนี้ ในเมืองหลวง มีจดหมายสองฉบับส่งมาที่โต๊ะจักรพรรดิซิงหลงด้วย!

หลังจากจักรพรรดิซิงหลงได้อ่านก็ทรงกริ้วมาก!

“สารเลว! เจิ้งไท่ชิงกล้าก่อกบฏจริง ๆ!”

สีหน้าของเขาโกรธจัด เหล่าขุนนางทุกคนที่อยู่ด้านล่างก็ตื่นตระหนก

แต่ที่เขาพูดแบบนี้ก็เพราะว่า...

หวังหยวนอยู่ที่เฉิงโจว!

แต่เขาเชื่อว่าฝ่าบาทจะไม่ส่งคนไปช่วยเหลือที่เฉิงโจว หากไม่มีทหารนับแสนนายเหล่านั้น ชายแดนก็จะตกอยู่ในอันตราย!

“ตอนนี้กองทัพกำลังประชิดชายแดนแล้ว ให้ใครเป็นผู้นำทัพ?”

จนตอนนี้จักรพรรดิซิงหลงไม่ได้ตรัสสิ่งใดเกี่ยวกับเฉิงโจวแม้แต่นิดเดียว

“เรื่องนี้…ฝ่าบาททรงตัดสินพระทัยได้…”

เสนาธิการขวาเป้าชิงสื่อพูดช้า ๆ แม้ว่าเขาไม่อยากให้อู๋หลิงไป แต่ต้าเย่อยู่ในภาวะวิกฤต ตอนนี้คนเดียวที่มีความสามารถเป็นผู้นำกองทัพคืออู๋หลิง!

สีหน้าจักรพรรดิซิงหลงเคร่งเครียด ตอนนี้คนเดียวที่สามารถปกป้องชายแดนได้คืออู๋หลิง!

เขารู้แล้วว่าอู๋หลิงสามารถเอาชนะอ๋องถูหนานครั้งที่แล้ว แต่เขากังวลว่ากองทัพของอู๋หลิงจะแข็งแกร่งยิ่งขึ้น และกลายเป็นแม่ทัพใหญ่มู่คนที่สอง!