บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 764

อ๋องเจิ้นตงแสดงสีหน้าดูครุ่นคิดอยู่นาน จากนั้นเขาก็กลืนน้ำลายอย่างหนัก

หวังหยวนยิ้มเมื่อรู้ว่าเขาได้เลือกเรียบร้อยแล้ว เขาลุกขึ้นยืนทันที

“หากท่านเลือกแล้ว เช่นนั้นก็ตามข้าเข้าไปในวังเถิด ไทเฮาทรงเอ็นดูท่าน”

“หากว่าท่านไม่เลือกไทเฮา เช่นนั้นท่านอ๋องโปรดอย่าฆ่าข้าเลย ท้ายที่สุดแล้ว ข้าถือได้ว่าเป็นผู้มีพระคุณช่วยชีวิตบุตรชายของท่าน รางวัลเหล่านั้นสามารถแลกเปลี่ยนเป็นชีวิตของข้าได้ใช่หรือไม่?”

หวังหยวนยิ้มและหลังจากพูดเช่นนี้ อ๋องเจิ้นตงก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ และพยักหน้า

“ข้า...จะตามเจ้าเข้าไปในวัง!”

หลังจากพูดคำเหล่านี้แล้ว หวังหยวนก็หัวเราะทันที

ในเวลาเดียวกัน ในพระราชวัง ไทเฮาเซียวฉู่ฉู่ได้ชงชาไว้แล้ว และกำลังนั่งรออยู่ที่นี่

ที่นั่งด้านล่างคืออ๋องหลงซีและอากู่ฉา

ทั้งสองคนก็กำลังรอคอยเช่นกัน

“ไทเฮา หวังหยวนจะทำสำเร็จหรือไม่?”

ในเวลานี้ อากู่ฉาถามอย่างเป็นกังวล

“ข้าเชื่อในตัวหวังหยวน”

เซียวฉู่ฉู่ยิ้มเบา ๆ นางเชื่อในตัวหวังหยวนมากจริง ๆ!

อ๋องหลงซีก็พยักหน้าเช่นกัน หลังจากลงมือไปตั้งมากมาย เชื่อว่าอ๋องเจิ้นตงนั้นจะตกเป็นเหยื่ออย่างแน่นอน!

และในขณะนี้ ก็มีคนเข้ามาส่งรายงานด่วน!

“ไทเฮา หวังหยวนและอ๋องเจิ้นตงได้เข้ามาในวังหลวงแล้วพ่ะย่ะค่ะ...”

ทันทีที่ได้ยินคำพูดเหล่านี้ ทั้งสามคนก็หัวเราะทันที

ไม่นานหลังจากนั้น หวังหยวนก็เดินเข้าไปในห้องทรงพระอักษรของไทเฮา โดยมีอ๋องเจิ้นตงและอาปู้ชาตามมาอยู่ข้างหลัง

หลังจากเข้าไปแล้ว อ๋องเจิ้นตงก็ตกใจมากยิ่งขึ้น เมื่อเห็นอ๋องถูหนานและอ๋องหลงซี

“พวกเจ้า...ตามที่คาดไว้...”

อ๋องเจิ้นตงยิ่งตกใจมากขึ้นเมื่อเห็นฉากนี้

ด้วยความแข็งแกร่งของอ๋องทั้งสาม อ๋องเซ่อเป่ยไม่สามารถแบกรับได้เลย บุรุษคนนี้ยังคิดว่าอีกสามคนไม่กล้าต่อกรกับเขา ดังนั้นเขาจึงคิดไม่ถึงเลยว่าวันที่เขาก่อกบฏจะเป็นวันตายของเขา!

อ๋องเซ่อเป่ยถูกประหารชีวิตทันที และจวนอ๋องเซ่อเป่ยก็มีถูกประหารชีวิตทั้งเก้าชั่วโครตด้วย ตั้งแต่นั้นมาก็ไม่มีอ๋องเซ่อเป่ยอีกต่อไป!

สถานการณ์ทั่วไปมั่งคงแล้ว และเมืองหวงก็มาถึงจุดสูงสุดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน!

“ไทเฮาทรงทรงพระเกษมสำราญยิ่งนัก พรุ่งนี้จะมีงานเลี้ยงใหญ่ เจ้าต้องเข้าร่วมด้วยนะ!”

ภายในบ้าน อาปู้ชากล่าวอย่างมีความสุข

ในทางกลับกัน เจ้าเด็กคนนี้มักจะมาหาหวังหยวนบ่อยครั้ง!

ตามคำพูดของท่านพ่อของเขา อ๋องเจิ้นตง หวังหยวนเป็นคนพิเศษมาก หากพบปะเขาบ่อย ๆ และเรียนรู้หนึ่งหรือสองในสิบส่วนของเขา ก็จะสามารถรับภาระด้านหนึ่งแต่ผู้เดียวได้!

ดังนั้นเจ้าเด็กคนนี้จึงวิ่งมาที่นี่ทุกสามวัน!

หวังหยวนยิ้มแล้วพูดว่า “วางใจเถิด”

หลังจากงานเลี้ยงวันพรุ่งนี้ เกรงว่าทุกอย่างก็จะจบลง